Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Βάζει πλάτη στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής

Κριτική περί «ανακύκλωσης των ίδιων προσώπων» και ανασχηματισμό - «ομολογία αποτυχίας»



Η σαφής πρόθεση να βάλει πλάτη στην υλοποίηση της πολιτικής που οδηγεί στην καταστροφή τις εργατικές λαϊκές οικογένειες, ήταν το επίκεντρο της παρέμβασης της ηγεσίας της ΝΔ, με αφορμή την ανακοίνωση του νέου κυβερνητικού σχήματος. Πίσω από τους εντυπωσιοθηρικούς χαρακτηρισμούς και τα άσφαιρα φραστικά πυρά, όπως ότι πρόκειται για «ανακύκλωση των ίδιων προσώπων» και ανασχηματισμό που αποτελεί ομολογία αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής, η ηγεσία της ΝΔ σπρώχνει την κυβέρνηση να προχωρήσει στην εφαρμογή της πολιτικής της, φροντίζοντας μάλιστα να βάλει στην «ατζέντα» μέτρα ενίσχυσης της «ρευστότητας» και της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο εκπρόσωπος Τύπου, Γ. Μιχελάκης, έσπευσε να καταθέσει στο νέο υπουργό Οικονομικών μια δέσμη συγκεκριμένων μέτρων στην κατεύθυνση αυτή. Συγκεκριμένα, ζήτησε από τον Ευ. Βενιζέλο να αναλάβει πρωτοβουλίες στις εξής κατευθύνσεις:
  • «Να βάλει και πάλι μπροστά τα έργα των συμβάσεων παραχώρησης - ανάμεσα στα οποία και οι 5 μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι - τα οποία έχουν ουσιαστικά σταματήσει» (σ.σ. κάτι που ήδη η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει και για το οποίο βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με τράπεζες και κατασκευαστές παρέχοντας πρόσθετες εγγυήσεις και εξασφαλίσεις).
  • «Να επισπεύσει την απορρόφηση των πόρων του ΕΣΠΑ».
  • «Να προχωρήσει στον απαραίτητο συμψηφισμό οφειλών (σ.σ. επιχειρήσεων) από και προς το Δημόσιο».
  • «Να προνοήσει για τη συνέχιση της παροχής εγγυήσεων προς το ελληνικό τραπεζικό σύστημα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τουλάχιστον έναν ακόμη χρόνο, έτσι ώστε οι πιστώσεις αυτές να φθάσουν στην πραγματική οικονομία».
  • «Να αναλάβει πρωτοβουλία αξιοποίησης των δυνατοτήτων που παρέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή η Παγκόσμια Τράπεζα».
Ολες αυτές οι κινήσεις, τονίζει ο εκπρόσωπος της ΝΔ, «είναι απαραίτητο να γίνουν άμεσα, για να υπάρξει η αναγκαία εκείνη ένεση ρευστότητας σε μια αγορά που το έχει ζωτική ανάγκη».
Πρέπει να σημειώσουμε ότι η συναινετική λύση κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ μπορεί να ναυάγησε προσωρινά, αλλά θα την ξαναεπιχειρήσουν, αφού άλλωστε υπάρχει η συμφωνία στήριξης της καπιταλιστικής οικονομίας και η διαχείριση της κρίσης σε βάρος του λαού. Αυτό δείχνουν και τα γεγονότα των προηγούμενων ημερών στα οποία πρωταγωνίστησαν και οι δύο πλευρές, έχοντας σε πρώτο πλάνο τη συναινετική λύση στη συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Κατά τα λοιπά, στο επίπεδο των εντυπώσεων ο εκπρόσωπος της ΝΔ σχολίασε ότι «ο κ. Παπανδρέου, κάνοντας ανακύκλωση των ίδιων προσώπων, αντί για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, έφτιαξε μία κυβέρνηση υπό προθεσμία για να εφαρμόσει την ίδια λαθεμένη πολιτική». Δεν παρέλειψε βέβαια να την επικρίνει γιατί «συνεχίζεται η διάλυση των δύο πρωταθλητών της οικονομίας μας, του τουρισμού και της ναυτιλίας», απηχώντας τις διαθέσεις των εφοπλιστών και των μεγαλοξενοδόχων.

ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Θα συνεχίσει την επίθεση σε βάρος της λαϊκής οικογένειας

Την ένταση της αντιλαϊκής λαίλαπας και την καλύτερη εξυπηρέτηση των αντιδραστικών ανατροπών, μπροστά στη νέα επίθεση σε βάρος των εργαζομένων, όπως υπαγορεύουν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας και το μαύρο μέτωπο ΕΕ - ΔΝΤ, σηματοδοτεί ο χτεσινός ανασχηματισμός της κυβέρνησης. Η ανακατανομή ρόλων μέσα στο κυβερνητικό σχήμα και η είσοδος στο Υπουργικό Συμβούλιο «δοκιμασμένων» στελεχών του ΠΑΣΟΚ, υπηρετεί στην παρούσα φάση την καλύτερη προσαρμογή στην εφαρμογή των στρατηγικών αντιλαϊκών στόχων, έτσι όπως αποτυπώνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Σταθερότητας 2011 - 2015.
Ο ανασχηματισμός, ταυτόχρονα, σηματοδοτεί μια νέα απόπειρα εξαπάτησης, αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης των λαϊκών στρωμάτων σε μια περίοδο που έχει φουντώσει η λαϊκή οργή, με στόχο να μπουν εμπόδια στην οργάνωση της πάλης για την ανατροπή της πολιτικής που υπαγορεύει το μεγάλο κεφάλαιο.
Σ' αυτήν την προπαγανδιστική επιχείρηση της κυβέρνησης κινείται και η απόφαση του πρωθυπουργού να χρήσει αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και να αναθέσει το υπουργείο Οικονομικών στον Ευαγ. Βενιζέλο, που επιχειρήθηκε να «εμφανιστεί» σαν μια «νέα αρχή» στο επίπεδο της οικονομικής πολιτικής. Τον ίδιο στρατηγικό σχεδιασμό της δήθεν «νέας αρχής» ήρθε να υπηρετήσει η απομάκρυνση «προσωπικών επιλογών»(Δ. Δρούτσα, Τ. Μπιρμπίλη) του Γ. Παπανδρέου από τους υπουργικούς θώκους, αλλά και η απόφαση του πρωθυπουργού να σχηματιστεί «κυβερνητική επιτροπή» με τη συμμετοχή 10 υπουργών που θα «συνδιαμορφώνουν» την πολιτική της κυβέρνησης.

