Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

Καταγγελία για την εγκληματική επίθεση του Ισραήλ


Αθήνα 31Μάη 2010




ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Το ΠΑΜΕ καταδικάζει την εγκληματική επίθεση των Ισραηλινών Ιμπεριαλιστικών Δυνάμεων σε βάρος 6 πλοιαρίων που μετέφεραν Ιατροφαρμακευτικό υλικό και τρόφιμα στους Παλαιστίνιους στην Πόλη της Γάζας.
Η επίθεση και τα θύματα της έρχονται να προστεθούν στον αμέτρητο κατάλογο ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων του κράτους του ΙΣΡΑΗΛ που έχουν συντελεσθεί με την στήριξη των ΗΠΑ και της Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ.
Πρόκειται για άλλο ένα έγκλημα χαρακτηριστικό της βαναυσότητας με την οποία αντιμετωπίζει το κράτος του Ισραήλ τον αγώνα του ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ Λαού για τα αυτονόητα δικαιώματά του.
Απαιτούμε:

  • Η Ελληνική Κυβέρνηση να παύσει άμεσα τα κοινά στρατιωτικά γυμνάσια μεταξύ Ελλάδας, Ισραήλ καθώς και κάθε είδους στρατιωτική συνεργασία.

  • Άμεσα να αποσυρθεί το πλοίο του ελληνικού πολεμικού ναυτικού που συμμετέχει σε περιπολίες ανοιχτά του Λιβάνου.


Όλοι στη Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ αύριο 1 Ιούνη στις 18.30 στην Ομόνοια και στη πορεία που θα ακολουθήσει στην Ισραηλινή Πρεσβεία.
Η Εκτελεστική Γραμματεία

ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η πλειοψηφία της ΔΟΕ (ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) επαναφέρει στο συνέδριο της ΔΟΕ (22-24 Ιούνη 2010) την πρότασή της για ίδρυση του «Ενιαίου Συνδικάτου των Εκπαιδευτικών».
Η πρόταση αυτή απευθύνεται και στο ΔΣ της ΟΛΜΕ.
1. Το ότι υπάρχει ανάγκη από ένα Συνδικάτο στον κλάδο των εκπαιδευτικών που θα ενώνει όλους τους εκπαιδευτικούς και όλες τις εργασιακές σχέσεις είναι γεγονός. Πρόκειται για μια ώριμη και αναγκαία εξέλιξη, απαντά στις ανάγκες των καιρών και στη διαλυτική κατάσταση που υπάρχει σήμερα στο συνδικαλιστικό κίνημα, συνιστά αλλαγή στη δομή του συνδικαλιστικού κινήματος. Στο βαθμό που αυτό το Συνδικάτο σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης θα αποκτά ταξικό προσανατολισμό μπορεί να αποτελέσει στοιχείο ανασυγκρότησης και αντεπίθεσης του εργατικού κινήματος.
Η πρόταση όμως της ΔΟΕ ως προς το περιεχόμενο της δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καιρών και συν τοις άλλοις είναι υποκριτική.

  • Μιλάει για Ενιαίο Συνδικάτο δασκάλων και καθηγητών και αποκλείει 113.000 εκπαιδευτικούς της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης.

  • Μιλάει για Ενιαίο Συνδικάτο Πρωτοβάθμιας-Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και προτείνει στη βάση ξεχωριστά σωματεία Δασκάλων και Καθηγητών και στην κορυφή μια Συνομοσπονδία ΔΟΕ-ΟΛΜΕ!

