15 ΙΟΥΝΗ ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΝΕΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

 

Εργαζόμενες –Εργαζόμενοι,

Νέοι –Νέες

 

ΟΛΟΙ στον αγώνα. Όλοι στη μάχη για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα.

Στις 15 ΙΟΥΝΗ κανείς στη δουλειά. Νεκρώνουμε τα εργοστάσια, τα γραφεία, τα λιμάνια, τα γιαπιά.. Μηχανή να μην δουλέψει. Προπέλα να μην γυρίσει. Σε κάθε χώρο δουλειάς με μαζικές διαδικασίες, με γενικές συνελεύσεις παίρνουμε αποφάσεις καταδίκης των μέτρων, συμμετοχής στην απεργία και κλιμάκωσης του αγώνα με νέα πανελλαδική πανεργατική απεργία την πρώτη ημέρα συζήτησης στη βουλή του αντεργατικού αντιλαϊκού τερατουργήματος.

 

Αγώνας διαρκής έως την ανατροπή τους.

Διαδηλώνουμε μαζικά με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ και το ΜΑΣ δυναμώνοντας το μήνυμά μας. Τα αντιλαϊκά μέτρα δε θα περάσουν.

Υπάρχει άλλος δρόμος. Υπάρχει φιλολαϊκή λύση. Ο δρόμος της σύγκρουσης με τα μονοπώλια και την Ευρωπαϊκή Ένωση για οικονομία και εξουσία που θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.

Κανένας συμβιβασμός, καμιά υποχώρηση. Αντιστεκόμαστε στα τρομοκρατικά διλλήματα, στους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς εκβιασμούς.

Όχι άλλες θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Όχι στα αντεργατικά τελεσίγραφα και στη διαρκή ανεργία και λιτότητα.

• Δεν θα ζήσουμε με τον εφιάλτη της ανεργίας.
  
• Δεν θα ζήσουμε χωρίς συλλογικές συμβάσεις, έρμαια στα χέρια των εργοδοτών.
  
• Δεν θα δουλεύουμε από ήλιο σε ήλιο, για ένα κομμάτι ψωμί, όποιες ώρες, όποιες ημέρες, όποιους μήνες, θέλει ο εργοδότης.
  
• Δεν θα αποδεχτούμε να κάνουν τα μυαλά των παιδιών μας «κιμά» στα σχολεία και μετά να τα βασανίζουν, να χτυπάνε επί χρόνια κλειστές πόρτες για μια κακοπληρωμένη θέση εργασίας.
  
• Δεν ανεχόμαστε να επιδοτούνται με δισεκατομμύρια οι εργοδότες και οι άνεργοι και οι οικογένειές τους να μην έχουν να αγοράσουν τρόφιμα, να τους κόβουν το φως, το νερό, το τηλέφωνο, να τους παίρνουν το σπίτι οι τραπεζίτες.
  
• Ως εδώ η φόρο-ληστεία και η φοροκλοπή των μισθωτών, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων την ίδια ώρα που στους βιομήχανους, στους τραπεζίτες, στους εφοπλιστές, στους μεγαλέμπορους όχι μόνο τους μειώνεται αυτό που πληρώνουν, αλλά και τσεπώνουν ό,τι μαζεύουν τα κρατικά ταμεία από την αφαίμαξη των λαϊκών νοικοκυριών.
  
• Όχι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, που είναι αίμα και ιδρώτας δικός μας και των πατεράδων μας.
  

 

Τώρα ξέρουμε ακόμα πιο πολλοί από ότι πριν, ότι όσο το κουμάντο θα το κάνουν οι μεγάλοι εργοδότες, τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές, όσο οι κυβερνήσεις θα αποτελούνται από τους πολιτικούς τους εκπροσώπους, όσο θα παραμένουμε στην ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία, τόσο η πρέσα της εκμετάλλευσης θα συνθλίβει τις δικές μας τις ζωές και ας είμαστε εμείς που παράγουμε όλο τον πλούτο και ας μην γυρνά ούτε γρανάζι χωρίς εμάς.

 

Γι' αυτό η απάντησή μας πρέπει να είναι :

• Η οργάνωση πριν από όλα στον τόπο δουλειάς, η αλλαγή των συσχετισμών υπέρ του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος του ΠΑΜΕ, για να μεγαλώσει και να έχει αποτελέσματα η σύγκρουση με τους εργοδότες και το αστικό κράτος.
  
• Το κοινό μέτωπο και η ενιαία δράση των εργαζομένων με τα άλλα λαϊκά στρώματα, ενάντια σε κυβέρνηση και πολυεθνικές. η αποδυνάμωση των κομμάτων του κεφαλαίου και όλων των κομμάτων του ευρώ-μονόδρομου.
  

