Η ευθύνη στο λαό

Καιρό τώρα τα σενάρια για κυβέρνηση ικανή να επιβάλει στο λαό τα πιο βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα είναι απαίτηση του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων και προπαγανδίζεται ως τέτοια απαίτηση από τα συγκροτήματα των αστικών ΜΜΕ. Σενάρια κυβέρνησης «εθνικής συνεννόησης», συναίνεσης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, ανασχηματισμού με τη συμμετοχή διαφόρων προσωπικοτήτων εντάσσονταν στην ίδια στρατηγική. Εκβιάζουν το λαό να υποταχτεί στην πολιτική που τον καταστρέφει, απειλώντας ότι χωρίς τα συγκεκριμένα φριχτά μέτρα καταστρέφεται η Ελλάδα, έρχεται χρεοκοπία της χώρας, ενώ έχουμε συνεχή χρεοκοπία του λαού.

Χτες εμφανίστηκε ξαφνικά το σενάριο κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ - ΝΔ με πρωθυπουργό και στελέχη κοινής αποδοχής τους, που γρήγορα μετεξελίχθηκε σε κυβερνητικό ανασχηματισμό.

Οποια και αν είναι η «ανασχηματισμένη» κυβέρνηση θα πάρει άνευ προηγουμένου μέτρα σε βάρος του λαού.

Το ΚΚΕ καλεί το λαό στους δρόμους, ζητά εκλογές για να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης.

Ο λαός να επέμβει, να τιμωρήσει, να επιφέρει μεγάλα ρήγματα στο αστικό πολιτικό σύστημα σε όφελός του, με μαζική εγκατάλειψη των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, το μη εγκλωβισμό στα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, να συμπορευτεί με το ΚΚΕ ενισχύοντάς το αποφασιστικά, ενισχύοντας την πολιτική ρήξης και ανατροπής των μονοπωλίων.

Η ευθύνη είναι στο λαό, να ανοίξει ένας δρόμος ουσιαστικής αντεπίθεσης και διεκδίκησης. Να κόψει το γόρδιο δεσμό με το μαχαίρι της πείρας, της γνώσης και της δίψας για δικαιώματα, ενισχύοντας την προοπτική ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, της αποδέσμευσης από την ΕΕ.

Επειδή δεν είναι όλοι ίδιοι...

Ασταμάτητα ήταν τα χειροκροτήματα και τα συνθήματα, όταν οι απεργοί στους δρόμους και στα πεζοδρόμια αντιλαμβάνονταν το μπλοκ της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, που βρέθηκε μαζί με τους χιλιάδες εργάτες απεργούς στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια και πορεύτηκε μαζί τους έως το Σύνταγμα. «Οι βουλευτές του ΚΚΕ μαζί με το ΠΑΜΕ, μαζί με το λαό στους δρόμους του αγώνα», έγραφε το πανό που κρατούσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ.

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!

«Ο Φρίντριχτ Ενγκελς είπε κάποτε:

"Η αστική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: ή πέρασμα στο σοσιαλισμό ή ξανακατρακύλισμα της ανθρωπότητας στη βαρβαρότητα".

Τι σήμαινε όμως "ξανακατρακύλισμα στη βαρβαρότητα" από το σημερινό επίπεδο του ευρωπαϊκού πολιτισμού;

Μέχρι σήμερα διαβάζουμε, αναμφισβήτητα, τα λόγια αυτά χωρίς να εμβαθύνουμε στο νόημα που κρύβουν και τα παραθέτουμε χωρίς να προαισθανόμαστε την τρομερή βαρύτητά τους.

Σήμερα όμως, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας για να καταλάβουμε τι σημαίνει κατρακύλισμα της αστικής κοινωνίας στη βαρβαρότητα».

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Ετσι θα γίνει όταν...

Από τη μια μεριά έχουμε:

*

Τον ελληνικό λαό να αποδεκατίζεται από την πολιτική των μνημονίων.

Τον βρετανικό λαό να βιώνει τη μεγαλύτερη μεταπολεμική αφαίμαξη.

Τον ιρλανδικό λαό να καλείται να θυσιαστεί υποβαλλόμενος σε επαναλαμβανόμενα προγράμματα λιτότητας, με το τελευταίο, το μνημόνιο που συνέταξε η δική του πλουτοκρατία.

