Για τις κρίσεις των διευθυντών και τη θέση του ΠΑΜΕ

Ένα πλέγμα από νομοθετικές διατάξεις και μέτρα (ν.3848/2010, νέο σχολείο, νέα διοικητική δομή εκπαίδευσης, ρόλος διευθυντή και συλλόγου διδασκόντων, ενιαίο μισθολόγιο, σύνδεση αξιολόγησης με την «αποδοτικότητα», σύνδεση αξιολόγησης με ποινές και απόλυση, Καλλικράτης κ.ο.κ.) αναφέρονται στο νέο ρόλο του διευθυντή με έμμεσο και άμεσο τρόπο.

Όλα συνηγορούν στο δεδομένο ότι ο ρόλος των διευθυντών των σχολείων αλλάζει ριζικά.

Αναβαθμίζεται η ευθύνη τους στο πέρασμα της κυβερνητικής πολικής και των κατευθύνσεων της ΕΕ. Ο διευθυντής μετατρέπεται σε manager, αξιολογητή. Είναι φανερό ότι και με την ανασύνθεση των ΠΥΣΔΕ / ΠΥΣΠΕ και με τις «μελέτες περίπτωσης», δηλαδή το πλαίσιο συνέντευξης για την αξιολόγηση των διευθυντών που δόθηκε στη δημοσιότητα, το Υπουργείο Παιδείας θέτει ως προϋπόθεση για την επιλογή των στελεχών εκπαίδευσης την υιοθέτηση της κυρίαρχης πολιτικής, του νέου σχολείου.

Η προκλητικότητα του πλαισίου συνέντευξης θέτει και θέμα αξιοπρέπειας τόσο για αυτούς που θα επιλέξουν όσο και για τους συναδέλφους που θα προσέλθουν για κρίση.

Τα ζητήματα αυτά και οι θέσεις του ΠΑΜΕ εκφράστηκαν δημόσια και στα συνέδρια ΟΛΜΕ–ΔΟΕ (Ιούνης 2011).

Η υπόθεση της αποτροπής της αντιδραστικής εξέλιξης αφορά και τη στάση των αιρετών στη διαδικασία των συνεντεύξεων, διαδικασία η οποία δεν πρέπει να νομιμοποιηθεί.

Τονίζουμε πως η θέση του ΠΑΜΕ ήταν και είναι:

Δε συμμετέχουμε στη διαδικασία αξιολόγησης και σε καμιά περίπτωση, οι αιρετοί που εκλέχθηκαν με τα ψηφοδέλτια που στήριξε το ΠΑΜΕ δεν γίνονται αξιολογητές.

Βάζουμε παύλα (-) στη συνέντευξη. Παραβρισκόμαστε στη διαδικασία από τη σκοπιά της καλύτερης αποκάλυψης– ελέγχου– καταγγελίας. Δε βάζουμε βαθμό (ούτε άριστα σε όλους). Η θέση μας είναι: «επιλογές στελεχών εκπαίδευσης με 100% αντικειμενικά και μετρήσιμα κριτήρια». Με επισήμανση ότι τα σημερινά μετρήσιμα, σε πολλές περιπτώσεις (με εξαίρεση το χρόνο υπηρεσίας ή ορισμένα άλλα που έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα), δεν είναι αντικειμενικά αλλά ευθυγραμμίζονται με τη γενικότερη κυρίαρχη πολιτική.

Η ακύρωση των αντιδραστικών εξελίξεων είναι υπόθεση του κινήματος και προφανώς αυτό δεν θα κριθεί μέσα στους τέσσερις τοίχους των ΠΥΣΠΕ και ΠΥΣΔΕ. 

Κρίση - χρέος και ανάπτυξη για ποιον;

Εδωσε και πήρε ο οίστρος των κυβερνητικών στελεχών στη Βουλή για τον αγώνα σωτηρίας της «εθνικής οικονομίας» από τη χρεοκοπία. Οπου «σωτηρία», εννοούν την επιβολή των άγριων μέτρων του «Μεσοπρόθεσμου» και του εφαρμοστικού του νόμου, που το εξειδικεύει, ως προϋπόθεση για να πάρει το κράτος δάνεια. Η εξασφάλιση των δανείων, λένε, είναι η «σωτηρία» από τη χρεοκοπία. Στόχος ταυτόχρονα η μείωση των ελλειμμάτων και η αποπληρωμή χρεών. Μέγα ψέμα. Αφ' ενός γιατί με τα δάνεια αυξάνονται τα χρέη. Αφ' ετέρου το «Μεσοπρόθεσμο» τσακίζει την τιμή της εργατικής δύναμης για να είναι πάμφθηνη για το κεφάλαιο και να αυξάνεται η κερδοφορία του. Τα μέτρα αυτά έχουν στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων στο έδαφος της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης για το ξεπέρασμά της με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για την πλουτοκρατία. Μειώνουν μισθούς και συντάξεις, αυξάνουν κι άλλο τα όρια συνταξιοδότησης, χτυπούν την επικουρική ασφάλιση και τα ΒΑΕ, αυξάνουν τον ημερήσιο απλήρωτο εργάσιμο χρόνο αφού καταργούν τις υπερωρίες με τη διευθέτηση, δίνουν μισθούς για τους νέους 500 ευρώ, καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις, καθιερώνουν τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου εσαεί, που σημαίνει απολύσεις χωρίς αποζημίωση, μειώνουν τα «κοινωνικά» επιδόματα κλπ. Ιδιωτικοποιούν επιχειρήσεις, γη, νερό, λιμάνια, αεροδρόμια, κλπ. κρατικής ιδιοκτησίας, για να βάλουν λένε λεφτά στα κρατικά ταμεία και να πληρώσουν τα χρέη, αλλά αυτό γίνεται κυρίως για να δώσουν σχεδόν τσάμπα τομείς οικονομίας για επενδύσεις στο αδιάθετο υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο.

***

Ολα αυτά είναι μέτρα για να σωθεί το κεφάλαιο από την κρίση και όχι για τα ελλείμματα και τα χρέη. Βεβαίως τα φορομπηχτικά μέτρα έχουν σχέση με τα κρατικά ταμεία, αλλά για άλλη μια φορά αποκαλύπτεται πως με πρόσχημα τα κρατικά χρέη, χρεοκοπούν το λαό, για να ενισχυθεί το κεφάλαιο. Ακόμη και τα δάνεια, στους δανειστές θα επιστραφούν, ενώ ένα μέρος τους θα δοθεί για ενίσχυση των μεγαλοεπιχειρηματιών για επενδύσεις. Δε θα δοθεί δεκάρα από τα δάνεια στο λαό. Βεβαίως αντιτείνουν ότι η σωτηρία της οικονομίας θα φέρει την ανάπτυξη. Αλλά η οικονομία είναι καπιταλιστική, άρα αντεργατική, αντιλαϊκή. Ισως φέρει καπιταλιστική ανάπτυξη αφού παίρνουν μέτρα υπέρ του κεφαλαίου, αλλά με χρεοκοπημένο το λαό. Και θα ξαναοδηγήσει σε πιο βαθιά κρίση. Ο λαός να μη δεχτεί να πληρώνει τα χρέη που δημιούργησε η πλουτοκρατία, αυτή άδειασε τα κρατικά ταμεία. Ούτε και την κρίση γιατί τα κέρδη της τη δημιούργησαν. Να πληρώσει το κεφάλαιο και να πληρώσει και τη νόμιμη κλοπή από τους εργαζόμενους, το λαό, που παράγουν πλούτο και τους τον κλέβει, αφού η παραγωγή με τους νόμους των καπιταλιστών θεωρείται ιδιοκτησία των μεγαλοπεπιχειρηματιών.