  • Μιλάει για Ενιαίο Συνδικάτο Εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση αλλά οι ίδιες δυνάμεις (ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) στην ΟΛΜΕ αρνούνται να γίνουν μέλη των σωματείων οι ωρομίσθιοι της ΠΔΣ και της Ενισχυτικής.
Η πρόταση της ΔΟΕ ουσιαστικά μιλάει για μια νέα «μικρή ΑΔΕΔΥ» που θα χρησιμοποιηθεί ως ένα άλλο όπλο στα χέρια των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών για την παραπέρα χειραγώγηση κι ενσωμάτωση του εκπαιδευτικού κινήματος.
Η πρόταση της ΔΟΕ (ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) είναι υποκριτική. Επιπλέον, είναι και καιροσκοπική αφού οι ίδιες δυνάμεις στα ΔΣ της ΟΛΜΕ και της ΟΙΕΛΕ την απορρίπτουν!
Η πρόταση της ΔΟΕ όχι μόνο δεν προωθεί την ενότητα στον κλάδο, την ταξική ενότητα, αλλά και την αποδομεί. Απ’ αυτή την άποψη είναι επικίνδυνη και πρέπει να απορριφθεί.

2. Η πρόταση μας.
Είναι γεγονός ότι η δομή του συνδικαλιστικού κινήματος σχετίζεται και με το περιεχόμενο της πάλης. Όπως είναι γεγονός κι ότι η υπάρχουσα δομή του συνδικαλιστικού κινήματος σήμερα είναι πίσω από τις ανάγκες της ταξικής πάλης και τις ανάγκες των καιρών.
Απαιτούνται αλλαγές που επιβάλλονται από τις ίδιες τις εξελίξεις στην οικονομία και κατ’ επέκταση τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, τις διαρθρωτικές αλλαγές στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και τις γεωγραφικές αλλαγές στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η δομή του συνδικαλιστικού κινήματος σήμερα πρέπει να υποτάσσεται και να υπηρετεί το κύριο:

  • Την ενότητα όλων των εργαζόμενων στον κλάδο. Την ένταξη στο Κλαδικό Συνδικάτο όλων των εργαζόμενων ενός κλάδου σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας.

  • Την άνοδο του βαθμού οργάνωσης των εργαζόμενων στα συνδικάτα (από τους 113.000 στην ιδιωτική εκπαίδευση μόνο οι 2.700 είναι συνδικαλισμένοι!).

  • Την ενίσχυση της ταξικής ενότητας και του ταξικού προσανατολισμού των συνδικάτων, κόντρα στην υποταγή, το συμβιβασμό και τον «κοινωνικό εταιρισμό».

Η πρότασή μας είναι ενιαία σε όλα τα επίπεδα.
Ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο με ενιαία μορφωτικά δικαιώματα για όλα τα παιδιά. Ενιαία εργασιακά-μισθολογικά-ασφαλιστικά δικαιώματα όλων των εκπαιδευτικών. Κατά συνέπεια Κλαδικό Συνδικάτο ενιαίο για όλους τους εκπαιδευτικούς.
Στη βάση αυτή προτείνουμε:
Ένα κλαδικό Συνδικάτο Εκπαιδευτικών, ενιαίο στο επίπεδο του Νομού, που θα ενώνει χωρίς αποκλεισμούς και εξαιρέσεις όλους τους εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, Δημόσιας και Ιδιωτικής Εκπαίδευσης, όλες τις εργασιακές σχέσεις, (μόνιμοι, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι στα φροντιστήρια, σε ΠΔΣ-Ενισχυτική, επαρκειούχοι στην ιδιωτική εκπαίδευση,κτλ.)
Για τα μεγάλα αστικά κέντρα Αθήνα-Θεσσαλονίκη ένα Κλαδικό Συνδικάτο ανά ομάδα Δήμων.
3. Εννοείται ότι ώσπου να συγκροτηθεί το Κλαδικό Συνδικάτο με αυτόν τον ενιαίο χαρακτήρα, στηρίζουμε την πρόταση για ένα ΣΥΛΛΟΓΟ, μια ΕΛΜΕ στο Νομό και κατ’ επέκταση την ενιαιοποίηση των ΕΛΜΕ και των ΣΥΛΛΟΓΩΝ.
Αθήνα 28 Μάη 2010

