Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

Ανησυχίες για τη σταθερότητα των τραπεζών...

Θέματα που αφορούν τους εσωτερικούς μηχανισμούς ασφάλειας των τραπεζών και την αποκαλούμενη ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου τους (δηλαδή τις ανησυχίες που υπάρχουν από τη δυναμική των μη εξυπηρετούμενων δανείων), συζήτησαν, στη διάρκεια χτεσινής σύσκεψης, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλος με τους επικεφαλής των μεγαλύτερων πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας.
Ειδικότερα ζητήθηκε από τους επικεφαλής των τραπεζών, να λάβουν μέτρα, ώστε ως το τέλος του έτους ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας (βασικός δείκτης των ιδίων κεφαλαίων) να διαμορφωθεί στο 10%. Στη διαμόρφωση του σχετικού δείκτη λογίζονται και οι προνομιούχες μετοχές των τραπεζών που έχουν εξαγοραστεί από το ελληνικό κράτος, στα πλαίσια των πακέτων στήριξης που παρείχαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στους τραπεζίτες. Μέσω των δεκτών αυτών, επιχειρείται να διασφαλιστεί ο έλεγχος των χορηγούμενων δανείων, τα οποία, σύμφωνα με τη διεθνή τραπεζική πρακτική, θα πρέπει να διατηρούνται σε μία αναλογία τόσο με τις καταθέσεις, όσο και τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών. Συνήθως, στις δεσμεύσεις αυτές, οι τραπεζίτες αντιδρούν με την αύξηση των επιτοκίων χορηγήσεων, γιατί, όπως υποστηρίζουν, σε κάθε μονάδα κεφαλαίων που δεσμεύεται αναλογούν διαφυγόντες τόκοι. Ανάλογες δεσμεύσεις έχουν αναλάβει και οι κεντρικές τράπεζες σε Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία.
Στο δε θέμα των επισφαλών δανείων, το οποίο οξύνεται, όσο βυθίζεται το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων της χώρας, λόγω των σκληρών πολιτικών λιτότητας που ακολουθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια της εφαρμογής των μέτρων του μνημονίου, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας έκανε γνωστό ότι προτίθεται να προσλάβει διεθνή ελεγκτική εταιρεία, η οποία θα διενεργήσει δειγματοληπτικούς ελέγχους στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών. Ο στόχος των ελέγχων αυτών είναι να εξεταστεί η πορεία των μη εξυπηρετούμενων δανείων, καθώς και η επάρκεια των προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις που έχουν εγγράψει στους ισολογισμούς τους οι τράπεζες.
Η σχετική διαδικασία, η οποία γίνεται σε συνεργασία με την ΕΕ και την ΕΚΤ, αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του ερχόμενου Νοέμβρη, ενώ ανάλογες έρευνες διενεργούνται σε Ιρλανδία και Πορτογαλία.

ΔΑΝΕΙΑΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ: «Επιμήκυνση» στα βάσανα του λαού

Στο 10% του παραγόμενου ΑΕΠ τα κονδύλια για την αποπληρωμή τόκων!
 