Η δήθεν «επανεκκίνηση» της κυβέρνησης που κήρυξε χτες ο πρωθυπουργός έρχεται παράλληλα να διαχειριστεί τις εσωκομματικές «ισορροπίες» στο ΠΑΣΟΚ και να «ακυρώσει» τις πιθανές «αντιδράσεις» στην Κοινοβουλευτική Ομάδα μπροστά στην ψήφιση των αντιδραστικών μέτρων.
Το νέο κυβερνητικό σχήμα στο αμέσως επόμενο διάστημα θα προχωρήσει:
Α) Στην ψήφιση των νέων βάρβαρων μέτρων του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και την επιτάχυνση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στις Εργασιακές Σχέσεις, στην Υγεία, στην Παιδεία.
Β) Στις «διαπραγματεύσεις» με την ΕΕ και το ΔΝΤ για την κατάρτιση «μνημονίου 2» που θα συνοδεύει το νέο ληστρικό δάνειο που θα χορηγηθεί στη χώρα.
Γ) Στη διαμόρφωση των όρων για την επίτευξη μιας ανοιχτής κυβερνητικής συνεργασίας μεταξύ των αστικών κομμάτων.
Δ) Στην καλλιέργεια κάλπικων προσδοκιών στο λαό ότι «οι θυσίες θα πιάσουν τόπο», προκειμένου να υποταχθεί στα νέα σκληρά μέτρα.
Πρόκειται ταυτόχρονα για ένα κυβερνητικό σχήμα «εκλογικής προετοιμασίας» με το οποίο επιχειρείται να «απορροφηθούν» οι κραδασμοί του αστικού πολιτικού συστήματος από τις λαϊκές αντιδράσεις και να διαμορφώσει τις συνθήκες για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, όποτε αυτή κριθεί αναγκαία από το κυβερνητικό επιτελείο.
Την Κυριακή αρχίζει η συζήτηση στη Βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και η ψηφοφορία ορίστηκε τα μεσάνυχτα της Τρίτης.
Κλιμακώνουν τον πόλεμο σε βάρος του λαού
«Για κυβέρνηση συνεκτική, λειτουργική, μάχιμη και αποφασισμένη να ολοκληρώσει το έργο της», έκανε λόγο ο πρωθυπουργός, στην πρώτη συνεδρίαση του νέου Υπουργικού Συμβουλίου, ζητώντας παράλληλα «ταχύτητα» και «αποτελεσματικότητα» από τους υπουργούς.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο νέος υπουργός Οικονομικών Ευαγ. Βενιζέλος, όπου στη διάρκεια της τελετής παράδοσης - παραλαβής στο υπουργείο Οικονομικών τόνισε: «Εφυγα από την Αμυνα και ήρθα στον πόλεμο»... Ο ίδιος υπεραμύνθηκε των στρατηγικών επιλογών της κυβέρνησης, ξεκαθάρισε ότι η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος αποτελεί «στρατηγικό στόχο» της κυβέρνησης. «Η πρώτη μας προτεραιότητα είναι η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, είναι ένα θέμα στο οποίο δεν έχει διατυπωθεί καμία διαφωνία», τόνισε ο Ευαγ. Βενιζέλος προαναγγέλλοντας την απαρέγκλιτη συνέχιση της πολιτικής λιτότητας και της λεηλασίας του λαού.
Ο Ευαγ. Βενιζέλος σε μια προσπάθεια εξαπάτησης του λαού ισχυρίστηκε ότι πήγε στο υπουργείο Οικονομικών έχοντας στο μυαλό του «τον κάθε συνταξιούχο και τον κάθε άνεργο προσωπικά», σε μια προσπάθεια να σπείρει αυταπάτες στα λαϊκά στρώματα. Την ίδια ώρα όμως σημείωνε ότι μέχρι το 2015 θα εφαρμοστεί το σχέδιο της κυβέρνησης που θα σπρώξει ακόμα βαθύτερα στη φτώχεια και την ανέχεια τον ελληνικό λαό.
Επιδιώκουν πιο επιθετική συναίνεση
Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και το σύνολο των υπουργών της κυβέρνησης απηύθυναν εκ νέου κάλεσμα στα αστικά κόμματα επίτευξης ακόμα πιο επιθετικής συναίνεσης, φωτογραφίζοντας για ακόμα μια φορά την προοπτική της κυβερνητικής συνεργασίας. Ο Ευαγ. Βενιζέλος, που ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο, δήλωσε έτοιμος να συναντηθεί με τον Αντ. Σαμαρά και κάλεσε τα «κόμματα που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας» να επιδιώξουν τη «συναίνεση και τη συνεργασία».
«Υπάρχουν τεράστια περιθώρια για πολιτική συμφωνία, αφού σε θεμελιώδη ζητήματα συμφωνούμε», τόνισε ο υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με συνέντευξή του χτες στο «Μέγκα» και απευθυνόμενος ειδικότερα στη ΝΔ διαπίστωσε «συμφωνία σε μια ολόκληρη κοινή στρατηγική».
Πρόσφατα μάλιστα σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» ο Ευαγ. Βενιζέλος είχε τονίσει ότι «μνημόνιο 2» που θα συνοδεύει τη νέα δανειακή σύμβαση της χώρας πρέπει να ψηφιστεί από «διευρυμένη πλειοψηφία 180 βουλευτών». Με στόχο την εκτόνωση και χειραγώγηση της λαϊκής οργής ο ίδιος τόνισε ότι πρέπει να υπάρξει «συναίνεση και συμφωνία» με το λαό που βρίσκεται στο δρόμο και αντιδρά στην εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική.
Σε μοιρασμένους ρόλους
Στο νέο κυβερνητικό σχήμα συμμετέχουν συνολικά 41 πρόσωπα, 7 λιγότερα από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η κυβέρνηση έχει πλέον δυο αντιπροέδρους, τον Ευαγγ. Βενιζελο και τον Θ. Πάγκαλο. Τα νέα στελέχη είναι εννέα. Πρόκειται για τους υπουργούς Εξωτερικών Στ. Λαμπρινίδη, Δικαιοσύνης Μιλτ. Παπαϊωάννου και Επικρατείας Ηλ. Μόσιαλο, τον αναπληρωτή υπουργό Π. Οικονόμου και τους υφυπουργούς Π. Κουκουλόπουλο, Π. Τζωρτζάκη, Μ. Μπόλαρη, Γ. Δριβελέγκα και Κ. Σπηλιόπουλο.
Από το προηγούμενο κυβερνητικό σχήμα δεν μετέχουν στη νέα κυβέρνηση δεκαέξι στελέχη. Ανάμεσα τους οι υπουργοί Δ. Δρούτσας, Τ. Μπιρμπίλη, Γ. Διαμαντίδης, και Λ. Κατσέλη.
Ειδικό ρόλο στη νέα κυβέρνηση ανέλαβε ο Γ. Παπακωνσταντίνου που μετακινείται στο υπουργείο Περιβάλλοντος - Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, προκειμένου να αναλάβει την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, την πλήρη απελευθέρωση των τομέων της Ενέργειας προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου και την παράδοση του ορυκτού πλούτου και των ενεργειακών αποθεμάτων της χώρας σε επιχειρηματικούς ομίλους.
Επίσης, η μετακίνηση του Γ. Ραγκούση στο υπουργείο Υποδομών και του Χ. Παμπούκη στο υπουργείο Ανάπτυξης - Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας σχετίζονται με το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων και των νέων παροχών προς το μεγάλο κεφάλαιο.
Το υπουργείο Εσωτερικών έσπασε σε δύο υπουργεία. Στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, όπου τοποθετήθηκε ο Δ. Ρέππας, και το υπουργείο Εσωτερικών, όπου τοποθετήθηκαν οι Χ. Καστανίδης και Π. Κουκουλόπουλος.
Στην «Κυβερνητική Επιτροπή» που θα συνεδριάζει τουλάχιστον σε εβδομαδιαία βάση, θα συμμετέχουν 10 υπουργοί οι: Ευαγ. Βενιζέλος, Δ. Ρέππας, Χ. Καστανίδης, Μιχ. Χρυσοχοΐδης, Γ. Παπακωνσταντίνου, Α. Διαμαντοπούλου, Γιάννης Ραγκούσης, Ανδρέας Λοβέρδος, Κώστας Σκανδαλίδης και Χρ. Παπουτσής.
Στις Βρυξέλλες ο Παπανδρέου
Τη Δευτέρα ο Γ. Παπανδρέου μεταβαίνει στις Βρυξέλλες προκειμένου να συναντηθεί με τους Μ. Μπαρόζο και Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και την Τρίτη, πιθανά, με τον πρόεδρο της ΕΕ Β. Ρομπάι, προκειμένου να συζητήσει τους «όρους» για τη σύναψη του νέου ληστρικού δανείου.