Τον πορτογαλικό λαό να επωμίζεται το δικό του σταυρό του μαρτυρίου.

Ολους τους λαούς των κρατών - μελών της ΕΕ να υφίστανται μια άνευ προηγουμένου πολιτική οικονομικού «γύψου» με εξάρθρωση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων, «πάγωμα» μισθών, κατάλυση κάθε έννοιας ασφάλειας στις εργασιακές σχέσεις, απολύσεις και κάθε λογής κεφαλαιοκρατικό βανδαλισμό.

Τους λαούς της Αφρικής και της Ασίας να πνίγονται στο πέλαγος της εξαθλίωσης.

Την Αμερικανική ήπειρο, να λεηλατείται από τις πολυεθνικές και την κορωνίδα του «ελεύθερου κόσμου», τις ΗΠΑ, να αποτελούν γκέτο για το μισό πληθυσμό τους.

***

Και, τώρα, από την άλλη μεριά:

*

1) Οπως ανακοίνωσε στις αρχές Δεκέμβρη του 2010 ένας «σοσιαλιστής», ο τότε επίτροπος της Κομισιόν Χοακίμ Αλμούνια, από τον Οκτώβρη του 2008, δηλαδή από την εκδήλωση της κρίσης έως και τον Οκτώβρη του 2010, το ποσό που είχε διατεθεί στις ευρωπαϊκές τράπεζες για την ενίσχυσή τους με τη μορφή των κρατικών επιχορηγήσεων και εγγυήσεων έφτασε τα 4,6 τρισεκατομμύρια ευρώ! Τα 2 τρισ. ευρώ από αυτό το μυθικό ποσό είχαν ήδη απορροφηθεί από τις τράπεζες μέσα στα έτη 2008 - 2009 (με άδηλο ακόμη το ακριβές ποσό που εισέπραξαν οι τράπεζες εντός του 2010).

Ταυτόχρονα, δίπλα σε αυτά τα 4,6 τρισ. ευρώ θα πρέπει να προστεθούν τα ακόμα 4 τρισ. ευρώ (!) που θα διατεθούν στις τράπεζες της ΕΕ εντός του 2011, αφού η ενημέρωση του Αλμούνια είχε γίνει στο πλαίσιο της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για παράταση των εν λόγω ενισχύσεων για ακόμα δώδεκα μήνες.

*

2) Την ίδια μέρα που η Κομισιόν έκανε το δικό της απολογισμό για τον πακτωλό που διανεμήθηκε στο ευρωπαϊκό χρηματιστικό κεφάλαιο, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) ανακοίνωσε ότι την αντίστοιχη περίοδο της κρίσης (Οκτώβρης 2008 - Οκτώβρης 2010), στις ΗΠΑ, το ποσό που από τις τσέπες των φορολογουμένων μεταφέρθηκε στα ταμεία των αμερικανικών τραπεζών ξεπέρασε τα 3,3 τρισ. δολάρια!

*

3) Παράλληλα με τις ανακοινώσεις της Κομισιόν και της FED, όπως δημοσιεύτηκε το Δεκέμβρη 2010, μέχρι εκείνη τη στιγμή σε όλο τον κόσμο οι πολυεθνικοί όμιλοι - χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι όμιλοι του χρηματοπιστωτικού τομέα - είχαν σημειώσει μια απίθανη υπερσυσσώρευση κεφαλαίου.

Διέθεταν σε ρευστό χρήμα ένα ποσό που ανέρχετο στα 4,3 τρισ. δολάρια, με το 1,17 τρισ. από αυτά να βρίσκονται σε ευρωπαϊκές εταιρείες. Μάλιστα, το οικονομικό πρακτορείο «Thomson Reuters», τόνιζε με έμφαση πως «τα συγκεκριμένα ποσά αναλογούν στο μεγαλύτερο ποσοστό επί του συνολικού ενεργητικού των εταιρειών της τελευταίας 20ετίας»!

