Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

Δελτίο τύπου για τις προτάσεις των δυνάμεων του ΠΑΜΕ σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ


Μαζική, δυναμική απάντηση στα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα τώρα.
  • Όλοι και όλες για την επιτυχία της πανελλαδικής, πανεργατικής απεργίας στις 15 Ιούνη και στην συγκέντρωση στις 10:30 πμ στην Καστοριά απέναντι από την πρώην Νομαρχία.
  • Κλιμάκωση με 48ωρη απεργία κατά τη συζήτηση των μέτρων στην ολομέλεια της βουλής.
  • Πολύμορφες αγωνιστικές κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα, παντού με επίκεντρο τους τόπους δουλειάς, τα εργοστάσια, τις επιχειρήσεις εκεί που κρίνεται η ταξική πάλη.
  • Κοινωνική λαϊκή συμμαχία, κοινό απεργιακό μέτωπο εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, νέων γυναικών. Όλοι μαζί για να μην περάσουν τα βάρβαρα νέα μέτρα, για την προστασία της εργατικής λαϊκής οικογένειας.

 
Σήμερα 10 Ιούνη στην συνεδρίαση των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ απαίτησαν την σαφή καταδίκη των νέων βάρβαρων μέτρων του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος», την κλιμάκωση της πάλης με στόχο την πλουτοκρατία, την ΕΕ και τα κόμματα της.
  • Τόνισαν ότι είναι αδήριτη ανάγκη η γενική απεργία στις 15 Ιούνη να στεφθεί από πρωτόγνωρη επιτυχία, να πάρει τα χαρακτηριστικά της γενικευμένης εργατικής λαϊκής αντεπίθεσης, να πολιτικοποιηθεί, να συμβάλλει στην όξυνση της ταξικής πάλης στην ανάδειξη του άλλου δρόμου ανάπτυξης.
  • Πρότειναν κλιμάκωση της πάλης με 48ωρη απεργία κατά την συζήτηση των μέτρων στην ολομέλεια της Βουλής.

 
Η πρόταση αυτή του ΠΑΜΕ δεν υιοθετήθηκε από τις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού και οι όποιες αποφάσεις παραπέμφθηκαν στην συνεδρίαση των οργάνων.
Όμως όλοι μαζί ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ομόφωνα συμφώνησαν να συμμετέχουν στις «κινητοποιήσεις» της ξεπουλημένης Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ) στις 21 Ιούνη. Είναι χαρακτηριστική η τοποθέτηση της ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ πως το πλαίσιο της ΣΕΣ είναι προβληματικό, δεν είναι καθαρό. Είναι όμως ανάγκη να συμπορευτούν μαζί της.
Στην πρόταση εκ μέρους του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) με διάφορα τερτίπια για Δημοψήφισμα οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ τόνισαν. Καμιά συναίνεση, καμιά συνδιαχείρηση της κρίσης, καμιά αποδοχή εκβιαστικών διλλημάτων η δημοψηφίσματος.
Λύση υπάρχει και βρίσκεται στην οργανωμένη λαϊκή αντεπίθεση που θα φτάνει μέχρι την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και των μονοπωλίων.

 

… μπορείς χωρίς αφεντικά!