Σχόλιο για τη συνέντευξη της Άν. Διαμαντοπούλου


1. Για τη μείωση της διδακτέας ύλης. Η μείωση της ύλης κατά μέσο όρο 20% στην Ε΄και ΣΤ΄ Δημοτικού, στο Γυμνάσιο και Λύκειο, σε Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Βιολογία, Γεωγραφία, Πληροφορική, Τεχνολογία, προάγει την αμορφωσιά για τα παιδιά του λαού.
Τα μαθήματα αυτά παίζουν πρωτεύοντα ρόλο, αφού δίνουν στο μαθητή το αναγκαίο επιστημονικό υπόβαθρο για την κατανόηση των νόμων της εξέλιξης και της κίνησης της ύλης στο σύνολό της.
Οι αλλαγές αυτές εντάσσονται στις βασικές κατευθύνσεις της ΕΕ, έχουν αντιδραστικό χαρακτήρα ως προς το περιεχόμενο της παιδαγωγικής, φιλοσοφικής και διδακτικής τους θεώρησης, επεκτείνουν τη διαθεματικότητα και την αντιεπιστημονικότητα. Θυμίζουμε ότι η «μείωση της ύλης» έχει παρελθόν…Όσες φορές επιχειρήθηκε (Αρσένης, Κουτσίκου) είχε σαν αποτέλεσμα να ρίξει το επίπεδο των γνώσεων των μαθητών.
Πραγματικός εξορθολογισμός της ύλης χωρίς να χάνεται η επιστημονικότητα και η διαλεκτική ενότητα εννοιών και νόμων σημαίνει ότι πρέπει να φτιαχθούν βιβλία και αναλυτικά προγράμματα που θα επικεντρωθούν στα πιο ουσιαστικά και ανθεκτικά στοιχεία της γνώσης, στις αρχές και τους νόμους που διέπουν την εξέλιξη της φύσης και της κοινωνίας.

2. Για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έκανε σαφές ότι η επιμόρφωση του εκπαιδευτικού θα αφορά κυρίως «τη φιλοσοφία και τη λειτουργία του νέου σχολείου». Είναι σαφές ότι η «επιμόρφωσή τους» επιβάλλει έναν αντιδραστικό ρόλο για τον εκπαιδευτικό. Επιβάλλουν στον εκπαιδευτικό το ρόλο του «γραναζιού» στο εκπαιδευτικό σύστημα, επιδιώκουν να τον καταστήσουν «ενεργητικό παπαγαλάκι» της κυρίαρχης ιδεολογίας είτε με το καλό είτε με το…στανιό. Γι’ αυτό φτιάχνουν και το «στρατό τους», το σώμα των extra αμειβομένων πραιτωριανών τους.

3. Για τα ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία. Η Υπουργός Παιδείας εξήγγειλε τη λειτουργία 800 Ολοήμερων Δημοτικών Σχολείων. Το υποχρεωτικό πρόγραμμα σε αυτά τροποποιείται και οι διδακτικές ώρες αυξάνονται από 25 σε 35 για την Α΄και Β΄τάξη, από 30 σε 35 για την Γ΄ και Δ΄ τάξη και από 32 σε 35 για την Ε΄ και ΣΤ΄ τάξη.
Χαρακτηριστικό είναι ότι στην προαιρετική ζώνη (μετά τις 2 το μεσημέρι) τα γνωστικά αντικείμενα της «δίωρης απογευματινής απασχόλησης» θα καθορίζονται από το σύλλογο διδασκόντων, ύστερα από εισήγηση του διευθυντή, «ο οποίος θα συνυπολογίζει τις δυνατότητες της σχολικής μονάδας (ενδιαφέροντα μαθητών, μαθησιακό επίπεδο, προτιμήσεις γονέων, ευελιξία στις ώρες αποχώρησης των μαθητών, υλικοτεχνική υποδομή, πλεονάζουσες ώρες)». Γίνεται φανερό λοιπόν ότι το ολοήμερο που μέχρι σήμερα τώρα σηματοδοτεί την έναρξη στη διαφοροποίηση του σχολικού προγράμματος, του σχολείου και του εκπαιδευτικού συστήματος λειτουργούσε ως «παιδικό πάρκινγκ», , αφού το πρόγραμμα θα διαμορφώνεται ανάλογα με τις δυνατότητες του κάθε σχολείου και αυτό από μόνο του συνιστά διαφοροποίηση. Επιπλέον, κανείς δεν αποκλείει ότι σε αυτές τις ώρες θα «προσφερθούν» να συμμετάσχουν και οι επιχειρήσεις για να ...ενισχύσουν το πρόγραμμα.
4. Για τη Γλώσσα. Το «ενδιαφέρον» της κ.Υπουργού για την προώθηση και τη στήριξη της ελληνικής γλώσσας είναι υποκριτικό αρκεί να σκεφθεί κανείς μόνο αυτό: ότι στο Δημοτικό η διδασκαλία της γραμματικής έχει καταργηθεί!