Σε πάνω από 400 δισ. ευρώ θα έχει απογειωθεί το κρατικό χρέος μέχρι το 2015, χώρια από τα επιπλέον φρέσκα δάνεια ύψους πολλών δεκάδων δισ. ευρώ που τις μέρες αυτές σχεδιάζονται από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ και το ΔΝΤ. Μόνο για την εξυπηρέτηση τόκων - χώρια τα χρεολύσια και τα νέα δάνεια - θα πληρώνονται κάθε χρόνο ποσά πάνω από 20 δισ. ευρώ (σχεδόν 10% του παραγόμενου ΑΕΠ) με το συγκεκριμένο κονδύλι να φτάνει το 2015 στα 24,7 δισ. ευρώ! Τα παραπάνω προβλέπονται στο εγκληματικό «μεσοπρόθεσμο σχέδιο 2011-2015».
Ταυτόχρονα, παράταση τουλάχιστον μέχρι το 2023 παίρνει το μνημόνιο, η σφοδρή κλιμάκωση της βαρβαρότητας απέναντι στο λαό. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει να «καυχιέται» για την «επιμήκυνση» του χρέους για τα 80 δισ. ευρώ της ΕΕ από τα συνολικά 110 δισ. ευρώ, ενώ σε ανάλογη απόφαση αναμένεται να προχωρήσει και το ΔΝΤ για τα 30 δισ. ευρώ. Η σχετική συμφωνία «κλείδωσε» στη Σύνοδο Κορυφής τον περασμένο Μάρτη και για το επόμενο διάστημα προγραμματίζουν την επικύρωση από κάθε κράτος ξεχωριστά. Το υπουργείο Οικονομικών αποδίδει την εξέλιξη στην «επιδείνωση των συνθηκών δανεισμού για την Ελλάδα και τις άλλες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας που κατέστησε αναγκαία την πίστωση χρόνου».
Στη συμφωνία επιμήκυνσης προβλέπονται τα παρακάτω:
  • Η λεγόμενη «περίοδος χάριτος» - στη διάρκεια της οποίας σωρεύονται οι τόκοι - αυξάνεται από 3 σε 4,5 χρόνια με τη συνολική διάρκεια αποπληρωμής κάθε δόσης να φτάνει στα 10 χρόνια. Είναι απόλυτα φανερό ότι με την επιμήκυνση ανεβάζουν κατακόρυφα και τα συνολικά ποσά για τόκους.
  • Τα επιτόκια ήταν και παραμένουν κυμαινόμενα, είναι σε συνάρτηση με τα διατραπεζικά (euribor) που καθορίζονται από τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που ήδη έχει περάσει σε φάση ανόδου των βασικών επιτοκίων του ευρώ. Το ελληνικό κράτος θα πληρώνει 2 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το euribor για τα 3 πρώτα χρόνια και 3 μονάδες πάνω για τα επόμενα (αντί για 3 και 4 μονάδες). Η εμφανιζόμενη «μείωση του περιθωρίου» κατά μία μονάδα θα εξαλειφθεί και υπερκαλυφθεί από τις αυξήσεις επιτοκίων που ετοιμάζει η ευρωτράπεζα.
Στα ύψη η τοκογλυφία
Περίπου 50 εκατ. ευρώ σε τόκους θα καταβάλει η κυβέρνηση στους τραπεζίτες για τη χτεσινή έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων. Τα ποσά που αντλήθηκαν, προκειμένου να ανακυκλώσουν προηγούμενα δάνεια, έφτασαν σε 2 δισ. ευρώ με το επιτόκιο να διαμορφώνεται στο 4,96% (από 4,88% τον προηγούμενο μήνα) και έναντι 1,38% το Γενάρη του 2010 πριν από την εφαρμογή του μνημονίου τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, το 37% της χτεσινής έκδοσης εμφανίζεται να πήγε σε ξένα χαρτοφυλάκια. Ταυτόχρονα, σε νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας προχώρησαν, προχτές Δευτέρα, τα κοράκια του οίκου αξιολόγησης «Stadard and Poor's».

ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ: Παζάρια για τη μορφή της χρεοκοπίας

Τη λύση της εθελοντικής αναβολής του χρόνου που θα εξοφληθούν τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους οι τράπεζες, προκρίνουν τα όργανα της ΕΕ