 

OΛΟΙ - OΛΕΣ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΝΟΜΑΡΧΙΑ 10:30 π.μ.

 

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ - ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Η «πλατεία» έχει τη δική της ιστορία και ξέρει ποιοι «είναι ίδιοι»

Το «όλοι ίδιοι είναι», το «όλα τα κόμματα ίδια είναι», το «και οι 300 ίδιοι είναι», το «όλοι οι συνδικαλιστές ίδιοι είναι», το «όλα τα συνδικάτα ίδια είναι» αποτελούν πλευρά του ίδιου νομίσματος που στην άλλη όψη του γράφει με κεφαλαία γράμματα: «Ολοι μαζί τα φάγαμε»!

Το «όλοι ίδιοι είναι», είναι η προέκταση του πολιτικού και ιδεολογικού δηλητηρίου που διατείνεται ότι «όλοι φταίμε».

Αλλά μόνο εκείνοι οι πραγματικά ίδιοι μεταξύ τους, μόνο εκείνοι που - επειδή είναι ίδιοι - υπηρέτησαν τον ίδιο «μονόδρομο», μόνο εκείνοι που ακολούθησαν την ίδια πολιτική και έφεραν το λαό στη σημερινή κατάσταση, έχουν όφελος από το «όλοι ίδιοι είναι».

Ποντάρουν στο «όλοι ίδιοι είναι» για να μην μπορούν τα θύματά τους να τους ξεχωρίσουν.

Για να έρχονται, τώρα, να παριστάνουν τους «σωτήρες» και να ζητούν και τα ρέστα.

Για να μπορούν, τελικά, μέσα από το «είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι», να διεκδικούν ένα φτηνό συγχωροχάρτι βουτηγμένοι στην κολυμπήθρα της δήθεν «αυτοκριτικής» τους, την καθαγιασμένη με το αντιδραστικό «μύρο» περί «συλλογικής ευθύνης».

Αλλά, όπως δεν τα φάγαμε όλοι μαζί, έτσι και δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Ιδιοι μεταξύ τους είναι αυτοί που κυβέρνησαν και όσοι τους στήριξαν στις μικρές και μεγάλες επιλογές τους:

Από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ μέχρι τα ξεπουλήματα και τις «κεντροαριστεροδέξιες» μεταμφιέσεις τους.

Ιδια μεταξύ τους είναι τα κόμματα που για να εξυπηρετούν το βιομήχανο λένε στο λαό ότι είναι «ίδιος» ο εργάτης με τον κεφαλαιοκράτη.

Που για να υπηρετούν τον τραπεζίτη, λένε στο λαό ότι είναι «ίδιος» και ο τραπεζίτης και ο γδαρμένος από τους τοκογλύφους υπάλληλος.

Που για να εξασφαλίζουν κέρδη στον εφοπλιστή και στον εργολάβο, λένε στο λαό ότι είναι «ίδιος» αυτός που πληρώνει τα διόδια με αυτόν που τα εισπράττει, ότι είναι «ίδιος» αυτός που «θαλασσοπνίγει» με εκείνον που θαλασσοπνίγεται.

Ιδιοι μεταξύ τους είναι εκείνοι από τους «300» που ψηφίζουν μνημόνια, που όταν δεν ψηφίζουν μνημόνια φροντίζουν να ψηφίζουν πάνω από τα μισά νομοσχέδια από κοινού με εκείνους που ψηφίζουν τα μνημόνια, που στηρίζουν την ΕΕ του Μάαστριχτ, της ΟΝΕ και του ευρώ, που εδώ και τριάντα χρόνια είναι ο «μπάστακας» ενός διαρκούς μνημονίου.

Ιδιοι μεταξύ τους είναι εκείνοι που έχουν μετατρέψει τα συνδικάτα σε «συν-εταίρο» του ΣΕΒ, σε ομοτράπεζο των «κοινωνικών διαλόγων», σε νεροκουβαλητή των εκάστοτε κυβερνώντων και σε πέμπτη φάλαγγα ενάντια στα δίκαια των εργατών.

Οσοι δήθεν «προσκαλούν» το λαό να διαδηλώνει «αγανακτισμένα» αλλά υπό την προϋπόθεση ότι θα ασπαστεί το δικό τους τροπάρι τού «όλοι ίδιοι είναι», «έξω όλα τα κόμματα», «έξω όλα τα συνδικάτα», «έξω και οι 300» κλπ, όσοι για το λόγο αυτό έχουν τεθεί υπό την «ακηδεμόνευτη» θωπεία των ΜΜΕ των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών, όσοι, δηλαδή, πασχίζουν να αυτοαναγορευτούν σε «ηγέτες», σε «τροχονόμους», σε «φυσιογνωμιστές» και σε «φέις-κοντρόλερς» (άμα τε και «χωροφύλακες») της πλατείας, αντικειμενικά, όσο περισσότερο παίζουν το σκοπό τού «όλοι ίδιοι είναι», τόσο περισσότερο συμμετέχουν (συνειδητά ή ασυνείδητα) στο παιχνίδι εκείνων που πραγματικά είναι ίδιοι μεταξύ τους.