Σε εμάς χρωστάνε!

Η στρατηγική της κυβέρνησης είναι δεδομένη. Ανεξάρτητα από τους ελιγμούς στους οποίους υποχρεώνεται κάτω από το βάρος των αδιεξόδων που προκαλεί η εντεινόμενη οικονομική κρίση και η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων του οργανωμένου λαϊκού κινήματος, θα συνεχίσει να εκπονεί και να θέτει σε εφαρμογή νέα, ακόμα πιο επικίνδυνα μέτρα και πολιτικές σε βάρος του λαού και του τόπου. Με όπλο τον εκφοβισμό και τις απειλές για «τα χειρότερα» θα συνεχίσει να φορτώνει τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης στους εργαζόμενους, προκειμένου να τη γλιτώσουν όσο γίνεται πιο φτηνά οι καπιταλιστές.
Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο τρομοκρατίας και εκβιασμών, οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα πρέπει να έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους. Πρώτα και κύρια, ότι δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση. Η ευθύνη για την οικονομική κρίση, για τα δημόσια ελλείμματα, για το κρατικό χρέος ανήκει αποκλειστικά σε εκείνους που κατάφεραν να αυγατίσουν τα κέρδη και τις περιουσίες τους. Λεηλατώντας το μόχθο του εργάτη. Ληστεύοντας τον αγρότη. Οδηγώντας σε απόγνωση τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες. Κλέβοντας τα όνειρα και το μέλλον της νεολαίας. Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά σε μια δράκα μεγαλοεπιχειρηματιών και στο σύστημά τους, που δεκαετίες αρπάζουν τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία, γδύνουν τα δημόσια ταμεία για να έχουν κίνητρα και χρηματοδοτήσεις, και όταν με τη δράση τους δημιουργούν ελλείμματα, βάζουν τις γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις τους να δανείζονται από το εξωτερικό.
Το παραμύθι ότι όλοι οφείλουμε να πληρώσουμε, που είναι η άλλη εκδοχή του «όλοι μαζί τα φάγαμε» πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει. Οριστικά. Αυτοί που τόσα χρόνια τσέπωναν τα πάντα, αυτοί είναι που χρωστάνε όσα λείπουν από το ταμείο κι άλλα τόσα! Χρωστάνε αμέτρητα δισεκατομμύρια από την υπεραξία εκατομμυρίων εργαζομένων. Χρωστάνε δεκάδες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, που ανήκαν στο Δημόσιο, αλλά τους τις παραχώρησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, για να μπορούν να κερδίζουν περισσότερα. Χρωστάνε μια θάλασσα δισεκατομμύρια από τα κλεμμένα των εργατικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία. Χρωστάνε εκατοντάδες δισεκατομμύρια που νόμιμα και παράνομα φυγάδευσαν στο εξωτερικό. Χρωστάνε τα κερατιάτικα που δεκαετίες πληρώνουν οι εργαζόμενοι στους ομολογιούχους - τοκογλύφους των τραπεζών, για τα δανεικά που έπαιρναν. Χρωστάνε τον ορυκτό πλούτο που κατέφαγαν, το φυσικό πλούτο που σπατάλησαν, τις απέραντες εκτάσεις που καταπάτησαν στο όνομα του κέρδους και της επιχειρηματικότητας. Μας χρωστάνε, ακόμα, τις συνέπειες των επιλογών τους, από το μάντρωμα της χώρας και του λαού στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ και στο ευρώ. Και μαζί με όλα αυτά μάς χρωστάνε και επειδή χτύπησαν αλύπητα τον παραγωγικό πλούτο και τις παραγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας, που είναι πολύ περισσότερες σε σύγκριση με αυτά που γνωρίζει ο λαός.
Τώρα όμως είναι η ώρα της δικής μας ευθύνης. Η ώρα της δικής μας συνειδητοποίησης και αφύπνισης. Τώρα είναι η ώρα της δικής μας απάντησης. Να βάλουμε φραγμό σ' αυτήν την πολιτική. Καταδικάζοντας αποφασιστικά και το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Στηρίζοντας το ΚΚΕ, ακόμα και αν δε συμφωνούμε πλήρως με τις θέσεις του και τη στρατηγική του. Ενισχύοντας το Λαϊκό Μέτωπο αντίστασης και ρήξης, ώστε από καλύτερες θέσεις να μπορέσουμε να επιφέρουμε ρήγματα στην πολιτική που έχει οδηγήσει το λαό στη χρεοκοπία.