Σε απροκάλυπτο παζάρι για τον τρόπο που θα επισημοποιηθεί η διαδικασία της πτώχευσης στην Ελλάδα και με αποκλειστικό στόχο την προστασία των μονοπωλίων τους, οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ έχουν χωριστεί ανοιχτά πλέον σε ομάδες πίεσης προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση, ενώ στο μόνο ζήτημα που φαίνεται να υπάρχει πλήρης ομοφωνία είναι η κλιμάκωση της επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους της χώρας, οι οποίοι βρίσκονται ήδη σε καθεστώς ανεξέλεγκτης πτώχευσης. Παράλληλα, εντείνονται οι πιέσεις της ΕΕ για ανοιχτή στήριξη και συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων στα μέτρα του μνημονίου και του «Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου».
Οπως προκύπτει από επίσημες δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΕ, τουλάχιστον δύο είναι οι ομάδες που εμφανίζονται συγκροτημένες, απέναντι στο λεγόμενο «ελληνικό ζήτημα». Η μία τάσσεται ενάντια στην προοπτική αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και όπως είναι φυσικό, κύριος υποστηριχτής αυτής της εκδοχής είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που ενδιαφέρεται κύρια για την τύχη των ελληνικών ομολόγων που έχει στην κατοχή της, αλλά και για την σταθερότητα τραπεζών που επίσης έχουν μεγάλες επενδύσεις σε τέτοια ομόλογα. Στην δεύτερη ομάδα πρωταγωνιστεί η Γερμανία, που μαζί με Αυστρία, Ολλανδία και Φινλανδία, βάζουν ως όρο για την παραπέρα χρηματοδότηση του ελληνικού χρέους, τη λεγόμενη «συμμετοχή ιδιωτών», που δεν είναι τίποτα άλλο από μια διαδικασία αναδιάρθρωσης («κουρέματος») των ομολόγων (και άρα του χρέους) που κατέχουν τράπεζες και άρα θα επωμισθούν και αυτές μέρος του όλου κόστους.
Στη χτεσινή έκτακτη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ, των υπουργών Οικονομικών των χωρών της ζώνης του ευρώ, δεν πάρθηκαν οριστικές αποφάσεις, ωστόσο σύμφωνα με δηλώσεις του Επιτρόπου Ολι Ρεν, η λύση που προκρίνεται σ' αυτή τη φάση είναι η εθελοντική συμμετοχή ιδιωτών στο πρόγραμμα. Συνεχίζοντας στο κλίμα τρομοκράτησης και εκφοβισμού, ο Ρεν επαναλαμβάνει ότι «τα χρονικά όρια για τους Ελληνες πολιτικούς εξαντλούνται» και επισημαίνει ότι οι όροι των νέων δανείων μπορούν να υλοποιηθούν μόνο αν όλες οι πολιτικές δυνάμεις στηρίζουν το πρόγραμμα. «Οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν εξηγήσει στους Ελληνες πόσο σημαντική είναι η υπερκομματική συναίνεση», σημειώνει ο Ο. Ρεν και δηλώνει ότι αναμένει από την κυβέρνηση να διασφαλίσει τη συμμετοχή της αντιπολίτευσης και να ενώσει τη χώρα, υποστηρίζοντας ότι: «Υπάρχουν ιστορικές συγκυρίες, κατά τις οποίες εσωτερικές πολιτικές διαμάχες μπαίνουν στην άκρη και λαμβάνονται θεμελιώδεις αποφάσεις για μια χώρα».
Κατά τ' άλλα, ο Ρεν επισημαίνει ότι η Κομισιόν είναι έτοιμη να εξετάσει μια λύση που θα περιλαμβάνει την εθελοντική επιμήκυνση της λήξης των ομολόγων, αλλά θα αποκλείει σε κάθε περίπτωση ένα «πιστωτικό γεγονός», δηλαδή, την υποχρεωτική επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του. Σύμφωνα με τον ίδιο, η λύση θα περιλαμβάνει την εθελοντική στήριξη από τους ιδιώτες ομολογιούχους, κατά το πρότυπο της «Πρωτοβουλίας της Βιέννης».
Υπέρ μιας «ήπιας εθελοντικής αναδιάρθρωσης» του ελληνικού χρέους τάσσεται και ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, επισημαίνοντας ωστόσο ότι οποιαδήποτε τέτοια κίνηση θα πρέπει να γίνει με τρόπο ώστε οι οίκοι αξιολόγησης να μην την εκλάβουν ως χρεοκοπία. Ο ίδιος εκτιμά ότι δε θα υπάρξει πλήρης αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και καλεί την ΕΚΤ να δώσει το «πράσινο φως» σε μια «ήπια εθελοντική αναδιάρθρωση», σημειώνοντας ότι «δεν μπορούμε να πιέσουμε για τη συμμετοχή ιδιωτών χωρίς ή ενάντια στην ΕΚΤ».
Την ίδια στιγμή ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, γνωρίζοντας προφανώς ότι οι γερμανικές τράπεζες έχουν απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών ομολόγων, διατυπώνει την εκτίμηση ότι το κόστος από ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδας είναι μηδαμινό.
  • Σύμφωνα με δήλωση κυβερνητικού παράγοντα το χτεσινό έκτακτο συμβούλιο Γιούρογκρουπ αποφάσισε την αποσύνδεση της 5ης δόσης από το υπόλοιπο πακέτο στήριξης.