***

Το συμπέρασμα είναι προφανές:

*

Αν αυτόν τον πέραν πάσης φαντασίας πλούτο δεν τον σφετερίζονταν οι κηφήνες,

αν και όταν αυτός ο πλούτος περάσει σε όσους πραγματικά ανήκει, στα χέρια όσων τον παράγουν,

τότε οι έννοιες «φτώχεια», «ανεργία» και «εξαθλίωση» θα εξαφανιστούν και στη θέση τους θα αναδυθεί ο πραγματικός πλούτος. Το δικαίωμα, δηλαδή, του ανθρώπου να ζει και να χαίρεται τη ζωή του.

Τώρα!

Η λέξη συμφορά είναι μικρή για να περιγράψει τι θα υποστεί ο ελληνικός λαός αν υποκύψει στο «πολεμικό τελεσίγραφο» των «σωτήρων» του.

*

Είναι τέτοιο το πισωγύρισμα που ετοιμάζουν που δεν υπάρχουν μνήμες να το περιγράψουν. Μόνο μέσα από τα βιβλία μπορεί να ψηλαφίσει κάποιος το ζόφο που έρχεται. Το ζόφο των αρχών του 20ού αιώνα. Γυρίζουν την Ελλάδα εκατό χρόνια πίσω!

*

Το σχέδιό τους εξελίσσεται με τη χειρουργική ακρίβεια των «Μένγκελε» της εκμετάλλευσης και της ταξικής απανθρωπιάς:

Μετατροπή της οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού σε διαρκή κρίση πανικού για το λαό, ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει καθώς τον οδηγούν στο Μεσαίωνα.

*

Καθώς ο κόσμος των ιδεολογημάτων τους καταρρέει, βρήκαν την «ευκαιρία» πάνω στα συντρίμμια της χρεοκοπίας να εφεύρουν νέους «μονοδρόμους», που, όπως οι προηγούμενοι οδήγησαν στην καταστροφή, ετούτοι οδηγούν ευθεία στη βαρβαρότητα.

*

Για να πετύχουν τον αφανισμό του λαού χρειάζονται την επιβολή ενός καθεστώτος γενικευμένου φόβου.

Εκβιάζουν, τρομοκρατούν, απειλούν, ώστε να παραλύσουν κάθε σκέψη ή κίνηση αντίστασης απέναντι στην πολιτική τους.

*

Ακριβώς αυτή η τακτική από μέρους τους επιβεβαιώνει ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, κάθε υποχώρηση, κάθε συμβιβασμός, κάθε «συναίνεση», κάθε λογική «άμυνας» και συναλλαγής, που προωθείται από τους εκπροσώπους της πέμπτης φάλαγγας και της προδοσίας μέσα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, δεν εξασφαλίζει ούτε καν την «τιμή των όπλων».

Ισοδυναμεί με άνευ όρων παράδοση, σημαίνει εξανδραποδισμό.

*

Αντίθετα, ο ελληνικός λαός, όλοι οι λαοί έχουν τη δύναμη να μετατρέψουν την «ευκαιρία» των κεφαλαιοκρατών σε μπούμερανγκ εναντίον τους.

*

Η κρίση μπορεί και πρέπει να μετουσιωθεί σε πολιτικό όπλο στα χέρια του λαού.

Η οικονομική και επιστημονική επιβεβαίωση για τα ιστορικά ξεπερασμένα όρια του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης είναι ώρα να μετουσιωθεί σε δράση για την κατάρρευση και την ανατροπή του.

*

Τώρα, με άλλα λόγια, είναι η στιγμή όχι μόνο της απόκρουσης των αντιλαϊκών επιθέσεων, αλλά και της σποράς των αγώνων του αύριο.

Της συσπείρωσης γύρω από μια πολιτική που δε συνδιαλέγεται με τον καπιταλισμό, που δεν υποκύπτει στην τρομοκρατία, που οργανώνει τους εργαζόμενους και τους εξοπλίζει με την επίγνωση της δύναμής τους.

Που στα κηρύγματα της ταξικής υποταγής αντιπαρατάσσει την αλήθεια του δίκιου όσων στερούνται τον αμύθητο πλούτο που οι ίδιοι παράγουν. Που απέναντι στην ενότητα των κεφαλαιοκρατών και των πολιτικών τους εκπροσώπων αντιπαραθέτει την ενότητα των εργατών, που δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν τίποτα άλλο, αλλά να διεκδικήσουν όλα όσα τους ανήκουν.