Πρόταση του ΠΑΜΕ στη συνεδρίαση της ΓΣΕΕ

Στη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Διοικητικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ, στις 17/6/2011, ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός με ηγέτιδα δύναμη την ΠΑΣΚΕ, προσέφερε για άλλη μια φορά χέρι βοηθείας στην αντεργατική – αντιλαϊκή, πολιτική κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΔΝΤ, ΕΕ. Παρά τους όποιους αντιμνημονιακούς και αντινεοφιλελεύθερους βερμπαλισμούς αναμάσησαν τα τρομοκρατικά και εκβιαστικά διλλήματα της κυβέρνησης της Τρόικας και των κεφαλαιοκρατών.

Στόχος τους η αποδοχή από την πλευρά των εργαζομένων στη λογική της συνεννόησης και της συμμετοχής στα βάρβαρα μέτρα που λεηλατούν τη ζωή τους. Πιο συγκεκριμένα :

Δια στόματος Γ. Παναγόπουλου η ΠΑΣΚΕ συμπαρατασσόμενη με την λογική της «συνευθύνης» για την αντιμετώπιση του «εξωτερικού χρέους» κάλεσε το λαό να αναλάβει το βάρος που του αναλογεί με την χαρακτηριστική φράση «ότι κανείς δεν δικαιούται να μένει απαθής στην τραγική δημοσιονομική κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα». Επιχείρησε να αποκρύψει τους πραγματικούς υπεύθυνους για τα δεινά που υφίσταται η εργατική, λαϊκή οικογένεια, που είναι η πολιτικό- οικονομική εξουσία των μονοπωλίων, επιρρίπτοντας ευθύνες και στο ταξικό εργατικό κίνημα.

Η ΠΑΣΚΕ με το σύνθημα «αυτό που χρειάζεται η χώρα αυτήν την στιγμή είναι η αλλαγή πολιτικής και όχι εκλογές» επιδιώκει να πείσει τους εργαζόμενους ότι με ένα άλλο διαχειριστικό μείγμα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι εργαζόμενοι μπορούν να ωφεληθούν και να ευημερήσουν, συνεχίζοντας έτσι συνειδητά να καλλιεργεί επικίνδυνες αυταπάτες.

Η ΔΑΚΕ στην ίδια γραμμή πλεύσης διατύπωσε την αντίθεση της στις ιδιωτικοποιήσεις με κριτήριο όμως τη κερδοφορία των πρώην ΔΕΚΟ και την ούτως η άλλως λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Κουβέντα δεν είπαν για την διαχρονική τους συμφωνία με τις αποκρατικοποιήσεις. Παράλληλα υμνολογώντας το «κίνημα της πλατείας» προέτρεψε ουσιαστικά τους ανθρώπους του μόχθου να εκφράσουν τη αντίθεσή του στην εφαρμοζόμενη πολιτική με τη συμμετοχή τους σ'αυτό. Επομένως σε ανώδυνη κατεύθυνση για το σύστημα που αναπαράγει την φτώχεια, την ανεργία, κλπ μακριά από το οργανωμένο ταξικό κίνημα.

Η ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ επαναδιατύπωσε τη θέση της περί αποτυχημένου μνημονίου συγκαλύπτοντας ότι ως στρατηγικό εργαλείο της άρχουσας τάξης πέτυχε τους στόχους του που είναι η λεηλασία των μισθών, των συντάξεων, των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Εξυμνώντας το κίνημα των λεγόμενων αγανακτισμένων με τη φράση « το κίνημα της πλατείας νίκησε τα συνδικάτα», εξέφρασε την απέχθεια της στην οργανωμένη ταξική πάλη και προσπάθησε να διαγράψει από την λαϊκή πείρα την τεράστια συνεισφορά του ΠΑΜΕ στους αγώνες τις κατακτήσεις των εργαζομένων την σημερινή συνειδητή αλλα και αυθόρμητη δράση των εργαζομένων.

Το ΠΑΜΕ επανάφερε με αποφασιστικότητα την πρόταση του για προκήρυξη 48ωρης Πανεργατικής Απεργίας με την κατάθεση του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος» για συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Η ΠΑΣΚΕ η ΔΑΚΕ ΚΑΙ Η ΑΠ αναγκάστηκαν κάτω από το γενικότερο κλίμα και την αποφασιστική στάση των ταξικών δυνάμεων να συμφωνήσουν.

Ούτε λεπτό χαμένο, τα Σωματεία, οι Επιτροπές Αγώνα, όλες οι οργανώσεις της εργατικής τάξης να παλέψουν σθεναρά στους χώρους δουλειάς, στις λαϊκές συνοικίες, για την επιτυχία της 48ωρης απεργίας και την αποτροπή ψήφισης του αντιλαϊκού εκτρώματος, την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με στόχο την αλλαγή των συσχετισμών σε συνδικαλιστικό επίπεδο και την αποτροπή αυτής της πολιτικής και των φορέων της.



 

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011

Διαβάστε το «μεσοπρόθεσμο»!