Φαιά προπαγάνδα

Θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί οι νέες μειώσεις μισθών, η αύξηση του ΦΠΑ στα είδη εστίασης, ο νέος κεφαλικός φόρος και οι έμμεσοι φόροι, αν δεν υπήρχε το έλλειμμα των (πρώην) ΔΕΚΟ, που ανέρχεται σε ...1,7 δισ. ευρώ(!). Τέτοιες άθλιες και γκεμπελικές μεθόδους εφαρμόζει η εφημερίδα «Καθημερινή», για να βγάλει λάδι το σύστημα που υπηρετεί, να συσκοτίσει τις πραγματικές αιτίες της κρίσης και να στηρίξει το έγκλημα της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας. Στο βρώμικο δημοσίευμα της «Καθημερινής της Κυριακής» αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «εάν δεν υπήρχε το έλλειμμα των 1,7 δισ. ευρώ πέρσι από 10 μόνο ΔΕΚΟ, τότε η κυβέρνηση θα είχε αποφύγει επίσης: Τα μέτρα μείωσης της μισθολογικής δαπάνης (όπως η μείωση των συμβασιούχων, ο περιορισμός των προσλήψεων, οι περικοπές μισθών μέσω του νέου ενιαίου μισθολογίου κ.λπ.), καθώς επίσης τον ειδικό φόρο στο φυσικό αέριο, την αύξηση των τελών κυκλοφορίας και τους νέους φόρους στα καπνικά»(!). Πέρα από συνειδητά ψεύδη, σχετικά με την ευθύνη των μισθών για το έλλειμμα, συγκαλύπτουν ότι η απελευθέρωση της αγοράς σε τομείς των πρώην ΔΕΚΟ και η ιδιωτικοποίησή τους, απαιτεί δραστική μείωση των μισθών των εργαζομένων, προκειμένου στα πλαίσια της ανταγωνιστικότητας να αυξάνονται τα κέρδη τους. Γι' αυτό μειώνουν τους μισθούς. Συγκαλύπτουν επίσης ότι το πρόβλημα δεν είναι το 1,7 δισ. των πρώην ΔΕΚΟ, αφού μόνο τα μέτρα για μείωση της μισθολογικής δαπάνης στο μεσοπρόθεσμο ανέρχονται σε 2,1 δισ. ευρώ, ενώ συνολικά το πακέτο των μέτρων ξεπερνά τα 28+50 δισ. ευρώ. Το ζήτημα είναι η προσπάθεια απενοχοποίησης της στρατηγικής ενίσχυσης των μονοπωλίων που, μέσω κρατικής χρηματοδότησής τους, οδήγησαν στα ελλείμματα και στο χρέος, θέλουν να ξεχάσει δηλαδή ο λαός, για παράδειγμα, τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που χαρίστηκαν στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους με ατέλειωτες (κρατικο)φιλομονοπωλιακές ρυθμίσεις. Το ζήτημα, βέβαια, είναι ταξικό και το δίλημμα παραμένει το ίδιο: Θα πληρώσει ο λαός που δεν ευθύνεται για την κρίση ή η πλουτοκρατία;