Ομως εκτός από πολλή αγανάκτηση, αυτός ο λαός διαθέτει και πολύ βαριά ιστορία. Αρα και εμπειρία. Συνεπώς, όσοι νομίζουν ότι μπορούν να μανιπουλάρουν τη δίκαιη λαϊκή αγανάκτηση, να μην της επιτρέψουν να γίνει οργανωμένη δύναμη ανατροπής των αιτιών και των υπευθύνων που προκαλούν την αγανάκτηση, μάλλον υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους.

Και ο λαός που κατεβαίνει κάτω, ξέρει και ποιος σήκωσε και ποιος υπηρετεί το διαχρονικό μήνυμά ανατροπής. Με συνέπεια. Σε όλες τις συνθήκες. Κόντρα και σε αντίθεση με τους κάθε εποχής αυλικούς της ίδιας πλουτοκρατικής «τυραννίας». Καθιστώντας καταγέλαστους όσους πιστεύουν ότι διαθέτουν το ανάστημα να τον βγάλουν «έξω» από τις πλατείες, από τις συνοικίες, από τους τόπους δουλειάς.

Η εργατική τάξη δε σκύβει το κεφάλι

 

    Σύντομα θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα παραστάσεων της θεατρικής ομάδας του ΠΑΜΕ με το έργο του Μπέρτολ Μπρέχτ «ο κύκλος με την κιμωλία».

    Η ομάδα των 40 και πλέον συναδέλφων ολοκληρώνει με αισιοδοξία την προετοιμασία της παράστασης.

    Καλούμε την εργατική τάξη να αγκαλιάσει και φέτος και να στηρίξει τις προσπάθειες του ΠΑΜΕ για να γίνει ο πολιτισμός που μας ταιριάζει κατάκτηση και δικαίωμα όλων μας.

    Αντιστεκόμαστε στην υποκουλτούρα.

    Δίνουμε τη μάχη και μέσα από πολιτιστικές προτάσεις για τη συθέμελη ανατροπή της πολιτικής που σαρώνει όλα τα δικαιώματά μας.

 

Η Εκτελεστική Γραμματεία

 

Ερώτηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων για το κλείσιμο ολοήμερων τμημάτων

 

Σύμφωνα με πρόσφατες αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας κλείνει η συντριπτική πλειοψηφία των ολοήμερων τμημάτων των σχολείων (παλαιού τύπου) που είναι μικρότερα από 6/θέσια καθώς και όλα τα τμήματα που δεν έχουν 15 μαθητές και άνω.

Στα ολοήμερα σχολεία φοιτούσαν πάνω από 140.000 μαθητές, για τη λειτουργία τους δούλευαν περίπου 4.000 δάσκαλοι και 7.000 εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων.

Η απόφαση αυτή συνιστά νέα επίθεση στη ζωή της λαϊκής οικογένειας, ανοίγει το δρόμο στην άμεση περικοπή θέσεων εργασίας, στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στην πολιτική αυτονομίας της «σχολικής μονάδας» και των γενικότερων αναδιαρθρώσεων στο εκπαιδευτικό σύστημα: Κενά και τοποθετήσεις ανά συγκεκριμένο σχολείο. Σχολεία αποκεντρωμένα με διαφορετικό αναλυτικό πρόγραμμα και διαφορετικό προσωπικό που θα το υλοποιεί κάθε χρονιά. Περιορισμός των προσλήψεων, αύξηση του ωραρίου εργασίας, περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων είναι κομμάτια του ίδιου «παζλ».

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ η κ. Υπουργός:

• Αν προτίθεται να ανακαλέσει άμεσα τις αποφάσεις αυτές και παράλληλα στα ολοήμερα τμήματα να εξασφαλιστούν: 1) Πλήρης σίτιση όλων των μαθητών στο σχολείο, με μαγειρεία και τραπεζαρία, 2)Χώροι κατάλληλοι για την ξεκούραση και το παιχνίδι των μαθητών, 3)15 μαθητές/τμήμα κι ένας δάσκαλος να τα βοηθά στην προετοιμασία της μελέτης για την επόμενη μέρα.
  
• Αν προτίθεται να πάρει άμεσα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστούν τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε αυτά τα σχολεία, να εξασφαλιστεί ότι κάθε εκπαιδευτικός θα έχει οργανική θέση και μόνιμη σταθερή εργασία.
  