Το επονομαζόμενο ως «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα» αποτελεί την εγγύηση για την επερχόμενη - με μαθηματική ακρίβεια - καταστροφή του ελληνικού λαού.
*
Κι όταν λέμε με «μαθηματική ακρίβεια» το εννοούμε με την κυριολεκτική σημασία του όρου.
Αδιάψευστος μάρτυρας είναι τα όσα ομολογούν οι ίδιοι οι συντάκτες του «μεσοπρόθεσμου».
*
Ομολογίες που ταυτόχρονα επιχειρείται, φυσικά, να αποσιωπηθούν. Να συσκοτιστούν πίσω από εκβιασμούς, από γελοία πολιτικά τερτίπια και από «σωτηριολογικές» δημαγωγίες.
*
Υπάρχει, όμως, μια αλάνθαστη και απλή μέθοδος για να διαπιστώσει και ο τελευταίος εργαζόμενος τι του ετοιμάζουν: Είναι η ανάγνωση του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος»!
Αν μη τι άλλο αυτό το έκτρωμα αξίζει να διαβαστεί.
Και όχι μόνο να διαβαστεί, αλλά και να διαθοδεί. Πλατιά! Να μη μείνει Ελληνας της δουλειάς και του μόχθου που να μη γνωρίζει σε τι καρμανιόλα τον σέρνουν. Αξίζει να μάθουν οι πάντες τι είδους «σωτήρες» είναι αυτοί που ενώ τον πεθαίνουν, ενώ τον εξοντώνουν (και είναι τα ίδια τους τα κιτάπια που επιβεβαιώνουν την εξόντωση), συνεχίζουν παράλληλα να το παίζουν «σωτήρες»!
*
Ας διαβαστεί, λοιπόν, το «μεσοπρόθεσμό τους». Και ας ακολουθηθεί η συμβουλή του Μαρξ:
«Να κάνουμε το έγκλημα πιο ατιμωτικό δημοσιοποιώντας το»!
***
Πάμε, συνεπώς, να δούμε ορισμένα μεγέθη του «μεσοπρόθεσμου», που πιστοποιούν με αδιάψευστο τρόπο τι κρύβεται πίσω από τις μεγαλοστομίες.
*
α) Σύμφωνα με τη σελίδα 10 του «μεσοπρόθεσμου», οι έμμεσοι φόροι από 30,7 δισ. ευρώ το 2011, στο τέλος του προγράμματος, το 2015, θα έχουν εκτιναχτεί στα 35,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή, η «σωτηρία» του λαού προβλέπει την εξόντωσή του διά μέσου της πιο άδικης, της πιο ταξικής, της πιο αδυσώπητης φοροληστείας.
Με άλλα λόγια: Οπως μας εγγυώνται οι «σωτήρες», η έμμεση φορολογία, αυτή που σήμερα έχει γονατίσει το λαό, στο τέλος του «μεσοπρόθεσμου» θα τον έχει ισοπεδώσει ολοκληρωτικά, αφού - όπως ομολογούν - θα έχει αυξηθεί κατά ακόμα 5 δισεκατομμύρια!
*
β) Σύμφωνα με τη σελίδα 11 του «μεσοπρόθεσμου», σήμερα, εν έτει 2011, οι τόκοι που πληρώνει ο ελληνικός λαός σε κερδοσκόπους και τοκογλύφους ανέρχονται στο 6,9% του ΑΕΠ. Εφόσον, όμως, ο λαός πιει το «φάρμακο» που πάνε να του επιβάλουν, τότε οι τόκοι που θα πληρώνει το 2015 - όπως οι ίδιοι ομολογούν - όχι μόνο δε θα έχουν μειωθεί, αλλά θα έχουν εκτιναχτεί στο 9,8% του ΑΕΠ!
Τι κάνουν, επομένως; Μας λένε ότι θέλουν να «σώσουν» την Ελλάδα, αυξάνοντας τους τόκους (!), αυξάνοντας το κομμάτι εκείνο του πλούτου που παράγει ο εργαζόμενος άνθρωπος, αλλά τον νέμονται οι ντόπιες και ξένες ακρίδες!
*
γ) Σύμφωνα με τη σελίδα 12 του «μεσοπρόθεσμου», ανάμεσα στα άλλα, υπάρχουν και δυο στοιχεία που συμπυκνώνουν ολόκληρο το πνεύμα από το οποίο διαπνέονται οι «σωτήρες». Είναι τα στοιχεία που αφορούν στην Υγεία και την Παιδεία. Τι λένε: Οτι το 2015 με την πολιτική του «μεσοπρόθεσμου» οι σημερινές κατακρεουργημένες δαπάνες για την Υγεία και την Παιδεία του λαού, θα έχουν μειωθεί περαιτέρω κατά 14% και 12%, αντίστοιχα!
Δηλαδή - όπως οι ίδιοι ομολογούν - η «σωτηρία» του λαού περνάει μέσα από τα «λουκέτα» στα νοσοκομεία και στα σχολειά της χώρας!
*
δ) Και πάμε στο «καλύτερο»: Το δημόσιο χρέος της χώρας, σύμφωνα και πάλι με τη σελίδα 11 του «μεσοπρόθεσμου», υπολογίζεται ότι εντός του 2011 θα κινηθεί περίπου στα 350 δισ. ευρώ. Τι, όμως, μας «υπόσχονται»;
Πρώτον, ότι - βάσει του «κακού» τους σεναρίου, αν δηλαδή στο μεταξύ δεν έχουν ξεπουλήσει την Ελλάδα μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, τότε το 2015 το χρέος θα είναι 401,3 δισ. ευρώ! Μεγαλύτερο δηλαδή απ' ό,τι είναι σήμερα!
Δεύτερον, ότι - βάσει του «καλού» τους σεναρίου - και εφόσον θα έχουν ξεπουλήσει τα πάντα μέσω των αποκρατικοποιήσεων, τότε το δημόσιο χρέος το 2015 θα είναι 351,4 δισ. ευρώ! Οσο, δηλαδή, είναι και σήμερα!
***
Με άλλα λόγια:
Μετά την εφαρμογή του «μεσοπρόθεσμου», και αφού θα έχουν πετάξει το λαό στην εξαθλίωση, στην ανεργία, στη φτώχεια και στα εργασιακά κάτεργα, αφού θα έχουν εκποιήσει τα πάντα, τότε
- σύμφωνα με την... «καλή εκδοχή» τους -
το χρέος (για τη μείωση του οποίου υποτίθεται ότι γίνονται όλα αυτά τα «σωτήρια») θα παραμένει στα ίδια, στα σημερινά επίπεδα!
*
Οσο για την «κακή εκδοχή» τους, προβλέπει ότι μετά το λαϊκό αφανισμό
- ο οποίος προωθείται στο όνομα της μείωσης του χρέους -
το χρέος θα έχει αυξηθεί κι άλλο!
*
Μας «υπόσχονται» δηλαδή και θέλουν να επιβάλουν μια πολιτική, που, είτε με την «καλή» είτε με την «κακή» εκδοχή της,
θα έρθουν ξανά το 2015 να πουν στο λαό ότι το χρέος είναι ξανά υψηλό και ότι πρέπει να κόψει ξανά τους μισθούς του!
Αλλά, επειδή ο λαός δεν θα έχει τίποτα πια να κόψει από μισθούς και συντάξεις, τότε θα του πουν ότι ήρθε η ώρα να του κόψουν το λαιμό!
*
Αυτά περιγράφονται - από τους ίδιους - στο «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα». Το «φάρμακό τους» δεν είναι τίποτα λιγότερο από«κώνειο».
`Η ο ελληνικός λαός θα το πιει και θα εξανδραποδιστεί, ή θα ξεσηκωθεί στους τόπους δουλειάς, θα εξεγερθεί στους δρόμους, θα τους «μαυρίσει» στις εκλογές και θα σαρώσει όλους τους «πρόθυμους» να τον δέσουν και να τον «αυτοκτονήσουν».