Κόλαση για τους νέους τα νέα μέτρα

Γενιές εργαζομένων χωρίς κανένα δικαίωμα χρειάζεται η προστασία της κερδοφορίας των μονοπωλίων, γι' αυτό και τα νέα μέτρα σηματοδοτούν μια πρωτόγνωρη επιδρομή σε όλες τις πλευρές της ζωής των νέων. Ετσι, σε μια περίοδο που ο παραγόμενος πλούτος αυξάνεται και θα μπορούσε να υπάρχει δουλειά για όλους με πλήρη δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς, οι νέοι εκβιάζονται να μπαίνουν στην αγορά εργασίας με 500 ευρώ μισθό. Κι αυτό στην καλύτερη περίπτωση, αφού στη μεγάλη τους πλειοψηφία απασχολούνται σε θέσεις «ευέλικτης» απασχόλησης, με μεροκάματα ακόμα πιο χαμηλά, προσωρινά. Με τη διαρκή εργασιακή περιπλάνηση και το ενδεχόμενο να μην πάρουν ποτέ σύνταξη, να μεγαλώνει την ανασφάλεια.
Κι ενώ από τη μία μεριά τα δικαιώματά τους εκμηδενίζονται, από την άλλη αυξάνεται η εντατικοποίηση, αυξάνεται με τη διευθέτηση ο ημερήσιος εργάσιμος χρόνος, από 8ωρο σε 10ωρο και 12ωρο χωρίς υπερωρίες, δηλαδή απλήρωτη δουλειά, που αυξάνει στο έπακρο την εκμετάλλευση, ενώ εξαφανίζεται κάθε μέτρο προστασίας της ασφάλειας στο χώρο εργασίας κλπ. Αυτό έχει συνέπειες οδυνηρές για το σύνολο της ζωής των νέων: Μεγαλώνουν οι απειλές για την υγεία του π.χ. από τα εξαντλητικά και άστατα ωράρια. Σμπαραλιάζεται η προσωπική - οικογενειακή του ζωή, αφού και να σηκώσει το οικονομικό βάρος δυσκολεύεται και να βρει ελεύθερο χρόνο και να τον αξιοποιήσει γόνιμα για τον ίδιο και τα αγαπημένα του πρόσωπα. Την ίδια ώρα, η ραγδαία εμπορευματοποίηση της Υγείας, της Πρόνοιας, της Παιδείας, της Ψυχαγωγίας, του Αθλητισμού μετατρέπει τη ζωή των νέων σε μια καθημερινότητα γεμάτη στερήσεις και δυστυχία, αφού δεν μπορούν να ικανοποιήσουν ούτε στοιχειώδεις ανάγκες.
Επιπλέον, με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και το σχέδιο κυριαρχίας των ατομικών συμβάσεων, στόχος είναι να εγκαταλειφθούν οι νέοι εντελώς στην εργοδοτική τρομοκρατία. Να μην υπάρχει γι' αυτούς ούτε καν το προστατευτικό δίκτυο της συλλογικής εκπροσώπησης και διαπραγμάτευσης. Να είναι έρμαια των εργοδοτικών απαιτήσεων και μεθοδεύσεων, μόνοι εναντίον της σχεδιασμένης και καλοσυντονισμένης επίθεσης που διεξάγει το μεγάλο κεφάλαιο ως τάξη απέναντι στην εργατική τάξη για να εντείνει την εκμετάλλευσή της. Να δεχτεί πλήγματα και με αυτό τον τρόπο η ταξική αλληλεγγύη, ενότητα και οργάνωση των εργαζομένων, που μπορεί να εμποδίσει τα εφιαλτικά σχέδια της πλουτοκρατίας. Να κυριαρχήσουν ο ατομικισμός και ο συμβιβασμός, η μοιρολατρία και η υποταγή. Να μάθουν όχι πώς θα διεκδικούν μια καλύτερη ζωή, αλλά πώς θα δέχονται αγόγγυστα την ένταση της εκμετάλλευσης.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, μεγαλώνει επιτακτικά η ανάγκη να δυναμώσει η δράση για να διαφωτιστεί πλατιά η νέα γενιά για το περιεχόμενο και το χαρακτήρα των νέων μέτρων. Να πάρει απάντηση η επιχείρηση χειραγώγησης των λαϊκών συνειδήσεων στην οποία πρωτοστατούν οι δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, αλλά και του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, οι οποίες επενδύουν ιδιαίτερα στη λειψή κοινωνική και πολιτική πείρα των νέων, στο ότι γαλουχούνται σε συνθήκες προσωρινής ήττας του επαναστατικού κινήματος. Χρειάζεται τώρα, άμεσα και αποφασιστικά, επίμονα, ολόπλευρα, να ξεδιπλωθεί αγωνιστική δράση για την οργάνωση και συσπείρωση των νέων εργαζομένων με το ταξικό κίνημα, με το ΚΚΕ, ενάντια στα μονοπώλια, με στόχο μια οικονομία που θα αξιοποιεί και αναπτύσσει τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας για να ικανοποιήσει τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τις ανάγκες των μονοπωλίων.

Για την «υγεία» των εργαζομένων

Το θράσος τους έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Ζητάνε την κατάργηση των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ), επειδή δεν προστατεύουν αρκετά την υγεία των εργαζομένων! Γνωστός «φίλος» των εργαζομένων, ο Πλάτων Τήνιος - ναι αυτός που χρόνια τώρα πρωτοστατεί για την κατάργηση των συντάξεων και τη διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης στο όνομα της «βιωσιμότητας του Ασφαλιστικού» και της «αλληλεγγύης των γενεών» - γράφει ξετσίπωτα σε άρθρο του στην κυριακάτικη «Καθημερινή»: «Το σημερινό καθεστώς ΒΑΕ επιβραβεύει την εργασία σε ανθυγιεινές εργασίες, αποθαρρύνει τη βελτίωση των συνθηκών και φροντίζει για τη μεγαλύτερη δυνατή έκθεση του κάθε εργαζόμενου στις βλαβερές συνθήκες». Αφού, λοιπόν, όπως ευθέως διαπιστώνει στη συνέχεια, «ο θεσμός των ΒΑΕ μόνο βλάπτει την υγεία των εργαζομένων»(!), έρχεται και στο διά ταύτα: «Μήπως θα ήταν τώρα η ευκαιρία για πλήρη - και χωρίς καμία εξαίρεση - κατάργηση του θεσμού των ΒΑΕ;». Βέβαια, αμέσως μετά ομολογεί ότι δεν είναι η υγεία των εργαζομένων που τον ενδιαφέρει αλλά η μείωση του λεγόμενου εργατικού κόστους, δηλαδή η απρόσκοπτη κερδοφορία του κεφαλαίου, δηλαδή η υγεία του συστήματος που υπηρετεί. «Μήπως έτσι θα μειωνόταν - επιτέλους - και το κόστος εργασίας στην εξαγωγική βιομηχανία;», αναρωτιέται δήθεν αφελώς, δείχνοντας τον πραγματικό λόγο που θέλουν την κατάργηση των ΒΑΕ. Δεν εκπλήσσει βέβαια κανέναν ο κύριος καθηγητής, αφού από κόρακα κρα θα ακούσεις. Αλλωστε, τέτοια «επιχειρήματα» έχουν ακουστεί πολλές φορές στο παρελθόν και έχουν άμεση σχέση με το γεγονός ότι οι αστοί θεωρούν καύσιμο στην αύξηση των κερδών τους την υγεία των εργαζομένων, άρα δε νοιάζονται γι' αυτήν, ενώ στόχος τους είναι πράγματι η μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, για να μεγαλώνουν τα κέρδη. Και αυτά αφορούν ιδιαίτερα τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους που ζουν στις άγριες συνθήκες των συγκεκριμένων επαγγελμάτων. Η απάντηση λοιπόν δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή που δίνει το ΚΚΕ, οι θέσεις του οποίου για τα ΒΑΕ δημοσιεύτηκαν στον «Ρ» την ίδια μέρα με το επαίσχυντο άρθρο.

