Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011

Εργατική λαϊκή αντεπίθεση


Το «Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015» υπερψηφίστηκε από την κοινοβουλευτική κυβερνητική πλειοψηφία. Ενας μακρύς επώδυνος, αλλά τελικά νικηφόρος αγώνας του εργατολαϊκού κινήματος αρχίζει. Η κυβερνητική πλειοψηφία μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένη. Μαζί της αισθάνεται ικανοποιημένη η ελληνική μεγαλοαστική τάξη με τους ευρωεταίρους της, της διεθνούς των τοκογλύφων. Ομως, η ικανοποίηση φέρει μέσα της το δηλητήριο της ανησυχίας. Τώρα πλατιά στρώματα του λαού των Ελλήνων σπρώχνονται στα μετερίζια του αγώνα. Μια νέα εποχή συνεχών έντονων αναταράξεων αρχίζει. Εχει σημασία να επισημανθούν λεγόμενα και συμπεριφορές πολιτικών εντός της Βουλής κατά την ημέρα κυρίως της υπερψήφισης του «Δημοσιονομικού» όπως αποκαλείται.
Παρατήρηση 1η: Πρωθυπουργός και στελέχη του προσπαθούσαν εναγωνίως να δικαιολογήσουν την ακραία αντιλαϊκή επιβολή των μέτρων σε κλίμα τρομοκράτησης.
Παρατήρηση 2η: Κορυφαίοι πολιτικοί του ευρωενωσιακού κλάδου των τοκογλύφων με τρομοδηλώσεις σιγοντάριζαν την προσπάθεια της κυβέρνησης στην προοπτική υπερδανεισμού και ληστείας των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας και υποταγής της στα στρατηγικά κελεύσματα του ιμπεριαλισμού.
Παρατήρηση 3η: Εξυπηρέτηση των πιο ακραίων απαιτήσεων της ελληνικής αστικής πλουτοκρατικής ολιγαρχίας στη διαιώνιση εξευτελισμού του εργατικού δυναμικού σε επίπεδο ανοιχτής σύγχρονης δουλείας.
Παρατήρηση 4η: Αντιπολιτευτική πρακτική φόρμα της Νέας Δημοκρατίας που δεν αναιρεί τα ακραία αντιλαϊκά μέτρα. Περιορίζεται κυρίως σε μια καλύτερη διαχείριση των κεφαλαιοκρατικών επιδιώξεων με λεκτικές φιλολαϊκές εκφράσεις.
Παρατήρηση 5η: Μια άκρως οπορτουνιστική παρέμβαση της άκρας δεξιάς μ' ένα συνονθύλευμα εκφράσεων εντυπωσιασμού χωρίς περιεχόμενο. Το περιεχόμενο βρίσκεται στις εναλλασσόμενες αντιφατικές προτάσεις με στόχο την εισδοχή της στην κυβέρνηση σε οιοδήποτε σχήμα. Είναι η κλασική πολιτική της άκρας δεξιάς, που εκμεταλλεύεται άνευ αρχών και ηθικών φραγμών τις αδυναμίες του αστικοδημοκρατικού πολιτικού συστήματος. Προκάλεσε σκοτεινές σκέψεις και συνειρμούς η χαρακτηριστική τραμπούκικη συμπεριφορά στελεχών της, όταν μιλούσε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα από το βήμα της Βουλής.
Παρατήρηση 6η: Ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, πιστός στην πολιτική των ακραίων αντικυβερνητικών καταγγελιών, εντυπωσιάζει, για να προσγειωθεί στην τελική μόνιμη επωδό του, των προτάσεων για τη βελτίωση και σταθερότητα του ελληνικού καπιταλισμού. Αδυνατεί να καταλάβει τις αναπότρεπτες νομοτελειακές λειτουργίες του κεφαλαίου και την ανάγκη ενός μεταβατικού προγράμματος ανατροπής και σοσιαλιστικού μετασχηματισμού.
Παρατήρηση 7η: Το ΚΚΕ χτυπήθηκε για μια ακόμη φορά με αήθη τρόπο για τις ξεκάθαρες αντικαπιταλιστικές του θέσεις. Στο πρόσωπό του χτυπιέται το εργατολαϊκό κίνημα με την επαναστατική του πρωτοπορία.
Πρώτο γενικό συμπέρασμα: Το εργατολαϊκό κίνημα υποχρεώνεται σε μια κατεξοχήν ανάλυση πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης και αντεπίθεσης σε βάθος χρόνου για να αντιμετωπίσει και να ανατρέψει την κεφαλαιοκρατική επίθεση.