Δελτίο Τύπου για συλλαλητήριο το Σάββατο 18 Ιούνη

 

Το ΠΑΜΕ καλεί σε κλιμάκωση του αγώνα και της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τα μονοπώλια. Η Εκτελεστική Γραμματεία αποφάσισε νέα συλλαλητήρια, το Σάββατο 18 Ιούνη σε όλες τις πόλεις της χώρας. Με βάση αυτή την απόφαση η Γραμματεία Καστοριάς του ΠΑΜΕ αποφάσισε να συμμετέχει σε αυτή την κινητοποίηση.

 

Οι δυνάμεις τους ΠΑΜΕ στην πρόσφατη συνεδρίαση των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ απαίτησαν την σαφή καταδίκη των νέων βάρβαρων μέτρων του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος», την κλιμάκωση της πάλης με στόχο την πλουτοκρατία, την ΕΕ και τα κόμματα της. Πρότειναν κλιμάκωση της πάλης με 48ωρη απεργία κατά την συζήτηση των μέτρων στην ολομέλεια της Βουλής.

 

Σε αυτήν την πρόταση επιμένουμε! Δεν υπάρχει περιθώριο για καθυστέρηση. Οι εργάτες και οι εργάτριες, οι άνεργοι και η νεολαία βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν αμείλικτο πόλεμο που έχει κηρύξει το κεφάλαιο. Σε αυτόν τον πόλεμο πρέπει να απαντήσουμε δυναμικά, αποφασιστικά. Να κάνουμε νόμο το δίκιο μας.

Οι εργαζόμενοι από τα κάτω, μέσα από γενικές συνελεύσεις, συσκέψεις, με το πύκνωμα της δράσης των επιτροπών αγώνα και των σωματειακών επιτροπών, να σπρώξουν την κατάσταση προς τα εμπρός, να πιστέψουν στη δύναμη τους, να μπούνε μαζικά στη μάχη. Να ανοίξει η συζήτηση μέσα στους τόπους δουλειάς, στις φτωχογειτονιές, στη νεολαία. Να μη μείνει εργάτης έξω από αυτό το κάλεσμα μάχης.

Όλοι και όλες στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε κάθε πόλη.

Στην Καστοριά η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί απέναντι από την πρώην Νομαρχία στις 11 π.μ.

ΜΕΓΑΛΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ: «Αναγκαίες» οι αντιλαϊκές πολιτικές