Το ΚΚΕ δε συμμετέχει στη συζήτηση του «Μεσοπρόθεσμου»

Με ανακοίνωσή της η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος δηλώνει ότι καταδικάζει και καταψηφίζει το αντιλαϊκό έκτρωμα

Για το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα» η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με ανακοίνωσή της ξεκαθαρίζει:
«Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταδικάζει και καταψηφίζει το αντιλαϊκό έκτρωμα, το "Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα" που φέρνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, γιατί αυτό υπηρετεί τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας και ισοπεδώνει τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ ενημερώνει το λαό ότι δε θα πάρει μέρος σε καμιά διαδικασία της Βουλής που αφορά το "Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα", ούτε στην αρμόδια επιτροπή, ούτε στην Ολομέλεια. Με όλους τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες συμμετέχει στις απεργίες, γενικότερα στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καλεί την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία μας να συμμετάσχουν καθολικά στην απεργία της 15ης Ιουνίου και σε όλες τις απεργιακές μάχες, να δώσουν δύναμη στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ και να διαθέσουν όλες τους τις δυνάμεις στον αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, να πολεμήσουν το "Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα", κάθε λογής μνημόνιο, κάθε αντεργατικό, αντιλαϊκό μέτρο.
Τώρα, με όλες μας τις δυνάμεις για την ενίσχυση της ταξικής πάλης.
Για να πληρώσει η πλουτοκρατία την καπιταλιστική κρίση, το χρέος και τα ελλείμματα.
Ο λαός έχει μόνο μία ευθύνη: Να ανατρέψει την αντιλαϊκή πολιτική, με οργάνωση, συσπείρωση, λαϊκή συμμαχία.
Λαϊκή εξουσία και οικονομία, αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς».

ΚΚΕ: Ο λαός να αποκρούσει τη βαρβαρότητα

Η σημερινή απεργία, με την πανεργατική - παλλαϊκή συμμετοχή, πρέπει να γίνει αφετηρία μιας νέας αγωνιστικής πολιτικής αφύπνισης και ταξικής οργάνωσης. Να σωθεί ο λαός, όχι ο καπιταλισμός, όπως προσπαθούν τα κόμματα του συστήματος και της ΕΕ. Καμία θυσία για την κρίση, το χρέος, την κερδοφορία της πλουτοκρατίας. Είναι επιτακτική ανάγκη να περάσει μαζικά στο στρατόπεδο της ρήξης και της ανατροπής. Η λαϊκή συνείδηση και οργάνωση να αντιστοιχηθούν με την οξύτητα της επίθεσης που δέχεται η εργατική λαϊκή οικογένεια. Ο λαός πρέπει να δει καθαρά και να παλέψει για το δικό του συμφέρον, για τη δική του προοπτική και όχι να θυσιάζεται μάταια για τα αδιέξοδα, την κρίση, τις αντιφάσεις του γερασμένου και ξεπερασμένου καπιταλιστικού συστήματος. Να μην υποκύψει στα τρομοκρατικά διλήμματα της πλουτοκρατίας και των συμμάχων της, να μην παγιδευτεί στα κόλπα μεταμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, ώστε να οδηγηθεί υποταγμένος ή απογοητευμένος μόνιμα στην πτώχευση για να προστατευθούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Λαϊκή συμμαχία και συστράτευση τώρα, για ανάπτυξη προς όφελος του λαού και όχι των μονοπωλίων, με λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ.