Τα πράγματα είναι σοβαρά για την αστική τάξη. Στο στούντιο του «Σκάι» εμφανίστηκαν ταυτόχρονα τόσο ο ίδιος ο διευθυντής της «Καθημερινής» Α. Παπαχελάς, όσο και ο «αγανακτισμένος» με τους εργάτες που δε θέλουν να καταλάβουν το συμφέρον τους, Μπ. Παπαδημητρίου.
Τι ήταν αυτό που προκάλεσε τέτοιο συναγερμό; Η κατάθεση στη Βουλή του νέου αντιλαϊκού πακέτου, γνωστού και ως «Μνημόνιο 2».
«Είναι απολύτως λογικό, είναι υποχρεωτικό» δήλωσε με στόμφο ο Παπαδημητρίου και διέταξε Παπανδρέου και Σαμαρά να συμφωνήσουν για το πώς θα εφαρμοστεί το σχέδιο.
Κατανοητή η πρεμούρα τους, ας πάρει τα μέτρα της και η εργατική τάξη για να επιστραφεί ως απαράδεκτος ο λογαριασμός...
Στο σύνολο του αστικού Τύπου κυριάρχησε το ξαναζέσταμα των περί «εθνικού χρέους» επιχειρημάτων. Με τα ίδια υλικά που το έχουν κάνει πολλές φορές ως τώρα. Ορισμένοι το απογείωσαν λιγάκι. Οπως ένας που έφτασε να θυμηθεί επιλεκτικά ως και ένα στιγμιότυπο από τους ταξικούς αγώνες στη Γαλλία του 19ου αιώνα για να πει στους βουλευτές πως μπροστά στο εθνικό χρέος αξίζει ακόμα και να φάνε ροχάλες.
Και να θέλουν να κρυφτούν δεν τους αφήνουν οι εξελίξεις.
Την ώρα που οι οργανωτές των «αγανακτισμένων» εμφανίζονταν μέσα από την «Ελευθεροτυπία» σαν μια παρέα που τυχαία συνάντησε κάτι Ισπανούς στο Θησείο και μαζί τους αποφάσισαν να οργανώσουν το κάμπινγκ στο Σύνταγμα, στο «Εθνος» το σχετικό άρθρο δηλώνει καθαρά πως επείγει το πάρτι να μετεξελιχθεί. Σε τι; Σε ένα «εθνικά υπεύθυνο κίνημα», το οποίο βεβαίως - βεβαίως θα είναι «αυτόνομο». Πόσο και από ποιον αυτόνομο; Τόσο όσο να έχει στόχο «την επιβίωση της χώρας» και έτσι που να ζητά ως και τη θεσμική κατάργηση όσων εμποδίζουν τη σωτηρία. Να έχει, λέει, στόχο, να κηρυχτεί η χώρα σε έκτακτη ανάγκη!
Εντελώς συμπτωματικά, την ίδια μέρα εμφανιζόταν έρευνα σύμφωνα με την οποία στη χώρα - παιδί θαύμα της σοσιαλδημοκρατίας οι Σουηδοί ζητάνε να αναλάβει την ηγεσία ένας φωτεινός ηγέτης με αρμοδιότητες δικτάτορα.
Βάλτα όλα μαζί στο κατσαρόλι κι έχεις τη μαρμίτα που χρειάζεται το σύστημα για να γιατρευτεί.
Από τι να γιατρευτεί; Από την αρρώστια του κομμουνισμού που παρότι «πέθανε» συνεχίζει να εμβολίζει τις συνειδήσεις με κάτι παράξενα αιτήματα για κοινωνική δικαιοσύνη, άσε που μπολιάζουν και τις συνειδήσεις με ιδέες του τύπου «εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».

 