Συνεχίζουν να προκαλούν οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου

Εγκαταλείποντας τα περί «σιωπηλής πλειοψηφίας» που συναινεί στην αντιλαϊκή πολιτική, ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος, επέμεινε παρ' όλα αυτά, μιλώντας στους συναδέλφους του στο συμβούλιο της ευρωπαϊκής οργάνωσης των εργοδοτών BUSINESS EUROPE, ότι χρειάζονται «κοινωνικές συμμαχίες» για να γίνουν αποδεκτά τα σκληρά μέτρα. «Σήμερα, χρειάζεται να χτίσουμε νέες κοινωνικές συμμαχίες ώστε οι πολίτες να αποδεχθούν συνειδητά, να αφομοιώσουν και να υιοθετήσουν τις αλλαγές που υπαγορεύει η οικονομική πραγματικότητα», σημείωσε.
Ταυτόχρονα, επιδόθηκε σε μια προσπάθεια διαστρέβλωσης των αιτιών της ολοένα αυξανόμενης αντίδρασης στην κυβερνητική πολιτική και στο Μνημόνιο. Σχεδόν απολογούμενος γι' αυτές τις αντιδράσεις, σημείωσε: «η Ελλάδα αποτέλεσε το πειραματόζωο μιας ανέτοιμης και απαράσκευης για παρόμοιες κρίσεις ΕΕ. Δεν υφίσταται λοιπόν τις συνέπειες μόνο των δικών της ευθυνών. Γι' αυτό και δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η παρατηρούμενη διόγκωση ενός ρεύματος ευρωσκεπτικισμού, που τείνει να γίνει ολοένα πιο επιθετικό».
Ο επικεφαλής του ΣΕΒ, επανέφερε και το αίτημα του ελληνικού μεγάλου κεφαλαίου για διαρκή στήριξη σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης: «Εχει έρθει πλέον η στιγμή όπου όλοι εμείς, Ευρωπαίοι πολιτικοί και πολίτες, θα πρέπει να γίνουμε πιο τολμηροί, να σκεφτούμε πιο καινοτόμα, να προγραμματίσουμε με οραματισμό, ώστε να προσδώσουμε στους θεσμούς μας - στη ζώνη του ευρώ, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - τα οικονομικά μέσα και τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των καιρών με πρωταρχικό μέλημα την κοινωνική συνοχή».
Ο Δ. Δασκαλόπουλος δεν ξέχασε όμως, τον πάγιο στόχο του. Παρότι αναγνώρισε την σκληρότητα των μέτρων, μιλώντας μάλιστα για πολιτικές «σκληρές κοινωνικά» και για προσφυγή «σε νέα, επαχθή αύξηση της φορολογίας, με αποτέλεσμα να προκαλείται δίκαιη κοινωνική αγανάκτηση», αναγνωρίζοντας ακόμη και την έμφαση που δόθηκε «σε κάποιο βαθμό» στην «αύξηση των φόρων και τις μειώσεις των αμοιβών», δε δίστασε να προκαλέσει, λέγοντας: «Επιπλέον, από εδώ και πέρα οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα είναι πιο ριζικές, πιο βαθιές, πιο δομικές. Εκ των πραγμάτων, τα αποτελέσματά τους δεν θα είναι άμεσα. Οι επιπτώσεις τους όμως θα είναι επώδυνες για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας, που έχει μάθει να ζει με την προστασία ή την εύνοια του πελατειακού κράτους».

ΕΕ - ΕΥΡΩΖΩΝΗ: Αντεγκλήσεις και ανησυχία για ανεξέλεγκτη χρεοκοπία

Οξύνεται η αντιπαράθεση ανάμεσα στη γερμανική κυβέρνηση και την ΕΚΤ για τη συμμετοχή ιδιωτών στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους

Η διαμάχη εντός της ΕΕ επικεντρώνεται τώρα στο εύρος της συμμετοχής των ιδιωτών στη ζημιά από την ελεγχόμενη χρεοκοπία

Eurokinissi

Με την πεποίθηση ότι εντός του Ιούνη θα αποφασιστεί ένα νέο δανειακό πακέτο προς την Ελλάδα, με όρους που θα παραπέμπουν στην πλήρη ισοπέδωση των εργατικών δικαιωμάτων και την παραπέρα εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, το επίκεντρο των αντιπαραθέσεων έχει μεταφερθεί στον τρόπο συμμετοχής των ιδιωτών πιστωτών (τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία) στη ζημιά που θα προκύψει από την ελεγχόμενη χρεοκοπία που επιδιώκουν η κυβέρνηση και οι ξένοι σύμμαχοί της.Οι αντιπαραθέσεις μαίνονται μεταξύ, κυρίως, της Γερμανίας από τη μια πλευρά και της ΕΚΤ από την άλλη. Η μεν πρώτη να προκρίνει μια ρύθμιση που θα προϋποθέτει την «εθελοντική» - υποχρεωτική συμμετοχή των ιδιωτών και η Ευρωτράπεζα προειδοποιεί ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να θεωρηθεί ως «πιστωτικό γεγονός», δηλαδή ως χρεοκοπία.
Στο φόντο των ασίγαστων ανταγωνισμών, προχτές, η «Standard & Poor's» υποβάθμισε την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας σε «CCC», με αρνητικές προοπτικές. Σύμφωνα με τον οίκο αξιολόγησης, οι πιθανότητες της Ελλάδας να προχωρήσει σε μια αναδιάρθρωση, η οποία θα καλύπτει τα κριτήρια του οίκου για τον ορισμό της πτώχευσης είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Η «S&P» εκτιμά ότι σε μια τέτοια περίπτωση, το «κούρεμα» του χρέους θα κινηθεί μεταξύ 50% και 70%.
Ο Μάριο Ντράγκι, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ, σημειώνει ότι οποιαδήποτε αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους της Ελλάδας πρέπει να αποφύγει το στοιχείο του καταναγκασμού. Στο πλαίσιο αυτό, εκτιμά ότι μια λύση τύπου «πρωτοβουλίας της Βιέννης» «δείχνει αμιγώς εθελοντική». Ο ίδιος ομολογεί ότι ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας δε θα αντιμετωπίσει τα βασικά αίτια της κρίσης, ενώ θα αφήσει πρωτογενές έλλειμμα που θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί. «Το κόστος της χρεοκοπίας φαίνεται πως ξεπερνά τα οφέλη», τονίζει ο Μ. Ντράγκι.