Χαράτσι μέχρι και 15.000 ευρώ στα εφάπαξ

Μαχαίρι ύψους 10% στο εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων και 15% στο εφάπαξ των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (πρώην ΔΕΚΟ) επιβάλλει η κυβέρνηση. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ίδιου του υπουργείου Εργασίας, οι απώλειες για τους συνταξιοδοτούμενους στο δημόσιο θα ανέλθουν κατά μέσο όρο στις 5.000 ευρώ ενώ στις ΔΕΚΟ από 10.000 έως 15.000 ευρώ. Πληροφορίες φέρουν την κυβέρνηση να εφαρμόζει αναδρομικά το χαράτσι αυτό, σε όσους δηλαδή έχουν συνταξιοδοτηθεί από τις αρχές του 2010.
Επιπλέον όλοι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο θα επιβαρυνθούν με πρόσθετη εισφορά 1% στο ταμείο Πρόνοιας (ΤΠΔΥ) και στους ήδη συνταξιούχους με σύνταξη άνω των 800 ευρώ, η επιβάρυνση θα είναι 2%.
Το χαράτσι στις επικουρικές συντάξεις άνω των 300 ευρώ θα ξεκινάει από το 3% και θα φτάνει στο 10% για συντάξεις άνω των 600 ευρώ.
Πρόσθετη παρακράτηση γίνεται και στους συνταξιούχους με συντάξεις άνω των 1.700 ευρώ και με ηλικία κάτω των 60 ετών πέρα από την αφαίρεση της 13ης και 14ης σύνταξης που έχει ήδη επιβληθεί. Η παρακράτηση ορίζεται σε 6% για συντάξεις μεταξύ 1.700 έως 2.000 ευρώ, 8% σε ποσά 2.300 έως 2.900 ευρώ και 10% για τα μεγαλύτερα ποσά.
Ενισχύουν τους εργοδότες
Στο μεταξύ χτες κατατέθηκε στη Βουλή το σχέδιο νόμου για το ΣΕΠΕ. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που ευνοεί ακόμη περισσότερο τους εργοδότες, καθώς νομιμοποιεί την εργοδοτική ασυδοσία, αντί να επιβάλλει μεγαλύτερες κυρώσεις, ενώ ολόκληρο διαπνέεται από τη λογική συμφιλίωσης εργοδότη κι εργαζόμενου.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι για περιπτώσεις παραβίασης της εργοδοτικής νομοθεσίας που αφορά μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών, προβλέπεται μείωση του προστίμου κατά 80% αν ο εργοδότης καταβάλλει τα οφειλόμενα και μάλιστα χωρίς να προσδιορίζεται στο νομοσχέδιο κάποιο ανώτατο χρονικό περιθώριο καταβολής. Ουσιαστικά νομοθετείται η υπάρχουσα εργοδοτική αυθαιρεσία, δηλαδή ο «εκβιασμός» του εργοδότη, ότι ή θα δώσει τα χρωστούμενα στους εργαζόμενους ή θα πληρώσει το πρόστιμο... Αποδέχεται δε η κυβέρνηση την εργοδοτική λογική που λέει, ότι ο εργοδότης θέλει ...κίνητρο για να πληρώσει ακόμη και τα δεδουλευμένα! Αντίστοιχη μείωση κατά 30% θα υπάρχει και σε άλλες παραβάσεις αν ο εργοδότης συμμορφωθεί και καταβάλλει το πρόστιμο μέσα σε 15 μέρες.
Σε εφαρμογή τίθεται άλλη μία ενίσχυση της εργοδοσίας από την 1η Σεπτέμβρη με την Ηλεκτρονική Κάρτα Εργασίας για την οποία θα του παρέχεται μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 10%. Ομως η συγκεκριμένη διάταξη είναι αντιφατική και διφορούμενη καθώς από τη μία αναφέρεται ότι το μέτρο θα εφαρμοστεί υποχρεωτικά σε κλάδους και επιχειρήσεις, όπου παρατηρείται ανασφάλιστη εργασία κι από την άλλη, ότι θα υπάρχει το κίνητρο της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών μέχρι και 10%. Ακόμα χειρότερα το νομοσχέδιο θεωρεί συνυπεύθυνους τους εργαζόμενους που αναγκάζονται να δουλέψουν ανασφάλιστοι και επιβάλλει σε αυτούς πρόστιμο 200 ευρώ(!) σε περίπτωση που ο εργοδότης δεν τηρεί σωστά ή παραβιάζει την εργατική νομοθεσία. Με το ίδιο νομοσχέδιο ορίζονται τα νέα κριτήρια του ΕΚΑΣ στα οποία εκτός από συντάξεις και επιδόματα προστίθενται και πρόσθετα εισοδήματα από άλλες πηγές. Για το 2011 (εισοδήματα 2010) το καθαρό ετήσιο εισόδημα από συντάξεις (κύριες, επικουρικές και βοηθήματα) μισθούς, ημερομίσθια και επιδόματα που χορηγήθηκαν σε μισθωτό, να μην υπερβαίνει τα 8.472 ευρώ, το συνολικό ετήσιο ατομικό φορολογητέο εισόδημα συνταξιούχου να μην υπερβαίνει το ποσό των 9.884 ευρώ και το ετήσιο οικογενειακό φορολογητέο εισόδημα να μην υπερβαίνει το ποσό των 15.380 ευρώ.