***

Ο λαός παλεύοντας κόντρα στα μνημόνια και στα «Μεσοπρόθεσμα», διεκδικώντας την ικανοποίηση των αναγκών του, πρέπει να στοχεύει να βάλει εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική αλλά σε σύνδεση με τον αγώνα για ανάπτυξη σε όφελός του, παλεύοντας για τη λαϊκή εξουσία. Φιλολαϊκή διέξοδος μπορεί να υπάρξει μόνο όταν θα αποτελούν κοινωνική λαϊκή περιουσία βασικοί κλάδοι παραγωγής, π.χ. επεξεργασίας πρώτων υλών, μεταποίησης, παραγωγής μηχανημάτων, ενέργειας, οι μαζικές μεταφορές, οι τηλεπικοινωνίες, το συγκεντρωμένο εμπόριο, με στόχο όσο το δυνατόν πιο αυτοδύναμη οικονομία και μείωση της εξάρτησης από το εξωτερικό εμπόριο και των συναλλαγών με καπιταλιστικές οικονομίες. Οπου η γη θα κοινωνικοποιηθεί, το ίδιο και οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις στον αγροτικό τομέα. Και θα διαμορφωθούν κρατικές παραγωγικές μονάδες για την παραγωγή και επεξεργασία αγροτικών προϊόντων ως πρώτων υλών ή άμεσα καταναλώσιμων. Δίπλα στα κοινωνικοποιημένα μέσα παραγωγής θα δημιουργείται ο παραγωγικός συνεταιρισμός για τη μικρή εμπορευματική παραγωγή, στην πόλη και την ύπαιθρο. Μόνο έτσι, και με κεντρικό σχεδιασμό θα αξιοποιούνται όλες οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας σε όφελος του λαού, θα εξαλειφθεί η ανεργία, θα καταργηθεί κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα σε Υγεία, Πρόνοια, Ασφάλιση, Παιδεία, Πολιτισμό, Αθλητισμό κλπ. Ολοι οι εργαζόμενοι θα απολαμβάνουν ισότιμα, με βάση τις ανάγκες τους, υπηρεσίες δημόσιας και δωρεάν Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, Ασφάλισης, αναψυχής, προστασίας των παιδιών και υπερηλίκων, πολύ φτηνές υπηρεσίες μεταφορών, τηλεπικοινωνιών, ενέργειας και ύδρευσης για λαϊκή κατανάλωση κλπ. Αυτός είναι ο δρόμος του λαού, αυτή η διέξοδος, που καλεί το ΚΚΕ το λαό να παλέψει και να επιβάλει.

Τοκογλύφοι... «σωτήρες» μας!

«Οι τοκογλύφοι και οι... γλείφτες τους»!

Αυτός είναι ο τίτλος που ταιριάζει στη «γαλλική πρόταση» και στους εγχώριους διαφημιστές της για την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους που εκπόνησε η κυβέρνηση Σαρκοζί - με τις «ευχές» της Μέρκελ.

Μια ακόμα κίνηση ...«σωτηρίας», προκειμένου βεβαίως να διασφαλιστούν τα κεφάλαια των γαλλο-γερμανικών τραπεζών που μαζί με τους εγχώριους συνεργάτες τους ξεζουμίζουν εδώ και δεκαετίες τον ελληνικό λαό.

*

Το «γαλλικό σχέδιο», όπως παρουσιάστηκε από τον Σαρκοζί και τα όσα διέρρευσαν χτες στα διεθνή πρακτορεία, προβλέπει αυτά ακριβώς που θα επιθυμούσε ο κάθε τραπεζίτης - κεφαλαιοκράτης από το πολιτικό του προσωπικό:

Πρώτον ότι δεν θα χάσει ούτε ένα ευρώ από τα «χρέη» που απαιτεί να του πληρώσει ο ελληνικός λαός.

Δεύτερον ότι εφόσον ο «καλός» τραπεζίτης «επιμηκύνει» την περίοδο γδαρσίματος της χώρας (σ.σ.: διαδικασία που βαφτίζεται «εθελοντική επαναγορά ελληνικών ομολόγων»), θα εξασφαλίσει νέα απίθανα πανωτόκια τα οποία ο ελληνικός λαός θα επωμιστεί για 30 χρόνια και βάλε!

*

Συγκεκριμένα, η γαλλική κυβέρνηση προτείνει στους απανταχού «γύπες» του χρηματιστικού κεφαλαίου δύο επιλογές ανάμεσα στις οποίες μπορούν να επιλέξουν την «πιο συμφέρουσα» - για τους ίδιους φυσικά:

• Η πρώτη επιλογή δίνει τη δυνατότητα στους κατόχους ελληνικών ομολόγων να εξασφαλίσουν το 70% τουλάχιστον των εσόδων που προσδοκούν να βουτήξουν, επιμηκύνοντας το αλυσόδεμα του λαού μέχρι το... 2045! Αυτό, στη γλώσσα των «σωτήρων» λέγεται «επένδυση» σε νέα ελληνικά ομόλογα ...διάρκειας 30 χρόνων!

Δηλαδή με τους τόκους που αρπάζουν από τον ελληνικό λαό θα έρθουν και θα «επιμηκύνουν» την τοκογλυφία για τρεις ακόμα δεκαετίες, «δανείζοντας» στην Ελλάδα τα λεφτά του ...ελληνικού λαού!Μάλιστα αυτή τους η «επένδυση», όπως ορίζει το σχέδιο, θα είναι «πλήρως εγγυημένη» από μία ή περισσότερες χώρες της ευρωζώνης, δηλαδή από τους κρατικούς προϋπολογισμούς των κρατών - μελών, δηλαδή από τους λαούς της Ευρώπης, με πρώτο τον ελληνικό!

• Η δεύτερη επιλογή αφορά στους «επενδυτές» που θέλουν τα κέρδη τους να είναι πιο άμεσα και πιο γρήγορα. Βάσει, λοιπόν του γαλλικού σχεδίου, οι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων, το 90% των ληστρικών, από τα ομόλογα που λήγουν, θα το επανατζογάρουν σε νέα ελληνικά ομόλογα 5ετούς διάρκειας με επιτόκιο 5,5% ή κατά άλλες πηγές 5,8%! Πρόκειται για το εξόχως τοκογλυφικό επιτόκιο με το οποίο δανείζεται σήμερα η Ελλάδα από το «μηχανισμό στήριξης» της ΕΕ.

Τι σημαίνουν όλα αυτά αποκαλύφθηκε και επισήμως πρόσφατα από τον ίδιο τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών κ. Σαχινίδη: Με αυτού του τύπου τη «στήριξη», τα κλεμμένα από τις μειώσεις των μισθών των εργαζομένων με το πρώτο μνημόνιο έχουν ήδη πάει - όλα! - για την πληρωμή των δανείων της τρόικας!