Με ή χωρίς τους ιδιώτες

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος της Bundesbank, Γιενς Βάιντμαν δεν αποκλείει την πτώχευση της Ελλάδας σε περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση δεν πιάσει τους στόχους του μνημονίου. Σε συνέντευξή του στην «Welt am Sonntag» εκτιμά ότι ακόμα και μια αδυναμία πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδας δε θα συνιστούσε νομισματική απειλή για το ευρώ, το οποίο «και στην περίπτωση αυτή θα παραμείνει σταθερό».
Μάλιστα, εκβιάζοντας τον ελληνικό λαό να συναινέσει στη βάρβαρη πολιτική, επισημαίνει ότι η αποτροπή της στάσης πληρωμών «εξαρτάται κυρίως από τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού λαού». Ο ίδιος σημειώνει ότι «θα υπάρξει εκτενής βοήθεια αλλά υπό αυστηρούς όρους, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ευρείες και ταχείες ιδιωτικοποιήσεις. Αν δεν υλοποιηθούν οι αναληφθείσες δεσμεύσεις θα εκλείπει η βάση για περαιτέρω μέσα από το πρόγραμμα βοήθειας».
Ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Ολλανδίας Νουτ Βέλινκ δηλώνει ότι «δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε» τις τράπεζες να συμμετέχουν σε επιμήκυνση του χρέους, «θα πρέπει να το κάνουν εθελοντικά». Αντίστοιχα, ο υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας, Γιάν Κέες ντε Γιάγκερ, σε επιστολή του προς την ολλανδική βουλή, εκτιμά ότι «είναι δικαιολογημένο να αναμένεται ότι ο ιδιωτικός τομέας θα συμβάλλει πραγματικά, λαμβάνοντας υπόψη ότι ιδιαίτερα ο χρηματοοικονομικός τομέας έχει τεράστιο συμφέρον για τη διατήρηση της σταθερότητας στην ευρωζώνη».
Αντιθέτως, ο Κριστιάν Νόιερ, διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Γαλλίας, σε επιστολή του προς τον Νικολά Σαρκοζί, επισημαίνει ότι «η ιδέα συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στη διαχείριση της κρίσης έχει αποσταθεροποιητική επίδραση» και τονίζει ότι εκείνο που είναι σημαντικό είναι οι χώρες που υλοποιούν προγράμματα «προσαρμογής» να επιμένουν στους όρους των προγραμμάτων.
Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί, ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, γαλλικές τράπεζες φαίνεται να έχουν συμφωνήσει επί της αρχής σε μια εθελοντική επέκταση της λήξης του ελληνικού χρέους. Προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τα ίδια δημοσιεύματα, είναι να συμφωνήσει το σύνολο των πιστωτών της Ελλάδας στην «ανακύκλωση» του ελληνικού χρέους. Οι γαλλικές τράπεζες κατατάσσονται μεταξύ των μεγαλύτερων πιστωτών της Ελλάδας, κάτι που προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα σε ενδεχόμενη απόφασή τους να στηρίξουν ένα σχέδιο επιμήκυνσης.