«Κιμπαριλίκια» στους τραπεζίτες

Σε πρόωρες εξοφλήσεις κρατικών ομολόγων μέχρι και 6 μήνες νωρίτερα από τις προκαθορισμένες ημερομηνίες έχει προχωρήσει στο τελευταίο διάστημα το υπουργείο Οικονομικών, εξοφλώντας στο ακέραιο, χωρίς απολύτως κανένα «κούρεμα», τις «υποχρεώσεις» απέναντι στους τραπεζίτες. Πρόκειται για αποπληρωμές παλιότερων κρατικών δανείων και για ποσά εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, με τα οποία διευκολύνουν τις ανάγκες σε ρευστότητα του τραπεζικού κεφαλαίου.
Ταυτόχρονα με το παραπάνω, κάθε τρις και λίγο προσφεύγουν, ξανά και ξανά, στις τράπεζες για ολιγόμηνα δάνεια (3ηνης, 6μηνης διάρκειας), προκειμένου να συμπληρώσουν τις εκταμιεύσεις από τους ιμπεριαλιστικούς Οργανισμούς, για να καλύψουν τα νέα παραγόμενα «ελλείμματα» που αφήνει πίσω της η κλιμακούμενη βαρβαρότητα απέναντι στο λαό.
Οι συμφύσεις, οι κολεγιές που αναπτύσσουν μεταξύ τους κράτος και μερίδες της πλουτοκρατίας είναι απόλυτα μέσα στην καθημερινότητά τους, είναι φαινόμενο που γιγαντώνεται, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης. Δεν μπορούν να κάνουν ούτε μέρα χωρίς την αμοιβαία αλληλοστήριξη. Ετσι και η λαϊκή αντεπίθεση, για να έχει αποτέλεσμα, μόνον ενιαία μπορεί να ξεδιπλωθεί, απέναντι στα μονοπώλια και τους κάθε είδους πολιτικούς διαχειριστές του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Είναι ώρα του λαού

Μπορεί η συναινετική λύση κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ να ναυάγησε προσωρινά, αλλά θα την ξαναεπιχειρήσουν, αφού άλλωστε υπάρχει η βάση, η συμφωνία στήριξης της καπιταλιστικής οικονομίας και η διαχείριση της κρίσης σε βάρος του λαού. Τη διαδικασία συναίνεσης συνδράμουν και μικρότερα κόμματα, που είναι πρόθυμα να συμπράξουν, καθώς ιδεολογικά δεν τα χωρίζει χάσμα ούτε με το ΠΑΣΟΚ ούτε με τη ΝΔ. Στη διαδικασία συναίνεσης, με το δικό του τρόπο, συμβάλλει και ο ΣΥΡΙΖΑ με τη θέση του για «αριστερή» διαπραγμάτευση του χρέους εντός των κανόνων της ΕΕ και πληρωμή του λεγόμενου «νόμιμου», που θα πληρώσει ο λαός, την πρότασή του για «αριστερό» τραπεζικό σύστημα στο έδαφος του καπιταλισμού, λες και οι τράπεζες θα λειτουργούν φιλολαϊκά και όχι για το κεφάλαιο. Ο λαός να πετάξει στο καλάθι των αχρήστων τις απειλές ότι αν δεν συμμορφωθεί με το Μνημόνιο και τα άλλα Μνημόνια που έρχονται, με το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα θα χρεοκοπήσει, θα βρεθεί δίχως συντάξεις και μισθούς. Τα δικά τους διλήμματα προσπαθούν να τα μετατρέψουν σε λαϊκά διλήμματα. Τον πανικό και το φόβο τους μπροστά στο ξεγύμνωμα του καπιταλισμού και της ΕΕ από την κρίση και τους κινδύνους για το κεφάλαιο προσπαθούν να τον μεταστρέψουν σε λαϊκό πανικό και φόβο. Τώρα ο λαός ορμητικά, με τους αγώνες και τις εκλογές, να τους κάνει ακόμη πιο ανίσχυρους για να τους νικήσει οριστικά.

Συναγερμός!

Στις σελίδες 69-72 του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2011 καταγράφονται τα εξής στοιχεία:

α) Το ποσό που πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις δεν ξεπερνά τα 19,8 δισ. ευρώ.

β) Τα τακτικά έσοδα του κράτους υπολογίζονται στα 56 δισ. ευρώ.

γ) Τα χρεολύσια που επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό ανέρχονται στα 62 δισ. ευρώ.

Τι σημαίνουν τα προηγούμενα:

Πρώτον: Η ληστεία που υφίσταται ο ελληνικός λαός, από τη φορολεηλασία του οποίου «μαζεύονται» αυτά τα 56 δισ. ευρώ των εσόδων, πηγαίνει - όλη - για να πληρώνονται εγχώριοι και ξένοι δανειστές και κερδοσκόποι. Και επειδή η απληστία του κεφαλαίου είναι τέτοια που δεν μπορεί να κορεστεί από τη μέχρι τώρα φορολεηλασία, γι' αυτό αυξάνουν τη φορολεηλασία για να ικανοποιούν την όλο και μεγαλύτερη απληστία!

Αυτή είναι η «προτεραιότητα» των κυβερνώντων από συστάσεως του ελληνικού κράτους της πλουτοκρατίας: Να πίνει το αίμα του λαού για να πληρώνει τους τοκογλύφους για τα δάνεια που συνάπτει και «τρώει» η τάξη των κεφαλαιοκρατών.

Από τα δάνεια αυτά ούτε «πεντάρα» δεν πηγαίνει για να πληρωθούν - δήθεν - οι μισθοί και οι συντάξεις. Στο λαό το μόνο που απομένει από τα δάνεια είναι οι τόκοι. Τόκοι που πληρώνονται με το κομμάτιασμα των μισθών και των συντάξεων, με επιβολή κεφαλικών φόρων και μέτρα αφανισμού των λαϊκών στρωμάτων.

Δεύτερον: Αν ο ελληνικός λαός δεν είχε φορτωθεί να ξεπληρώνει και να ξαναπληρώνει τα δάνεια, τους τόκους και τα χρεολύσια των δανείων της πλουτοκρατίας, τότε - θεωρητικά - με τον πλούτο που παράγεται από τον ιδρώτα του

και αυξήσεις μισθών θα μπορούσαν να υπάρχουν και αυξήσεις συντάξεων θα μπορούσαν να γίνουν και το κράτος θα μπορούσε να λειτουργεί με τρόπο ώστε να καλύπτονται στοιχειωδώς κοινωνικές ανάγκες.