Τρίτη 14 Ιουνίου 2011

ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ: Ακριβή πολυτέλεια η σωματική άσκηση

Υπόθεση των χορηγών είναι ο αθλητισμός στον καπιταλισμό, αφού οι εταιρείες είναι που κάνουν το «παιχνίδι» (φωτ. από εμπορικές εκδηλώσεις στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004)
Σήμερα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, περισσότερο από ποτέ, η σωματική άσκηση αποτελεί προσιτή πολυτέλεια για λίγους και όχι δικαίωμα για όλους. Οι πολιτικές της ΕΕ διαμορφώνουν πολύ χειρότερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες για τους εργαζόμενους, την πλειοψηφία των λαών. Ετσι ο ελεύθερος χρόνος εξανεμίζεται, το βιοτικό επίπεδο πέφτει, η ανεργία καλπάζει, τα εμπόδια για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών μεγαλώνουν.
Σύμφωνα με παλιότερη έρευνα, πριν ένα χρόνο, το 40% των πολιτών της ΕΕ αθλούνται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και το 65% κάνουν κάποιο είδος φυσικής άσκησης. Αξιοπρόσεχτο πάντως είναι πως για την ΕΕ αρκετά τακτική άσκηση θεωρείται μία φορά την εβδομάδα ή - γενικά και αόριστα - συχνότερα. Θα μπορούσε δηλαδή να είναι και δύο...
Επίσης σημαντικό είναι ότι «το 14% των Ευρωπαίων πολιτών αναφέρουν ότι δεν ασκούν "ποτέ" κάποια φυσική δραστηριότητα, ενώ ένα άλλο 20% αθλούνται "μόνο σπάνια"». Γεγονός που δείχνει την έλλειψη αγωγής στην εκπαίδευση, τη διαμόρφωση λανθασμένων προτύπων και συμπεριφορών.
Πιο αναλυτικά τα στοιχεία εμφανίζουν: «Το 23% των Ιρλανδών πολιτών ασχολούνται με ένα άθλημα 5 φορές την εβδομάδα ή συχνότερα. Αντιθέτως, μόνο το 3% των πολιτών στη Βουλγαρία, την Ελλάδα και την Ιταλία αναφέρουν ότι αθλούνται τακτικά. Το 61% των ατόμων που απάντησαν στη Γερμανία και το 57% στην Αυστρία είναι μέλη αθλητικών σωματείων ή άλλων σωματείων στα οποία πραγματοποιούνται μεταξύ άλλων και φυσικές δραστηριότητες, ενώ τα ποσοστά αυτά είναι πολύ χαμηλότερα στην Ουγγαρία (8%), την Ελλάδα και τη Λιθουανία (12%)».
Αντίστοιχα φετινά στοιχεία, για την κατάσταση που επικρατεί στον ευαίσθητο τομέα των παιδικών ηλικιών και τα προβλήματα που προκύπτουν από την έλλειψη σωματικής άσκησης, πραγματικά σοκάρουν.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην πρόσφατη ημερίδα του Τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού της ΚΕ του ΚΚΕ, σήμερα:
-- Το ποσοστό των παχύσαρκων παιδιών αυξήθηκε μέσα σε μια δεκαετία περισσότερο από 50% σε όλη τη χώρα (7,7% το 1997 - 11,8% το 2009). Το ποσοστό αυτό είναι ανάμεσα στα υψηλότερα στην Ευρώπη.
-- Περίπου 4 στα 10 Ελληνόπουλα είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα.
-- Η αερόβια αντοχή (φυσική κατάσταση) των μαθητών Δημοτικού την τελευταία δεκαετία μειώθηκε περισσότερο από 5%. Η μείωση αυτή αυξάνει τον κίνδυνο για ανάπτυξη καρδιαγγειακών παθήσεων κατά 150% περίπου.
-- Μόνο το 45% των παιδιών παίζει εκτός σπιτιού, έστω και λίγο κάθε μέρα, ενώ το 90% αυτών βλέπει τηλεόραση συχνά ή κάθε μέρα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας.
-- Μόνο το 72% των αγοριών και το 56% των κοριτσιών εκπληρούν τις διεθνείς συστάσεις για σωματική δραστηριότητα (60 λεπτά ημερησίως).
-- Αντίθετα, άνω του 90% των μαθητών που συμμετέχουν στα Ολοήμερα Σχολεία εκπληρούν τις συστάσεις για σωματική δραστηριότητα.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η οποιαδήποτε σωματική άσκηση μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια για τα παιδιά, η υγεία των οποίων εξαρτάται από αυτή. Είναι προφανές ότι η σωματική άσκηση βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την υγεία και την ολοκληρωμένη ψυχοσωματική ανάπτυξη του ανθρώπου. Οι αντιλαϊκές πολιτικές λοιπόν της ΕΕ δεν είναι απλά «ανήθικες». Είναι επικίνδυνες! Και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί παρά τις προσπάθειες του κεφαλαίου και των υπαλλήλων του...