Σενάρια για ευρώ και αναδιάρθρωση

Από την πλευρά της, η καγκελάριος της Γερμανίας, Αγκελα Μέρκελ, υπογραμμίζει ότι «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία μιας χώρας». Υπενθυμίζει ότι το 60% των γερμανικών εξαγωγών διοχετεύεται στην ΕΕ και εξαιτίας των πλεονεκτημάτων που διασφαλίζει το ευρώ «είναι ορθό και καλό να δραστηριοποιηθούμε έτσι ώστε το ευρώ να παραμείνει ένα ισχυρό νόμισμα (...) Δεν επιτρέπεται να κάνουμε οτιδήποτε θα θέσει σε κίνδυνο την ανάκαμψη της οικονομίας παγκοσμίως γιατί κάτι τέτοιο θα απειλούσε και τη Γερμανία».
Ωστόσο, ο οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί εκτιμά ότι η ευρωζώνη αντιμετωπίζει ενδεχόμενο πιθανής διάσπασης στην περίπτωση που δεν καταφέρει να επιλύσει «το οικονομικό και ανταγωνιστικό χάσμα» μεταξύ των κρατών - μελών. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο τρόπος για να αποκατασταθεί η ανταγωνιστικότητα και η ανάπτυξη για τα μέλη της περιφέρειας είναι η εγκατάλειψη του ευρώ και η υιοθέτηση των εθνικών τους νομισμάτων, σενάριο που κατά τον Ν. Ρουμπινί, δεν απέχει περισσότερο από πέντε χρόνια, ιδιαίτερα αν κάποιες από τις περιφερειακές οικονομίες παραμείνουν στάσιμες.
Παράλληλα, ο πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου και πρόεδρος των Φιλελεύθερων Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Γκι Βερχόφστατ, προειδοποιεί ότι «αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ, μπορεί να ακολουθήσουν και άλλες χώρες και αυτό μπορεί να σημάνει το τέλος του ευρώ».
Σύμφωνα με δημοσίευμα των «Financial Times», η γερμανική κυβέρνηση εξετάζει τη νομοθεσία που διέπει τις τράπεζες ώστε να ανακαλύψει κενά τα οποία μπορεί να εκμεταλλευτεί για να προφυλάξει τις τράπεζές της, αλλά και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές τράπεζες, από τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «έχουν ήδη ανακαλύψει δύο "κενά" στην ευρωπαϊκή νομοθεσία τα οποία θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν. Το ένα δίνει στις ρυθμιστικές αρχές το δικαίωμα να δώσουν καθοδήγηση ως προς το τι συνιστά χρεοκοπία. Το άλλο ορίζει ως χρεοκοπία την αποτυχία πληρωμής για περισσότερες από 90 ημέρες. Στη θεωρία δηλαδή, οι αρχές της ΕΕ θα μπορούσαν είτε να υποστηρίξουν ότι η επιμήκυνση δεν συνιστά χρεοκοπία σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τις κεφαλαιακές απαιτήσεις των τραπεζών. Ηδη ορισμένοι εισάγουν την ιδέα της "προσωρινής πτώχευσης" για διάστημα μικρότερο των 90 ημερών».

Μετράνε κέρδη και ζημιές

Υπέρ ενός «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, ως μοναδικής λύσης τάσσονται Γερμανοί οικονομολόγοι. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του γερμανικού οικονομικού ινστιτούτου Ifo, Χανς Βέρνερ Ζιν, «ακόμα και μια μεγαλύτερη διάρκεια των ομολόγων δεν είναι σε θέση να αποτρέψει τη χρεοκοπία της Ελλάδας». Αντίστοιχα, ο Μαξ Οτε εκτιμά ότι «το κούρεμα του χρέους είναι μόνο η αρχή. Η Ελλάδα δεν θα καταφέρει να βγει μόνη της από την κρίση. Το χρέος παραμένει τεράστιο, παρά τις γενναίες περικοπές και την πώληση δημόσιας περιουσίας. Στο τέλος όμως η αναδιάρθρωση είναι αναπόφευκτη».
Ο ίδιος σημειώνει ότι «η οικονομική ζημιά που θα έχει η ΕΚΤ λόγω της αναδιάρθρωσης στην Ελλάδα θα έχει επίδραση και στον γερμανικό προϋπολογισμό. Διότι η Γερμανία συμμετέχει με περίπου 27% στις ζημιές. Οπως ακριβώς και στα κέρδη. Πρόκειται για ποσά που οι προϋπολογισμοί των επομένων ετών θα βρουν μπροστά τους. Μιλάμε για αρκετά δισεκατομμύρια».
Παράλληλα, ο οικονομολόγος Λαρς Φελντ υποστηρίζει ότι μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη και πως «το ζητούμενο είναι το πότε και όχι το αν». Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα νέο δάνειο προς την Ελλάδα μπορεί να συμβάλλει «το πολύ πολύ να αποφευχθεί μια "σκληρή" αναδιάρθρωση».