Αυτή η δυνατότητα, όμως, θα παραμείνει στη σφαίρα της «θεωρίας», όσο το κράτος θα είναι κράτος των μονοπωλίων. Οσο δηλαδή το κράτος και οι κυβερνήσεις της άρχουσας τάξης θα συνάπτουν δάνεια και θα δημιουργούν ελλείμματα, που

από τη μια μεριά θα μεταφράζονται σε επιχορηγήσεις, σε «πακέτα», σε ενισχύσεις, σε φοροαπαλλαγές και σε «κίνητρα» για βιομήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές και εργολάβους,

και από την άλλη μεριά σε χρέη για το λαό.

Τρίτον, η ικανοποίηση των αναγκών της ζωής του λαού, που οι αριθμοί των ίδιων των κυβερνώντων αποδεικνύουν ότι είναι μια απολύτως ρεαλιστική προοπτική,

δεν είναι ζήτημα που περνάει μέσα από μια «καλύτερη αναδιανομή» του κλεμμένου ιδρώτα του. Δεν είναι μια εξίσωση που λύνεται μέσα από μια «καλύτερη διαχείριση» της λαϊκής αγανάκτησης.

Κανένας «διαχειριστής» του κατεστημένου, είτε μονοκομματικά, είτε πολυκομματικά, είτε «οικουμενικά», είτε με ανασχηματισμούς, ό,τι λεοντή κι αν φορέσει, σε ό,τι λυκοσυμμαχία κι αν συμμετάσχει, ό,τι τερτίπια κι αν μετέλθει, δεν πρόκειται να απαλλαγεί από την ταξική του πυξίδα.

Την πυξίδα που στην αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργασία έχει επιλέξει να δείχνει πάντα τα συμφέροντα του κεφαλαίου επισωρεύοντας δεινά στο λαό.

Μέχρι τώρα τα παιχνίδια που παίζονταν, άλλοτε στο όνομα των «καλύτερων ημερών», άλλοτε στο όνομα της «αλλαγής», άλλοτε στο όνομα της «επανίδρυσης», έφερναν πάντοτε τα χειρότερα.

Αλλά πια ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Γιατί το παιχνίδι που παίζεται τώρα δεν έχει αναστροφή:

Η επιχειρούμενη μεταμφίεση του δικομματισμού και των δεκανικιών του σε «οικουμενικό σωτήρα», παρότι μετετράπη σε ένα πρωτοφανές καραγκιοζιλίκι με το διάγγελμα του πρωθυπουργού περί ...ανασχηματισμού,

δεν θα σταματήσει εδώ και αν, τελικά, περάσει, δεν θα φέρει τίποτα λιγότερο από την πλήρη λαϊκή χρεοκοπία και τον εξανδραποδισμό.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, αν μέχρι τώρα αποδείχτηκαν ο καθένας μόνος του σε «τυράννους» μια φορά,

εφόσον ο λαός επιτρέψει να ευοδωθούν τα συναινετικά κόλπα τους, τότε θα έχει να αντιμετωπίσει την «τυραννία» τους επί εκατό φορές!

Για το λαό, το πλέον ώριμο και το πλέον αναγκαίο, δεν είναι αυτοί που τον κατέστρεψαν εναλλάξ αν τώρα θα τον καταστρέψουν από κοινού.

Είναι η οριστική ακύρωση των σχεδιασμών τους.

Είναι η ανατροπή τους.

Είναι ο ίδιος ο λαός να πάρει την υπόθεση στα χέρια του.

Να αρνηθεί τα χρέη της πλουτοκρατίας.

Να μην επιτρέψει τον περαιτέρω σφετερισμό του πλούτου που παράγει και τον καπηλεύονται οι δυνάστες του.

Να μην ενδώσει στους εκβιασμούς.

Να μην εγκλωβιστεί στα κομπρεμί της πολιτικής απάτης.

Να το δηλώνει κάνοντας μαζική επίδειξη της αστείρευτης δύναμής του, στους τόπους δουλειάς, στους δρόμους, στην κάλπη, μετατρέποντας με την ψήφο του τις εκλογές σε θετικό βήμα απαλλαγής από τους δυνάστες του.

Να το βροντοφωνάξει δίνοντας με όλους τους τρόπους το «παρών» στο συναγερμό των αγώνων για την ανάδειξη της δικής του λαϊκής εξουσίας και την οικοδόμηση της δικής του λαϊκής οικονομίας.

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011

Η ευθύνη στο λαό


Καιρό τώρα τα σενάρια για κυβέρνηση ικανή να επιβάλει στο λαό τα πιο βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα είναι απαίτηση του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων και προπαγανδίζεται ως τέτοια απαίτηση από τα συγκροτήματα των αστικών ΜΜΕ. Σενάρια κυβέρνησης «εθνικής συνεννόησης», συναίνεσης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, ανασχηματισμού με τη συμμετοχή διαφόρων προσωπικοτήτων εντάσσονταν στην ίδια στρατηγική. Εκβιάζουν το λαό να υποταχτεί στην πολιτική που τον καταστρέφει, απειλώντας ότι χωρίς τα συγκεκριμένα φριχτά μέτρα καταστρέφεται η Ελλάδα, έρχεται χρεοκοπία της χώρας, ενώ έχουμε συνεχή χρεοκοπία του λαού.
Χτες εμφανίστηκε ξαφνικά το σενάριο κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ - ΝΔ με πρωθυπουργό και στελέχη κοινής αποδοχής τους, που γρήγορα μετεξελίχθηκε σε κυβερνητικό ανασχηματισμό.
Οποια και αν είναι η «ανασχηματισμένη» κυβέρνηση θα πάρει άνευ προηγουμένου μέτρα σε βάρος του λαού.
Το ΚΚΕ καλεί το λαό στους δρόμους, ζητά εκλογές για να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης.
Ο λαός να επέμβει, να τιμωρήσει, να επιφέρει μεγάλα ρήγματα στο αστικό πολιτικό σύστημα σε όφελός του, με μαζική εγκατάλειψη των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, το μη εγκλωβισμό στα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, να συμπορευτεί με το ΚΚΕ ενισχύοντάς το αποφασιστικά, ενισχύοντας την πολιτική ρήξης και ανατροπής των μονοπωλίων.
Η ευθύνη είναι στο λαό, να ανοίξει ένας δρόμος ουσιαστικής αντεπίθεσης και διεκδίκησης. Να κόψει το γόρδιο δεσμό με το μαχαίρι της πείρας, της γνώσης και της δίψας για δικαιώματα, ενισχύοντας την προοπτική ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, της αποδέσμευσης από την ΕΕ.