*

Και στις δυο περιπτώσεις, λοιπόν, οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι:

Πρώτον, θα «κατοχυρώσουν» όλες τις απαιτήσεις τους προς την Ελλάδα για τα ομόλογα που λήγουν μέχρι το 2015.

Δεύτερον, με μια απλή λογιστική εγγραφή, θα έχουν ανανεώσει τις προηγούμενες απαιτήσεις τους προσαυξημένες με ληστρικούς τόκους πενταετούς ή τριακονταετούς διάρκειας!

*

Μιλάμε για τρελά κέρδη που εξασφαλίζονται από μια άνευ προηγουμένου ληστεία του λαού.

Αρκεί να σκεφτεί κανείς τούτο: Οτι το «γαλλικό σχέδιο σωτηρίας» του λαού της Ελλάδας περνάει - στην καλύτερη περίπτωση - μέσα από επιτόκια που είναι τετραπλάσια (!) από το επιτόκιο 1,25% που σήμερα δανείζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τους τραπεζίτες των κρατών - μελών της Ευρωζώνης (και της Ελλάδας)...

Το ... κόστος των ΑΠΕ

Το παιχνίδι συνεχίζεται στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, εκεί που τα λεφτά είναι πολλά.

Για παράδειγμα, το Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) και ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Ηλεκτρισμού Ελλάδας, ένωσαν τις δυνάμεις τους σε μια μελέτη που υποστηρίζει την, μεγάλης κλίμακας, διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στην ηλεκτροπαραγωγή, με ορίζοντα το 2050.

Ενα από τα επιχειρήματά τους είναι ότι «η μεγάλη διείσδυση των ΑΠΕ δεν οδηγεί σε αύξηση της εύλογης χρέωσης καταναλωτή, μετά την κατάργηση της δωρεάν διάθεσης δικαιωμάτων CO₂το 2013».

Δείτε το κόλπο. Οι ΑΠΕ είναι ακριβές σε σχέση με τις άλλες μορφές παραγωγής, ιδίως με την λιγνιτική. Ομως, με την χρέωση των δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, αυξάνεται αλματωδώς και τεχνητά, το κόστος, κυρίως της λιγνιτικής παραγωγής. Αυτό θα φανεί σύντομα και στα τιμολόγια,«που πρέπει να αντανακλούν το πραγματικό κόστος», όπως λένε ατάραχοι όσοι θα κερδίσουν από αυτό.

Ετσι, το κόστος της ηλεκτροπαραγωγής διογκώνεται τεχνητά, με συνέπεια να προσεγγίσει αυτό των ΑΠΕ! Και πάνω σε αυτή την πλαστή την κατασκευασμένη πραγματικότητα που διαμόρφωσαν όσοι έχουν «το μαχαίρι και το πεπόνι», έρχονται οι επιχειρηματίες των ΑΠΕ να διαφημίσουν την... «φτηνή» - πλέον - παραγωγή τους! Ζητώντας βεβαίως νέα κίνητρα από το κράτος.

Κι απ' ό,τι φαίνεται δεν είναι τυχαίος ο χρόνος της δημόσιας παρέμβασης, καθώς ήδη ο νέος αρμόδιος υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου έκανε τις πρώτες δηλώσεις για επιπρόσθετες «απλοποιήσεις» στις αδειοδοτήσεις. Οπου απλοποίηση στην απλοποίηση, στο τέλος δε θα χρειάζεται παρά μια... προφορική δήλωση των επενδυτών για να κάνουν ό,τι θέλουν.

«ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 2011-2015»: Αγρια λεηλασία σε μισθούς - συντάξεις

Συρρίκνωση των ονομαστικών μισθών και συντάξεων στα προ δεκαετίας επίπεδα!

Πρόσθετη αφαίμαξη από τα φορολογικά και άλλα «πακέτα»

Το «μεσοπρόθεσμο σχέδιο» για τη μαζική φτώχεια απέναντι στο λαό, για τη βίαιη προσαρμογή του στις ανάγκες των μονοπωλίων, μέσα σε συνθήκες έξαρσης και της καπιταλιστικής κρίσης, βάζει μπροστά το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας, κλιμακώνοντας με ομοβροντία από νέα μέτρα που σκοπεύουν να ξεδιπλώνουν από την 1η Ιούλη του 2011.

Η κόλαση που ετοιμάζουν αφορά σε ολόκληρη την γκάμα, ακουμπά κάθε πτυχή της ζωής, από τη σύνθλιψη μισθών και συντάξεων, πάνω στα οποία έρχονται να εφαρμόσουν κάθετα αυξημένους φόρους και κάθε είδους χαράτσια, ταυτόχρονα και με την καρατόμηση των όποιων δαπανών στέκουν ακόμη στα πόδια τους και που έχουν να κάνουν με τις ζωτικές κοινωνικές ανάγκες.

Ολα μαζί μαζί συνθέτουν το ενιαίο στρατηγικό σχέδιο της πλουτοκρατίας, αναπόσπαστο κομμάτι του οποίου είναι και η άμεση αφαίμαξη λαϊκού εισοδήματος μέσα από την καρατόμηση των κρατικών δαπανών για μισθούς και συντάξεις. Το συγκεκριμένο «ονομαστικό κονδύλι», σύμφωνα με τις νόρμες του «μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής», το αργότερο μέχρι το 2015, στα τέλη δηλαδή του τρέχοντος αντιλαϊκού προγράμματος, θα έχει υποχωρήσει στα προ δεκαετίας επίπεδα, σε αυτά που υπήρχαν στα έτη 2006 και ακόμη νωρίτερα. Είναι απόλυτα φανερό το γεγονός ότι το ίδιο μοντέλο ετοιμάζουν και για τον ιδιωτικό τομέα, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας για τα μονοπώλια και την πλουτοκρατία.

Η βίαιη προσαρμογή ξεκινά άμεσα, από το έτος 2012, και συγκεκριμένα:

Ονομαστικοί μισθοί και συντάξεις το 2015 θα έχουν συρρικνωθεί στα 20,4 δισ. ευρώ κάτω και από τα επίπεδα του έτους 2007 (20,8 δισ. ευρώ).

Σε σύγκριση με το 2009 (24,5 δισ. ευρώ) η κατρακύλα για τα συγκεκριμένα εισοδήματα (χωρίς να συνυπολογισθούν οι αυξημένοι φόροι κ.ά.) θα έχει φτάσει στο 18%.

Το εμφανιζόμενο κονδύλι για μισθούς στο 2015 θα έχει υποχωρήσει στα 12,1 δισ. ευρώ κάτω και από τα προ 12ετίας επίπεδα του έτους 2004 (13 δισ. ευρώ).

Οι πραγματικές αποδοχές θα είναι πολύ χαμηλότερες καθώς παράλληλα με τις ονομαστικές μειώσεις δρομολογούν και τα παρακάτω μέτρα απέναντι στους εργαζόμενους τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Η παραπέρα αφαίμαξη λαϊκού εισοδήματος, που δεν εμφανίζεται στα παραπάνω κονδύλια, έχει να κάνει με νέα μέτρα όπως την λεγόμενη «έκτακτη εισφορά» (που θα εφαρμόζουν ανελλιπώς κάθε χρόνο), τις επιπλέον «ειδικές εισφορές» 8% για τους συνταξιούχους κάτω από 60 χρονών, τη μείωση του αφορολόγητου στα 8.000 ευρώ, τις περικοπές και των αναπηρικών συντάξεων, τη μείωση και των επικουρικών συντάξεων, την αύξηση των εισφορών, τάχα για τη στήριξη των ανέργων, στην πραγματικότητα, μαζί με όλα τα άλλα, για την ενίσχυση της πλουτοκρατίας κ.ά.