Αδίστακτα όργανα του κεφαλαίου

Είναι πανθομολογούμενη η ταξική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση Παπανδρέου που εκδηλώνεται και διαπιστώνεται στην πράξη μέσα από τα άκρως επικίνδυνα αντιλαϊκά μέτρα που προωθεί. Είναι διαπιστωμένος και ο αμοραλισμός αυτών των αστών πολιτικών, που συγκροτούν την κυβερνηση του ΠΑΣΟΚ που δεν έχουν κανένα δισταγμό να επιβάλουν αντικοινωνικά μέτρα και διατάγματα. Είναι γνωστή η έλλειψη στοιχειώδους λαϊκής πατριωτικής ευαισθησίας, αφού είναι όργανα των απαιτήσεων της ντόπιας και ξένης διεθνούς κεφαλαιοκρατίας. Γι' αυτούς, όπως και για τον άλλο εταίρο του δικομματισμού, τη ΝΔ, αλλά και παραφυάδες του συστήματος, ο καπιταλισμός αποτελεί το υπέρτατο «θρησκευτικό δόγμα». Γι' αυτό και η τύχη τους είναι προδιαγεγραμμένη στο μαύρο κατάστιχο της ελληνικής ιστορίας. Για την αδίστακτη αντιλαϊκή τους πολιτική του αμοραλισμού είναι ιδιαίτερα ενδεικτικό να επισημανθεί η αγωνιώδης τους προσπάθειας απογαλακτισμού από κάθε μορφή θετικών μέτρων της πρώτης τετραετίας του ΠΑΣΟΚ. Δε διστάζουν να γίνουν ακόμη και «πατροκτόνοι» προκειμένου να εξασφαλίσουν την ανοχή της διεθνούς καπιταλιστικής ολιγαρχίας.
Συχνά - πυκνά προβαίνουν σε δηλώσεις που σιχτιρίζουν πολιτικά το ΠΑΣΟΚ της πρώτης τετραετίας αποδεχόμενοι τη χλεύη της δεξιάς. Γι' αυτούς, η πρώτη περίοδος του ΠΑΣΟΚ βρίθει μέτρων κι ενεργειών που ζημίωσαν την Ελλάδα. Κι όμως! Τα μέτρα της πρώτης τετραετίας του ΠΑΣΟΚ υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου ήταν απλά ημίμετρα που επέβαλαν οι τότε συνθήκες των απαιτήσεων του εργατολαϊκού κινήματος από τη μια και οι ανάγκες του ελληνικού καπιταλισμού από την άλλη.
«Πλασαρίστηκαν» ως «μέτρα» που υποτίθεται θα άνοιγαν ένα φεγγίτη αισιοδοξίας για μια νέα Ελλάδα. Ομως δεν μπόρεσαν ούτε τη «σίτα του φεγγίτη να τρυπήσουν». Απόδειξη η σημερινή κατάσταση που βρίσκει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θεραπαινίδα των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων και τους οπαδούς του απογοητευμένους σε ιδιοτελή ιδιώτευση. Στην ερώτηση «πού πάει η Ελλάδα, λοιπόν;» προκύπτει η αυταπόδεκτη ανάγκη μετατόπισης εκείνης της ριζοσπαστικής δύναμης ανθρώπων, στον πολιτικό φορέα των Λακεδαιμονίων, στην πρωτοπορία των εργαζομένων. Είναι ο πολιτικός φορέας που απαλλαγμένος από τα βαρίδια του παρελθόντος και με πλήρη δημοκρατική σοσιαλιστική αντίληψη θέσεων και ιδεών βάζει υποψηφιότητα ανοιχτά και δημόσια μπροστά στο λαό για την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών. Η θέση του αυτή βρίσκεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με την ανάγκη ανάληψης της εξουσίας από την εργατική τάξη ως «η νέα ανερχόμενη εθνικά ιθύνουσα τάξη της κοινωνίας». Κάθε ειλικρινής προοδευτικός πολίτης το αντιλαμβάνεται.