Ανέξοδη «διαμαρτυρία» με εξώδικα

Με εξώδικα προς τους τοπικούς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, τα οποία μάλιστα χαίρουν ιδιαίτερης προβολής από τον αστικό Τύπο, 29 κάτοικοι των Χανίων ζητάνε να μην ψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Αντίστοιχα εξώδικα έχουν σταλεί και σε βουλευτές του Ηρακλείου, της Πιερίας και της Ηλείας. Σύμφωνα με τους υπογράφοντες το εξώδικο, την πρωτοβουλία στηρίζουν με τις υπογραφές τους δεκάδες ακόμα κάτοικοι των Χανίων. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις των διαμαρτυρόμενων, η πρωτοβουλία τους αξιοποιείται για να παρουσιαστεί η προώθηση του Μεσοπρόθεσμου σαν νομικό και όχι πολιτικό ζήτημα και να στραφεί σε λάθος κανάλια η δίκαιη λαϊκή δυσαρέσκεια για την κυρίαρχη πολιτική. Σε κάθε περίπτωση, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ευ. Κουρουπάκη, που ήρθε σε επαφή με τους υπογράφοντες το εξώδικο, πήρε τη διαβεβαίωση ότι δεν πρόκειται για «αντιπαράθεση - διαμάχη με κάποια οργανωμένη ομάδα πολιτών, αλλά απλά 30 φίλοι μεταξύ τους, Χανιώτες, θέλησαν να επιστήσουν την προσοχή στους κυβερνητικούς βουλευτές του νομού». Η ίδια, μάλιστα, τους ευχαριστεί ιδιαίτερα «για τις νομικές συμβουλές και πληροφορίες που μου δίνουν μέσω του εγγράφου». Στο ίδιο πνεύμα, ο Γ. Πεταλωτής δήλωσε χτες ότι «δεν χρειάζονται εξώδικα για να ασκηθούν πιέσεις και το αίσθημα ευθύνης τους (σ.σ. των βουλευτών) δεν επηρεάζεται από τέτοιες ενέργειες».

ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: Εντυπωσιοθηρία και από ουσία μηδέν

Εκκληση στην κυβέρνηση «έστω και την ύστατη στιγμή» να αποσύρει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα απ' τη Βουλή απηύθυνε χτες η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, προβάλλοντας το «επιχείρημα» ότι η κυβέρνηση και η Βουλή «στερούνται δημοκρατικής νομιμοποίησης» να το ψηφίσουν. Παραπέρα η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι «δεν πρόκειται να νομιμοποιήσουμε με την παρουσία και την ψήφο μας μια πρωτοφανή διαδικασία αλλοίωσης της λαϊκής βούλησης».
Στο ίδιο πνεύμα ο επικεφαλής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας μίλησε για «κυβέρνηση λαϊκής μειοψηφίας, ο χρόνος της οποίας έχει ήδη τελειώσει» και επέμεινε στην ανέξοδη εντυπωσιοθηρία με διαπιστώσεις του τύπου ο πρωθυπουργός είναι «γαντζωμένος στην καρέκλα του». Μάλιστα, υπέδειξε, χωρίς να κατονομάζει, κέντρα που «επεξεργάζονται σενάρια δημοκρατικής εκτροπής» και για μια ακόμα φορά ζήτησε «προσφυγή στις κάλπες».
«Αποτυχημένη και αναποτελεσματική» είναι κατά τον Δ. Παπαδημούλη η κυβερνητική πολιτική. Σε συνέντευξή του (ρ/σ «Κόκκινο») είπε για την κυβέρνηση ότι «δεν έχει συνοχή, αυτοπεποίθηση και επάρκεια να προωθήσει τους στόχους που οι ίδιοι θεωρούν επιβεβλημένους».