Η σφοδρή αντιλαϊκή κλιμάκωση υπηρετείται και με τα παρακάτω νέα μέτρα που προβλέπονται στο «μεσοπρόθεσμο πλαίσιο»:

• Μέχρι το 2015 θα έχουν απολύσει το σύνολο των συμβασιούχων που εργάζονται στο δημόσιο τομέα. Η επίθεση ξεκινά άμεσα. Μέσα στο β' εξάμηνο του 2011 προβλέπουν παραπέρα «μείωση των συμβασιούχων» κατά 50% και για τη συνέχεια κατά 10% επιπλέον για καθένα από τα επόμενα χρόνια μέχρι το 2015. Από το συγκεκριμένο υπολογίζουν «εξοικονομήσεις» 350 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα 245 εκατ. ευρώ στο β' εξάμηνο του 2011.
• Αναστέλλουν κάθε μισθολογική ωρίμανση μέχρι το 2015, καταργούν δηλαδή και τα προβλεπόμενα ανά διετία κλιμάκια με βάση τα χρόνια υπηρεσίας.
• Κάτω από κάθε νόρμα πέφτουν και οι νέες προσλήψεις με την εφαρμογή του «κανόνα» για 1 πρόσληψη σε 10 «αποχωρήσεις» για το 2001 (1:5 στη συνέχεια).
• Σφαγείο ετοιμάζουν σε πρώην ΔΕΚΟ, φορείς και υπηρεσίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα, δρομολογώντας λουκέτα - συγχωνεύσεις και μαζικές απολύσεις.
• Παραπέρα αντιλαϊκές παρεμβάσεις ετοιμάζουν μέσα από το λεγόμενο «ενιαίο μισθολόγιο» που μπαίνει σε εφαρμογή από φέτος. Ανάμεσα σε άλλα ετοιμάζουν την κατάργηση σχεδόν για το σύνολο των επιδομάτων, την καθιέρωση κριτηρίων «παραγωγικότητας» κ.ά.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕ: Σκηνικό υπερκερδών σε Αιγαίο και Κρήτη

Οι διασυνδέσεις των Κυκλάδων και έπειτα της Κρήτης, σε συνδυασμό με αιολικά που ξεπερνούν τα 3.000 MW, διαμορφώνουν νέο πεδίο υπερκερδοφορίας

Πυρετώδεις είναι για μια ακόμη φορά οι εξελίξεις στον ενεργειακό τομέα, προς όφελος του μεγάλου ντόπιου και ξένου ενεργειακού κεφαλαίου και σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών. Οι κυβερνητικές ρυθμίσεις για την περαιτέρω «απελευθέρωση» της αγοράς ενέργειας, όπως ο διαχωρισμός δικτύων Μεταφοράς και Διανομής, η προωθούμενη εκχώρηση λιγνιτικών κοιτασμάτων, ο «εξορθολογισμός» των τιμολογίων με απαιτούμενο τη συνεχόμενη αύξησή τους, οι μεταβολές στον υπολογισμό της χοντρικής τιμής ώστε να αυξηθεί, «συντονίζονται» με τις κινήσεις της «αγοράς» στον τομέα των επενδύσεων, ιδίως σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και τον προγραμματισμό για νέο γύρο ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ κατά 17%, αλλά και με πώληση μονάδων - «φιλέτων». Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση προωθεί επίπονα και αποτελεσματικά τη «σύμπραξη» ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, με επιχορηγήσεις και τη ΔΕΗ σε «διατεταγμένη υπηρεσία», για την ανάπτυξη των διασυνδέσεων, ως βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία μεγάλων ιδιωτικών έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στα νησιά.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προκηρύχθηκε, πριν λίγες μέρες, ο διαγωνισμός της ΔΕΗ για την ηλεκτρική διασύνδεση των Κυκλάδων,προϋπολογισμού 400 εκατ. ευρώ, με ημερομηνία κατάθεσης προσφορών τις 13 του Οκτώβρη και προθεσμία αποπεράτωσης τους 42 μήνες. Η διασύνδεση των νησιών με το ηπειρωτικό Σύστημα θα γίνει με υποβρύχια καλώδια, με σημείο σύνδεσης το Λαύριο και θα καλύψει τα νησιά Ανδρο, Τήνο, Μύκονο, Σύρο, Πάρο, Αντίπαρο, Νάξο και κάποια μικρότερα που σήμερα είναι συνδεδεμένα με τη Νάξο. Ανάλογα με τις τελικές τεχνικές προδιαγραφές των καλωδίων, ενδέχεται να ενταχθεί στη διασύνδεση και η Κύθνος. Λίγες μέρες νωρίτερα, η ΔΕΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ, 100% θυγατρική της ΔΕΗ, είχε καταθέσει αιτήσεις στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) για την ανάπτυξη αιολικών έργων σε 2 νησιά του Αιγίου και στην Κρήτη, συνολικής ισχύος 1.300 MW. Ο προϋπολογισμός της επένδυσης ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ και συμπεριλαμβάνει και έργα διασυνδέσεων με το ηπειρωτικό σύστημα.

Η ΔΕΗ, μια «ανάσα» πριν από τη νέα ιδιωτικοποίηση, έχει ριχτεί στη μάχη των έργων προκειμένου να αυξήσει τα κέρδη των μετόχων της, αυξάνοντας και την αξία του τμήματος που θα πουληθεί (αλλά όχι απαραίτητα και την τιμή του). Οι διασυνδέσεις είναι εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο της υπόθεσης. Χωρίς αυτές, τα μεγάλα αιολικά και άλλα έργα που σχεδιάζουν ή υλοποιούν οι ενεργειακοί όμιλοι στα νησιά και την Κρήτη δε θα έχουν κανένα νόημα! Γιατί σκοπός τους δεν είναι, βεβαίως, η κάλυψη των τοπικών αναγκών, αλλά η εκμετάλλευση του πλούσιου αιολικού δυναμικού των νησιών για την πώληση ηλεκτρικού ρεύματος στο ηπειρωτικό σύστημα, αλλά και οι εξαγωγές, στη βάση της ενιαίας εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που δημιουργεί η ΕΕ. Και για να το κάνει αυτό η ΕΕ, δίνει έμφαση στην ανάπτυξη υποδομών, όπως οι διασυνδέσεις, με δημόσιο χρήμα, χρηματοδοτήσεις από το ΕΣΠΑ, συμμετοχή στο κόστος από εταιρείες δημοσίου συμφέροντος - όπως η ΔΕΗ - διευκολύνσεις στα ζητήματα χωροθετήσεων και περιβαλλοντικών αδειών. Κυβέρνηση - ΕΕ - ιδιώτες τα έχουν κανονίσει ώστε σε 2-3 χρόνια το χρήμα να ρέει άφθονο στα πορτοφόλια των μεγαλοεπιχειρηματιών με το δημόσιο χρήμα να έχει στηρίξει τις απαραίτητες και ακριβές υποδομές.