Αθήνα 28 Μάη 2010

Μη γουρλώνεις τα μάτια, αντεπίθεση να τους νικήσεις!



Πώς έγινε και γέμισε ξαφνικά ο τόπος με γουρλομάτηδες; Οι μισοί κυκλοφορούν με γουρλωμένα μάτια από την έκπληξη για τον Μαντέλη. Και οι άλλοι μισοί από την έκπληξη για το Ασφαλιστικό.
Αυτά τα γουρλωμένα μάτια δεν έχουν καμιά σχέση με τις διεσταλμένες κόρες στα μάτια αυτών που σκοτώνονται την ώρα της δουλειάς.
Αυτά τα γουρλωμένα μάτια είναι εκπαιδευμένα να υποδύονται την έκπληξη κάθε που πιάνονται στα πράσα.
Εξαρχής το ΚΚΕ είχε εκτιμήσει ότι οι νέες ανατροπές στο Ασφαλιστικό θα εφαρμοστούν τώρα, είναι άμεσες. Όχι, απαντούσαν οι θεατρίνοι, το 2018 θα αρχίσει η εφαρμογή τους, προσπαθώντας έτσι να κοιμίσουν ένα τμήμα της εργατικής τάξης, να το ξεκόψουν απ' τους υπόλοιπους. Κι όμως σε λίγους μήνες ό,τι γνωρίζαμε σαν ασφαλιστικό σύστημα θα έχει πάψει να υπάρχει για όλους μα όλους τους ασφαλισμένους.
Εξαρχής το ΚΚΕ, πριν ακόμα και από την εμφάνιση του μνημονίου, εκτίμησε ότι η βασική σύνταξη όχι μόνο δε θα δίνεται με τη συμπλήρωση των ενσήμων αλλά κι όταν δίνεται θα κόβεται στη συνέχεια, αν εκτιμά η κυβέρνηση ότι το σύνολο του εισοδήματος του συνταξιούχου είναι ψηλό. Τώρα διάφοροι ανακαλύπτουν πως πράγματι με 40 χρόνια ένσημα θα παίρνεις σύνταξη μόνο τη μειωμένη που προβλέπεται από τον εφ' όλου του εργάσιμου βίου υπολογισμό, αφού η άλλη θα δίνεται με βάση τα περιουσιακά στοιχεία, όπου τέτοια, ανάμεσα σε άλλα, μπορεί να λογίζεται και η άλλη, η ανταποδοτική σύνταξη.
Το προπέτασμα καπνού για να μην είναι ορατή στο σύνολό της η κυβερνητική πολιτική δεν το σήκωσαν μόνοι τους οι Λοβέρδος- Κουτρουμάνης. Το σήκωσαν τα ίδια τα μέσα ενημέρωσης που κατέχει η αστική τάξη. Ολοι αυτοί που δείχνουν μόνιμα το δέντρο για να χαθεί το δάσος.
Είναι οι ίδιοι που δηλώνουν έκπληκτοι για τον Μαντέλη, αλλά δεν εκπλήσσονται καθόλου για ένα σύστημα που παράγει σωρηδόν «Μαντέληδες».
Κανείς τους δεν δικαιούται να παριστάνει τον έκπληκτο, είναι συνένοχοι.
Η αστική τάξη και όσοι είναι μαζί της πρέπει να πληρώσουν. Και θα πληρώσουν μόνο όταν οι άνθρωποι της δουλειάς, αντί να γουρλώνουν τα μάτια μπροστά στα σκάνδαλα, βγουν στο δρόμο να διαδηλώσουν για το μεγάλο σκάνδαλο, αυτό της όλο και πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.