 
Εδώ είμαστε. Την ώρα που οι εργατικές οικογένειες έχουν γίνει εφευρέτες για να βρουν τρόπο να τα φέρουν βόλτα, την ώρα που διαπιστώνουν στην πράξη πως όσο καλοί διαχειριστές κι αν είναι το τσουκάλι μένει άδειο. Την ώρα που το «μικρόβιο» της συλλογικής οργάνωσης, του ταξικού προσανατολισμού των αγώνων, κυλάει και πάλι ισχυρό στις αρτηρίες του σώματος της εργατικής τάξης, ορισμένοι σπεύδουν να προλάβουν την εξέλιξη.
Πλασάρουν και πάλι το «δούλοι κι αφεντικά μια πατρίδα» και ζητάνε από τους μισθωτούς σκλάβους να βάλουν και πάλι πλάτη για να σταθεί όρθιος ο αφέντης.
«Δε σφάξανε», λέει μια λαϊκή έκφραση. Και οφείλει να γίνει δόγμα.
Δε σφάξανε, κύριοι.
Η εργατική τάξη πρέπει όχι μόνο να μείνει παγερά αδιάφορη για τα προβλήματα των καπιταλιστών, αλλά να κάνει και τα αδύνατα δυνατά για να βουλιάξουν.
Το πρόβλημα σε πολιτικό επίπεδο προ πολλού δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ, ή μόνο η ΝΔ στις εναλλαγές τους. Δεν είναι μόνο ο ΛΑ.Ο.Σ. και ο ΣΥΝ σαν αλληλοσυμπληρώματα του συστήματος. Είναι το γεγονός ότι προκύπτει ξανά και ξανά επιβεβαίωση της αλήθειας πως αν δώσεις δάχτυλο θα σου κόψουν και το χέρι. Το γεγονός ότι για χρόνια και χρόνια σημαντικά τμήματα του πληθυσμού παρέμειναν εγκλωβισμένα στον αστικό μύθο περί αλληλοσυμπληρούμενης ευημερίας καπιταλιστών και εργατών (το γνωστό: έχουμε ανάγκη τους καπιταλιστές για να έχουν δουλειά οι εργάτες) έχει αποθρασύνει όσους τώρα - τη στιγμή της μεγάλης κρίσης του συστήματος - επιδιώκουν με διάφορα προσωπεία να αξιοποιήσουν για μια ακόμα φορά την κρίση ως εφαλτήριο για να κάνει άλμα η βαρβαρότητα.
Η λύση δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτήν που και χτες διακήρυξε το ΚΚΕ: «Ο λαός μπορεί να αποκρούσει και να ανατρέψει τη βάρβαρη πολιτική που του φορτώνει την κρίση (...) Αρκετά κράτησαν τα βάσανα του λαού, καμία θυσία για την πλουτοκρατία, συμπόρευση με το ΚΚΕ, για ισχυρό εργατικό - λαϊκό κίνημα ανατροπής και νίκης».
Η είδηση για τις τρεις νέες ποικιλίες σταριού συνιστά εκτός από μία γενικά καλή είδηση και μια επιβεβαίωση της θέσης του ΚΚΕ για τις δυνατότητες της χώρας να τραβήξει μπροστά αν φύγει από τη μέση το καπιταλιστικό κέρδος και γίνει ο λαός αφέντης του πλούτου που παράγει.

Ο λαός μπορεί!


Το «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα», που κάνει τη ζωή του λαού κόλαση, κατατέθηκε στη Βουλή.
Οι δήθεν διαφωνίες στο ΠΑΣΟΚ για το φορολογικό, οι αντιδράσεις ΝΔ- ΛΑ.Ο.Σ., ήταν στάχτη στα μάτια για το ίδιο το φορολογικό, ενώ συγκάλυψαν το νέο εργασιακό μεσαίωνα και τις αποκρατικοποιήσεις, όλο δηλαδή το αντιδραστικό περιεχόμενο του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος».
Περίσσεψαν τα εκβιαστικά διλήμματα: «'Η το αντιδραστικό πρόγραμμα ή χρεοκοπία»... Ο λαός να αψηφήσει τρομοκρατικά διλήμματα και απειλές που εκτοξεύουν κυβέρνηση - ΕΕ - πλουτοκρατία. Οι διαφωνίες στο ΠΑΣΟΚ δεν σχετίζονται με την υπεράσπιση του λαού από την πολιτική του. Αντανακλούν αντιθέσεις μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου για το ποιοι θα πάρουν περισσότερα, πώς θα μοιραστούν οι ζημιές. Καλύτερο μνημόνιο, όπως λέει η ΝΔ, δεν μπορεί να υπάρξει.
Ούτε φιλολαϊκή λύση για την κρίση και το χρέος χωρίς ανατροπή της κυριαρχίας των μονοπωλίων και αποδέσμευση από την ΕΕ. Ο λαός μπορεί να αποκρούσει και να ανατρέψει τη βάρβαρη πολιτική με οργανωμένη αντεπίθεση για τα δικαιώματά του, για λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ.
Τώρα συμπόρευση με το ΚΚΕ, για ισχυρό εργατικό - λαϊκό κίνημα ρήξης και ανατροπής.
Δώστε καθολική απάντηση απόρριψης των μέτρων με το ΠΑΜΕ στην απεργία της 15ης του Ιούνη.