Η ΔΕΗ, μέσω της θυγατρικής της, έχει ήδη συμμετοχή σε μεγάλα επενδυτικά σχέδια. Εκτός των άλλων, με τη ΡΟΚΑΣ (ισπανική «Ibedrola») συνεργάζονται στο σχέδιο «Αιγαία Ζεύξη» για την ανάπτυξη 706 MW σε Χίο, Λέσβο, Λήμνο!!! Η διασύνδεση των Κυκλάδων είναι καθοριστική γι' αυτά τα έργα. Θα ακολουθήσει το μεγαλεπήβολο έργο διασύνδεσης της Κρήτης με το ηπειρωτικό σύστημα. ΔΕΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ και ΕΛΙΚΑ (Κοπελούζος - Σαμαράς) έχουν ήδη υπογράψει για συνεργασία. Η ΕΛΙΚΑ έχει άδειες για 39 αιολικά έργα ισχύος 850 MW στην Κρήτη. Η ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ έχει άδειες για περίπου 950 MW. Ο όμιλος Κοπελούζος σχεδιάζει και τη διασύνδεση της Κρήτης με την Αίγυπτο, όπου ετοιμάζεται αιολικό έργο 3.000 MW! Η συνεργασία των τριών για τη διασύνδεση της Κρήτης θεωρείται βέβαιη, όπως και τα κέρδη από τις αγορές της δυτικής και βόρειας Ευρώπης.

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΟΛΜΕ: Ελπιδοφόρο αποτέλεσμα για τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ

Ενισχυμένες και με δεύτερη έδρα στο ΔΣ της Ομοσπονδίας, βγήκαν από το συνέδριο οι ταξικές δυνάμεις

Με ενισχυμένες τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ ολοκληρώθηκε, χτες, το Συνέδριο της ΟΛΜΕ. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ψηφίστηκαν από 59 αντιπρόσωπους στο συνέδριο και έλαβαν 2 έδρες στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, από 55 ψήφους αντιπροσώπων και 1 έδρα στο προηγούμενο εκλογικό συνέδριο της Ομοσπονδίας, το 2009. Υπενθυμίζουμε πως οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ αύξησαν το συνολικό τους ποσοστό στις αρχαιρεσίες στις ΕΛΜΕ κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες. Το ΠΑΜΕ πήρε 15,8% και 6.208 ψήφους (στο προηγούμενο συνέδριο είχε πάρει 12,5% και 6.266 ψήφους). Σημειώνεται πως η συμμετοχή στις αρχαιρεσίες στις ΕΛΜΕ μειώθηκε κατά περίπου δέκα χιλιάδες, δυνάμεις που έχασαν κυρίως η ΔΑΚΕ και η ΠΑΣΚ.

Στο Συνέδριο της ΟΛΜΕ ψήφισαν 423 αντιπρόσωποι (από 521 το 2009, που ήταν πιο αυξημένη συμμετοχή κι έτσι, πιο μεγάλο το Σώμα του συνεδρίου). Υπήρχαν 2 άκυρα /λευκά ψηφοδέλτια. Παραθέτουμε τις ψήφους αντιπροσώπων και τις έδρες του ΔΣ της ΟΛΜΕ για τις άλλες δυνάμεις: ΔΑΚΕ 120 ψήφους και 3 έδρες (από 180 ψήφους και 4 έδρες στο προηγούμενο συνέδριο), ΠΑΣΚ 107 ψήφους και 3 έδρες (από 144 ψήφους και 3 έδρες), «Συνεργασία» (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) 80 ψήφους και 1 έδρα (από 92 ψήφους και 1 έδρα), «Παρεμβάσεις» 51 ψήφους και 1 έδρα (από 44 ψήφους και 1 έδρα), ενώ 4 ψήφους έλαβαν διάφοροι.

Γενικότερα το συνέδριο, που ξεκίνησε την περασμένη Παρασκευή και ολοκληρώθηκε χτες, με ευθύνη των δυνάμεων του δικομματισμού, ήταν μακριά από τα προβλήματα και τις ανάγκες των εκπαιδευτικών, ενώ ο αρνητικός συσχετισμός είχε ως αποτέλεσμα να μην καταλήξει ούτε στα ...στοιχειώδη. Ετσι, δεν κατέληξε ούτε σε αποφάσεις για διεκδικητικό πλαίσιο, πρόγραμμα δράσης, παρά τις προτάσεις από τις ταξικές δυνάμεις για οργάνωση και κλιμάκωση της πάλης από το Σεπτέμβρη. Ελπιδοφόρο στοιχείο του συνεδρίου ήταν, πάντως, πως έγινε ένα βήμα για την αλλαγή συσχετισμών.

Στην κεντρική ομιλία που έγινε από το ΠΑΜΕ στο 15ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, ο Διονύσης Γεωργόπουλος εστίασε στο γεγονός πως το ΠΑΜΕ θέλει να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός κινήματος που θα παίρνει θέση, να οικοδομήσει ένα κίνημα για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα, να ανατραπούν. Τόνισε ότι «κανένα μερεμέτι, καμιά μεταρρύθμιση, δε μπορεί να σώσει το λαό από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, δεν μπορεί να διασφαλίζει το λαό από τη χρεοκοπία και να εμπνεύσει τη λαϊκή αντεπίθεση. Η επιστράτευση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, της φτωχής αγροτιάς, των μικρομεσαίων της πόλης και του χωριού, της νέας γενιάς, των εργαζόμενων γυναικών, η ενδυνάμωση της κοινωνικής συμμαχίας με σωστούς στόχους και προοπτική, είναι αναγκαιότητα. Η ίδια η εποχή, η αντικειμενική πραγματικότητα καθορίζει τα καθήκοντα του λαού, μαζί και των εκπαιδευτικών, αλλά και τα διλήμματα στα οποία έχει να απαντήσει το κίνημα».

Υπογράμμισε ότι «οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ παρουσιάζουν την κρίση ως απότοκο των κλεφτών και των ανίκανων πολιτικών, κάποιων στρεβλώσεων του καπιταλισμού. Η ηγεσία της ΟΛΜΕ, είτε σαν συμμαχία ΠΑΣΚΕ - ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, είτε σαν συμμαχία ΔΑΚΕ - ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, μίλησε για "καζινοκαπιταλισμό", θολώνοντας με τη σειρά της τα νερά. Η συμμαχία με σταθερό πλαίσιο και αιτήματα "εντός" των στόχων της ΕΕ διαμορφώθηκε κάθε φορά σε "αντικυβερνητική" βάση και έδωσε θέσεις που αξιοποίησε η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας».