Οι καιροί είναι τέτοιοι που και να θες να ασχοληθείς με τις γαργαλιστικές λεπτομέρειες της υπόθεσης Μαντέλη, δεν μπορείς. Πρέπει να πληρώσεις το νοίκι, τη ΔΕΗ (το τηλέφωνο το έκοψες ήδη, αλλά το ρεύμα δε γίνεται, ακόμα τουλάχιστον), πρέπει να ταΐσεις τα παιδιά.
Βγαίνεις να ψάξεις για δουλειά και πέφτεις σε τοίχο. Είναι η ώρα που πρέπει να αρχίσεις να καταλαβαίνεις πως ως τώρα δεν έχεις κάνει ούτε καν αυτό που έκαναν προχτές τα βατράχια. Την ώρα που έπρεπε να εξασφαλίσουν τη συνέχεια του είδους τους βγήκαν απ' τη λίμνη, στο δρόμο κι έκοψαν στα δύο την Εγνατία για να πάνε στο απέναντι χωράφι που ήταν ο τόπος αναπαραγωγής τους. Ενα ένστικτο τα οδήγησε κι αδιαφόρησαν πλήρως για τους λογιστές, που μετράγανε πόσο κόστισε στην εθνική οικονομία τρεις ώρες κλείσιμο του αυτοκινητόδρομου.
Αυτό που κάνουν τα βατράχια είναι το ελάχιστο που πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. Το δίκιο σου το παίρνεις, δεν στο δίνουν. Ετσι που να μη βρισκόμαστε μπροστά στην αηδία να εμφανίζεται, ποιος; ο Σημίτης να δηλώνει «αηδιασμένος» που είχε υπουργό του έναν Μαντέλη και να μην βρίσκεται ένας άνθρωπος να τον πιάσει από το γιακά να του πει: τι λες ρε υποκριτή που μαζί τρώγατε και πίνατε και από μας τα αρπάζατε (γιατί και οι μίζες κλεμμένος ιδρώτας εργατών είναι). Να σοκάρεται, δήθεν, το συγκρότημα Λαμπράκη από τις μίζες και να μην υπάρχει ένας να τους δείξει το Μέγαρο και πώς χτίστηκε εκεί που χτίστηκε, πώς επεκτάθηκε και θα επεκταθεί.
Ωμά να το ξαναπούμε. Τα σκάνδαλα που εμφανίζουν (γύρευε σε ποιο εσωτερικό ανταγωνισμό τους ενταγμένα) είναι πταίσματα μπροστά στο θάνατο μιας μαμής, που πέθανε δουλεύοντας σε ένα θάλαμο αερίων, γιατί αυτό επέβαλε το κυνήγι του κέρδους ακόμα και σε ένα χώρο ιερό, ένα μαιευτήριο.
Ωμά να το ξαναπούμε. Σκάνδαλο ολκής είναι η χτεσινή απόφαση για τη μείωση της ύλης στα σχολεία, η διά νόμου αμορφωσιά, ώστε όλα τα παιδιά της εργατικής τάξης να είναι διά βίου καταρτίσιμα, να μην ξέρουν δηλαδή πού πατάν και πού βαδίζουν.
Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για πραγματικά εγκλήματα, που τα εμφανίζουν χωρίς ένοχο, ακριβώς γιατί ένοχος είναι το ίδιο το σύστημα που διασφαλίζει το καπιταλιστικό κέρδος.
Να μιλήσουμε, δηλαδή, για ανάγκη ανατροπής του καπιταλισμού, για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, και να την οργανώσουμε και κει να δεις πώς σαρώνονται τα σκάνδαλα.