«Με τον τρόπο αυτό», συμπλήρωσε ο Δ. Γεωργόπουλος, «συμβάλλουν στο να μην αποδυναμώνονται στη χώρα μας ολόπλευρα ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, να καλλιεργείται η αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρξει λύση μέσα στην ΕΕ, ότι μπορεί να σωθεί από την πτώχευση ο λαός αν δεν πτωχεύσει η πλουτοκρατία και ο καπιταλισμός». Το ΠΑΜΕ, τόνισε, «θέλει κίνημα γενικευμένης απειθαρχίας στην αστική νομιμότητα και στις εφαρμοζόμενες πολιτικές, κίνημα ρήξης και ανατροπής. Η θολούρα, η απαξίωση, γενικά, κάθε πολιτικής, η μη στόχευση των ενόχων, είναι στοιχεία διαχειρίσιμα από το σύστημα, στα οποία μπορεί να πατήσει η προβοκάτσια, ο αποπροσανατολισμός, η εκτόνωση και η απογοήτευση. Δε δίνουν προοπτική».

Μόνο μια λαϊκή οικονομία, ανέφερε, «απαιτεί σήμερα ολόπλευρη και ενιαία για όλους τους νέους ανθρώπους μόρφωση. Μόρφωση μέσα από ένα ενιαίο 12χρονο βασικό υποχρεωτικό σχολείο γενικής παιδείας, με βάση τη διαλεκτική υλιστική επιστημονική μέθοδο. Μόνο μια λαϊκή οικονομία με κεντρικό πανεθνικό σχεδιασμό υλοποιεί την ανάγκη για δουλειά όλων με δικαιώματα, μέσα από μεταλυκειακές επαγγελματικές σχολές ή μέσα από μια ενιαία ανώτατη εκπαίδευση. Μόνο μια λαϊκή οικονομία απαιτεί εκπαιδευτικό λειτουργό - καθοδηγητή και όχι διαμεσολαβητή σε υποκειμενικές εκδοχές της "αλήθειας"». Κατέληξε, σημειώνοντας πως «το ΠΑΜΕ είναι ο οργανωτής, ο αιμοδότης, το όπλο στα χέρια του λαού. Ο πήχης είναι ψηλά κι ο λαός μπορεί και πρέπει να υπερπηδήσει κάθε εμπόδιο».

ΕΕ - ΕΥΡΩΖΩΝΗ: Κράζουν για το «μονόδρομο» που πτωχεύει το λαό

Απειλές και εκβιασμοί για να αποδεχτούν τα λαϊκά στρώματα τα μέτρα που τους βυθίζουν στον εργασιακό μεσαίωνα και τη φτώχεια

Ενόψει της ψήφισης του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος», κλιμακώνονται οι εκβιασμοί προς τον ελληνικό λαό, από εκπροσώπους της ιμπεριαλιστικής ευρωένωσης, που κλίνουν σε όλες τις πτώσεις το «μονόδρομο» δήθεν των αντιλαϊκών ανατροπών, κραδαίνοντας το φόβητρο της χρεοκοπίας, στην οποία, ωστόσο, βρίσκεται ήδη βαθιά χωμένος ο λαός.

Ο Κοινοτικός επίτροπος Ολι Ρεν επαναλαμβάνει ότι η ψήφιση του «μεσοπρόθεσμου» αποτελεί «μονόδρομο», διευκρινίζοντας ότι «δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο» και τονίζοντας: «Αυτή την εβδομάδα, η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια κρίσιμη φάση. Διακυβεύεται τόσο το μέλλον της χώρας όσο και η χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ευρώπη. Σέβομαι πλήρως τα προνόμια και την κυριαρχία του Ελληνικού Κοινοβουλίου στη διεξαγόμενη συζήτηση. Και είμαι πεπεισμένος ότι οι Ελληνες πολιτικοί αρχηγοί έχουν πλήρη επίγνωση της ευθύνης τους για αποφυγή της αθέτησης υποχρεώσεων. Ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί η άμεση αθέτηση των υποχρεώσεων είναι η υποστήριξη από τη Βουλή του αναθεωρημένου οικονομικού προγράμματος».

Ακόμα, ξεκαθαρίζοντας ότι ο εκβιασμός «μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία» απευθύνεται στο λαό, προκειμένου να σκύψει το κεφάλι στα αντιλαϊκά μέτρα, σημειώνει ότι «τις επόμενες εβδομάδες, θα ενταθεί η προετοιμασία νέου προγράμματος (...) Η οικοδόμηση μιας ευρύτερης κοινωνικής συναίνεσης είναι ζωτικής σημασίας καθώς και μια διακομματική συμφωνία για τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται ώστε να επιστρέψει η Ελλάδα σε μια τροχιά μεγέθυνσης και βιώσιμης ανάπτυξης».

Στο ίδιο πνεύμα, ο πρόεδρος της ΕΕ, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, χαιρετίζει την αντιλαϊκή πυγμή της ελληνικής κυβέρνησης και επισημαίνει ότι «οι επόμενες ώρες θα είναι αποφασιστικής σημασίας, καθοριστικές για τον ελληνικό λαό και επίσης και για τη ζώνη του ευρώ, ακόμη και για τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας». Παράλληλα, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, τονίζει ότι «χρειάζονται δομικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα για να βρεθεί ξανά σε ανάπτυξη» και τονίζει ότι το μοναδικό σχέδιο που υπάρχει για την αποφυγή της χρεοκοπίας είναι η υλοποίηση του «μεσοπρόθεσμου», ξεκαθαρίζοντας ότι «δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από τις επώδυνες αλλαγές».

Παράλληλα, ο Γιούργκεν Σταρκ, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΚΤ, ξεκαθαρίζει ότι «οι πρωθυπουργοί και αρχηγοί κρατών της ΕΕ έχουν στείλει σαφή μηνύματα προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο και την κυβέρνηση. Αναμένουν την υλοποίηση του προγράμματος περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων, όπως έχει συμφωνηθεί μεταξύ της Ελλάδας και της διεθνούς κοινότητας» και υπογραμμίζει ότι αν η Ελλάδα δεν υλοποιήσει το πρόγραμμα που έχει συμφωνηθεί, τότε η ΕΕ και το ΔΝΤ δε θα καταβάλουν τις επόμενες δόσεις του δανείου στην Ελλάδα.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Ζαν Κλοντ Τρισέ, τονίζει ότι «είναι σημαντικό η ελληνική δημοκρατία να προβεί στις κατάλληλες δράσεις για τα μέτρα λιτότητας και τη δημιουργία ανάπτυξης».

Ετοιμάζονται για μπίζνες τα μονοπώλια

Την ετοιμότητα της πλουτοκρατίας να πάρει μέρος στο μεγάλο φαγοπότι από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, διακηρύσσει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανικής Βιομηχανίας «BDI», Χανς Πέτερ Κάιτελ, ο οποίος σημειώνει ότι «είμαστε διατεθειμένοι να προχωρήσουμε σε επενδύσεις στην Ελλάδα». Μάλιστα, φωτογραφίζει τον τομέα της Ενέργειας, σημειώνοντας ότι «προσφέρει μία ευκαιρία να σκεφτούμε πανευρωπαϊκά και να εμπλέξουμε στις σκέψεις αυτές και την Ελλάδα, όπως και το χώρο της Μεσογείου εν γένει. Ετσι θα προκύψουν και δυνατότητες να βοηθηθούν αυτές οι χώρες μέσω των κονδυλίων που παρέχει π.χ. η ΕΕ στους τομείς αυτούς».

Πάντως, στην ΕΕ εξακολουθούν να αναζητούν τη φόρμουλα συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στην ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας. Σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου «Reuters», η γαλλική πρόταση, που φαίνεται να είναι η επικρατέστερη, περιλαμβάνει δυο εναλλακτικές. Η πρώτη επιλογή προβλέπει 30ετή επαναχρηματοδότηση της Ελλάδας, με τους ομολογιούχους να μπορούν να επενδύουν σε νέα ελληνικά ομόλογα το 70% τουλάχιστον του αρχικού κεφαλαίου των ομολόγων που λήγουν τα επόμενα χρόνια. Τα νέα ομόλογα διάρκειας 30 ετών θα είναι εγγυημένα μέσω εταιρείας ειδικού σκοπού.

Η δεύτερη επιλογή προβλέπει ότι οι ομολογιούχοι θα επενδύουν το 90% τουλάχιστον, και κατά προτίμηση το 100%, του ποσού των ομολόγων που λήγουν, σε νέα ελληνικά ομόλογα 5ετούς διάρκειας με επιτόκιο 5,5%. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το γαλλικό σχέδιο προβλέπει ως όρο την άτυπη διαβεβαίωση των οίκων αξιολόγησης ότι στην περίπτωση που επιλεγεί μία από τις παραπάνω λύσεις δεν θα κηρυχθεί η Ελλάδα σε καθεστώς χρεοκοπίας ή σε ανάλογο καθεστώς, για το υφιστάμενο ή το νέο χρέος της. Πάντως, η «Standard & Poor's» επιμένει ότι αν το σχέδιο δεν οριστικοποιηθεί, δε θα μπορεί να εκτιμήσει αν θα εκληφθεί ως χρεοκοπία ή όχι.

Παράλληλα, οι «Financial Times» αναφέρουν ότι μεταξύ των προτάσεων που βρίσκονται στο τραπέζι, είναι και η χρήση δημόσιου χρήματος από τα κράτη - μέλη της ΕΕ, για την αγορά ελληνικών ομολόγων με χαμηλότερο επιτόκιο. Ακόμα, σε δημοσίευμα της εφημερίδας σημειώνεται ότι στην προχτεσινή άτυπη συνάντηση στη Ρώμη, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι από περίπου 50 χρηματοοικονομικούς οργανισμούς και εκπρόσωποι της ΕΕ και της ευρωζώνης, σχεδιάστηκε ένα πρόγραμμα μετακύλισης των ελληνικών ομολόγων με τη συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στη συνάντηση συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, εκπρόσωποι των «BNP Paribas», «Societe Generale», «Deutsche Bank», «Bayerische Landesbank», «Intesa SanPaolo» και των ασφαλιστικών «Axa» και «Allianz». «Πάνω-κάτω, θα κινηθούμε γύρω από τη γαλλική λύση», δηλώνει στην εφημερίδα Γερμανός τραπεζίτης, ωστόσο διευκρινίζει ότι «30 χρόνια είναι πάρα-πάρα πολλά. Το αν θα είναι 15 ή 10 ή πέντε θα αποφασιστεί στις συνομιλίες που θα ακολουθήσουν».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι εμπορικές τράπεζες κρατούν το 27% του ελληνικού κρατικού χρέους, ενώ, σύμφωνα με στοιχεία της «RBC Capital Markets», το 43% του χρέους ανήκει σε άλλους επενδυτές, όπως διαχειριστές κεφαλαίων, ξένες κεντρικές τράπεζες κ.ά. Ακόμα, σημειώνεται ότι η ΕΚΤ, που έχει αποκλείσει την περίπτωση να συμμετάσχει σε μετακύλιση, κατέχει το 14% του ελληνικού χρέους, ενώ το ΔΝΤ το υπόλοιπο 16%.

Παραμένουν οι φόβοι για άτακτη χρεοκοπία

Πέρα από τις διαψεύσεις από τους εκπροσώπους της Κομισιόν, δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου που επικαλούνται αναλυτές και πηγές στην ΕΕ, επιμένουν ότι η ΕΕ επεξεργάζεται σχέδιο έκτακτης ανάγκης ή «σχέδιο Β», προκειμένου να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο ελληνικού χρεοστασίου. Σύμφωνα με το «Reuters», ένα τέτοιο σχέδιο θα έχει ως προτεραιότητα την άμεση επέμβαση της ΕΚΤ, προκειμένου να διασώσει τις τράπεζες στα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ. Ακόμα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην περίπτωση καταψήφισης του «μεσοπρόθεσμου» εξετάζεται η περίπτωση να δοθεί στην Ελλάδα μια δανειακή διευκόλυνση, με ενέχυρο τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας, μέχρι να γίνει μια «δεύτερη ψηφοφορία» και να εγκριθεί τελικά το πρόγραμμα.

Παράλληλα, ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, Μέρβιν Κινγκ, δηλώνει ότι «υπάρχει τόση ανησυχία στην αγορά για την πιθανότητα ελληνικής χρεοκοπίας, ώστε να συζητούμε και εμείς την κατάρτιση έκτακτου σχεδιασμού και τις επιπτώσεις μιας τέτοιας εξέλιξης». Ο ίδιος τονίζει ότι «θα βοηθούσε η μεγαλύτερη διαφάνεια ως προς την έκθεση σε κρατικούς τίτλους», διευκρινίζοντας ότι κάτι τέτοιο απαιτείται για να πάρει το αστικό κράτος μέτρα στήριξης των τραπεζών, καθώς τονίζει ότι «δεν έχουμε ιδέα για το ποια ευρωπαϊκή τράπεζα είναι πραγματικά εκτεθειμένη σε άλλη ευρωπαϊκή τράπεζα και κατά συνέπεια απλώς σταματήσαμε να χρηματοδοτούμε τις ευρωπαϊκές τράπεζες».

Ο Κοινοτικός επίτροπος, Χοακίν Αλμούνια, εκτιμά ότι «η δημοσιονομική κρίση στην Ελλάδα απειλεί να αποσταθεροποιήσει τις οικονομίες της ευρωζώνης, ακόμη και τη σωστή λειτουργία της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης». Την ίδια στιγμή, η «Fitch» διαβεβαιώνει ότι η έκθεση των ευρωπαϊκών ασφαλιστικών στο χρέος της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας είναι διαχειρίσιμη και δεν αναμένεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην πιστοληπτική τους αξιολόγηση. Ο οίκος αξιολόγησης επισημαίνει ότι βασικός λόγος ανησυχίας είναι ο κίνδυνος μιας άτακτης αναδιάρθρωσης του χρέους μιας χώρας που θα μπορούσε να έχει ευρύτερες συνέπειες για τις ευρωπαϊκές αγορές.

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, η Κίνα, μέσω του πρωθυπουργού της χώρας, ο οποίος περιοδεύει στην Ευρώπη, δηλώνει πρόθυμη να «προσφέρει χείρα βοηθείας στην Ευρώπη από μακριά». Οπως σημειώνει ο πρωθυπουργός της Κίνας, Ουέν Τζιαμπάο, «σίγουρα θα αγοράσουμε, ανάλογα με τις ανάγκες, τμήμα των κρατικών χρεών».

ΕΛΛΑΔΑ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: Σαρώνουν η ανεργία και οι εργασιακές ανατροπές

Η στατιστική αύξηση της απασχόλησης κατά 0,3% το πρώτο τετράμηνο του 2011 οφείλεται αποκλειστικά στη μερική και προσωρινή εργασία

Διατήρηση της ανεργίας στην Ελλάδα σε υψηλά επίπεδα και ταυτόχρονο βάθεμα της οικονομικής κρίσης, προβλέπει η Κομισιόν στην τετραμηνιαία επισκόπηση για την «απασχόληση και την κοινωνική κατάσταση», η οποία δημοσιοποιήθηκε χτες. Στην έκθεσή της, η Κομισιόν διαπιστώνει ότι «η αγορά εργασίας στην ΕΕ ανακάμπτει αργά και άνισα ανάμεσα στα κράτη - μέλη», επιβεβαιώνοντας τη βαθιά κρίση και την ανισομετρία στην καπιταλιστική ανάκαμψη.

Οι εαρινές προβλέψεις της Κομισιόν για το 2011 εκτιμούν ότι το ΑΕΠ στην Ελλάδα αναμένεται να μειωθεί περαιτέρω κατά 3,5% το 2011, ενώ η οικονομία θα μπει σε τροχιά ανάκαμψης από το 2013 και μετά. Παράλληλα, η Κομισιόν αναμένει περαιτέρω αύξηση της ανεργίας μέσα στο 2011, σημειώνοντας ότι«οι μειωμένες ευκαιρίες απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, παράλληλα με το πάγωμα των προσλήψεων και τις απολύσεις συμβασιούχων στο δημόσιο τομέα, θα ωθήσει το δείκτη ανεργίας πάνω από το 15% μέσα στο 2012».

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, η ανεργία στην Ελλάδα το Μάρτη του 2011 σκαρφάλωσε στο 16,2%, έναντι 11,6% τον αντίστοιχο μήνα του 2010. Αντίστοιχα, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Κομισιόν, για το έτος 2011 η ανεργία θα διαμορφωθεί στο 15,6% για την Ελλάδα, στο 14,6% για την Ιρλανδία, στο 13% για την Πορτογαλία, στο 20,2% για την Ισπανία. Η ίδια έκθεση σημειώνει ότι η ανεργία των νέων «επηρεάζει το 20,3% των νέων ανθρώπων που συμμετέχουν στην αγορά εργασίας, ενώ παραμένει πρόκληση μείζονος σημασίας σχεδόν σε όλα τα κράτη - μέλη».

Στην επισκόπηση της Κομισιόν καταγράφεται ότι στην ΕΕ «σε ετήσια βάση, η οικονομική ανάπτυξη αυξήθηκε κατά 2,5% το πρώτο τετράμηνο του έτους, τη στιγμή που η απασχόληση αυξήθηκε μόνο κατά 0,3%».Ομολογεί μάλιστα τη σαρωτική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων σε συνθήκες κρίσης, λέγοντας ότι«η αύξηση της απασχόλησης καταγράφεται μόνο χάρη στη μερική απασχόληση και την προσωρινή εργασία (...) Κατά τη διάρκεια της ύφεσης, συνολικά, η απώλεια εργασίας επηρέασε ιδιαίτερα τους εργαζόμενους που πληρώνονται με χαμηλούς ή μεσαίους μισθούς, κυρίως στους τομείς των κατασκευών και της βιομηχανίας».

Κυβέρνηση «έκτακτης ανάγκης» ζητάνε οι κηφήνες

Ανοιχτή επιστολή 51 εκπροσώπων της πλουτοκρατίας, με την οποία επιδιώκουν να παρέμβουν στην αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού

Ωμή παρέμβαση στα πολιτικά πράγματα επιχειρούν 51 επιχειρηματίες και άλλοι εκπρόσωποι της αστικής τάξης, ζητώντας με κοινή τους ανοιχτή επιστολή να«συγκροτήσει η σημερινή Βουλή μια κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης και εθνικής ανασυγκρότησης που να αποτελείται από προσωπικό που, ασχέτως κομματικής προέλευσης, προσωπικής συμπάθειας ή βουλευτικής ιδιότητας, διαθέτει την πίστη, την πείρα, τη διαχειριστική ικανότητα και το θάρρος να επιτύχει».

Πρόκειται για καθοριστική συμβολή στην προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού από τα επιτελεία των αστών και έρχεται να συμπληρώσει προηγούμενη ανάλογη επιστολή 32 «διανοούμενων», που ζητούσαν «ομοψυχία» για να παραμείνει η χώρα στην ΕΕ και να αποφευχθεί η βίαιη χρεοκοπία.

Η επιστολή των επιχειρηματιών έχει τον τίτλο«Τολμήστε!» και μεταξύ άλλων σημειώνει: «Αν θέλομε να παύσομε να είμαστε θλιβεροί επαίτες προς τους δανειστές μας, εκχωρώντας τους αναγκαστικά και μέρος της εθνικής μας ανεξαρτησίας, πρέπει (...) να τολμήσει η πολιτική ηγεσία μας να πει στους Ελληνες την αυταπόδεικτη αλήθεια ότι, όπως για μια οικογένεια που ξοδεύει περισσότερα από τα εισοδήματά της, η λύση είναι η περικοπή όλων των περιττών δαπανών, και όχι η αμφίβολη προσπάθεια για αύξηση του εισοδήματος, έτσι και για το κράτος η σίγουρη λύση είναι η περικοπή όλων των δαπανών που δεν είναι απολύτως αναγκαίες, και όχι η προσπάθεια αύξησης των φορολογικών εσόδων».

Τα παράσιτα κουνάνε το δάχτυλο στο λαό και προσπαθούν να τον καταστήσουν συνένοχο στην κρίση, η οποία οφείλεται αποκλειστικά στην υπερσυσσώρευση των δικών τους κεφαλαίων και στην υπερπαραγωγή προϊόντων. Οι φυσικοί εκπρόσωποι της ντόπιας πλουτοκρατίας αναπαράγουν τα ιδεολογήματα περί υποτέλειας και εξάρτησης, κρύβοντας ότι αυτοί είναι που ξεζούμισαν όλα τα χρόνια το λαό. Γι' αυτό σήμερα οι καταθέσεις τους στις τράπεζες της Ελβετίας φτάνουν τα 600 δισ. ευρώ, όταν στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους η κυβέρνηση κόβει και τα στοιχειώδη, ενώ με αλλεπάλληλους αντεργατικούς και αντιασφαλιστικούς νόμους, δημιουργεί νέες συνθήκες υπερκερδοφορίας για το κεφάλαιο.

Αρκεί άλλωστε να ρίξει κανείς μια ματιά στους υπογράφοντες την επιστολή, για να αντιληφθεί το μέγεθος της πρόκλησης που επιχειρείται σε βάρος του λαού. Μεταξύ άλλων, υπογράφουν οι Τάκης Αθανασόπουλος, τ. διοικητής της ΔΕΗ και ανώτατο στέλεχος «Toyota Europe», Λευτέρης Αντωνακόπουλος, στέλεχος επιχειρήσεων, τ. πρόεδρος ΟΤΕ, Χάρις Δαυίδ, επιχειρηματίας, Νικόλας Λαιμός, εφοπλιστής, Πάνος Μαρινόπουλος, επιχειρηματίας και Μιράντα Ξαφά, οικονομική σύμβουλος και πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, γνωστή για τις αντιδραστικές απόψεις.