 

Οι βουλευτές

Θανάσης Παφίλης Γιάννης Γκιόκας Γιώργος Ζιώγας Νίκος Καραθανασόπουλος Νίκος Μωραΐτης Αποστόλης Νάνος Μπάμπης Χαραλάμπους

Ο πραγματικός αντίπαλος

Η επιμονή των ΜΜΕ και των διοργανωτών του «κινήματος της πλατείας» να προβάλλονται ως ακηδεμόνευτοι από κόμματα και συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν είναι τυχαία.

Συγκαλύπτει τον πραγματικό αντίπαλο του λαού, τμήματα του οποίου, έστω και μ' αυτή τη μορφή, εκφράζουν δυσαρέσκεια στην αντιλαϊκή πολιτική, αναζητώντας διέξοδο.

Ενώ οι διοργανωτές θέτουν ζήτημα εναντίωσης στο μνημόνιο, μιλούν γενικά για πολιτικούς που το εφαρμόζουν, ενάντια στους οποίους γίνεται η κινητοποίηση, και που πρέπει να φύγουν. Έτσι θολά...

Δε λένε ποια διέξοδο προτείνουν. Δε μιλούν επίσης για μεγαλοεπιχειρηματίες που εκμεταλλεύονται την εργατική τάξη, το λαό. Δε μιλούν για μονοπώλια. Επομένως δεν εναντιώνονται στους κεφαλαιοκράτες. Την ίδια ώρα, ενώ κόπτονται ότι αναπτύσσεται ένα κίνημα όπου συναντιούνται και συνυπάρχουν πολλές διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές απόψεις, λένε έξω τα κόμματα - έξω τα συνδικάτα.

Παρεμποδίζουν έτσι την πολιτική και ιδεολογική έκφραση των ανθρώπων του μόχθου, που είναι οργανωμένοι, αποκαλύπτοντας πως οι ανώνυμοι διοργανωτές της πλατείας έχουν την άποψη: `Η έρχεστε με τις δικές μας ιδεολογικοπολιτικές θέσεις αφήνοντας τις δικές σας έξω από το κίνημα ή μακριά από τις πλατείες.

Πού θέλουν λοιπόν να ενώσουν το λαό και μάλιστα για λύση σε όφελός του; Σε μια πραγματικότητα όπου θα συνεχίσουν να υπάρχουν κεφαλαιοκράτες. Και που με την πίεση τάχα ενός τέτοιου κινήματος θα αποσπούν φιλολαϊκές λύσεις. Ουτοπία!

Ο πραγματικός αντίπαλος των εργαζομένων είναι οι κεφαλαιοκράτες και η εξουσία τους. Αυτήν πρέπει να ανατρέψουν. Σ' αυτό το στόχο χρειάζεται ενιαία συνειδητή ταξική πάλη, λαϊκή συμμαχία.

Δύο Ελλάδες, δύο τάξεις, μία λύση

«Πρώτοι οι Ελληνες εφοπλιστές -Διατηρούν τα σκήπτρα στην παγκόσμια ναυτιλία αλλά και στις παραγγελίες νέων πλοίων», πανηγύριζε η εφημερίδα «Τα Νέα» την περασμένη βδομάδα.

Η εφημερίδα προσθέτει μάλιστα ότι «ιδιαίτερη αίσθηση στην παγκόσμια εφοπλιστική κοινότητα έχει κάνει το γεγονός ότι παρά τη διεθνή κρίση, οι Ελληνες πλοιοκτήτες προχώρησαν σε παραγγελίες - μαμούθ νεότευκτων πλοίων, αποσπώντας και στο "κομμάτι" αυτό την πρώτη θέση στην παγκόσμια αγορά».

Και τώρα η «απορία»:

Πώς γίνεται μια χώρα με τόσο σπουδαίους «καραβοκύρηδες» να βρίσκεται σε τέτοια «χάλια» - κατά την πεπατημένη ορολογία των κυβερνώντων;

Πώς γίνεται ο λαός της χώρας να υφίσταται τέτοια δεινά και την ίδια ώρα οι εφοπλιστές της να ελέγχουν όλα τα περάσματα της παγκόσμιας ναυτιλίας;

Πώς γίνεται οι εφοπλιστές να πλουτίζουν, να έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ διεθνούς κερδοφορίας, να αποσπούν τη μια «πρωτιά» μετά την άλλη και την ίδια ώρα οι Ελληνες ναυτεργάτες να φυτοζωούν;

Οι λόγοι είναι ακριβώς οι ίδιοι με εκείνους που οδηγούν τα λαϊκά εισοδήματα στα Τάρταρα, αλλά την ίδια ώρα τις καταθέσεις των «εχόντων» στην Ελβετία στα ουράνια.

Οι λόγοι είναι ακριβώς οι ίδιοι με εκείνους που οδηγούν τους εργαζόμενους στην ανεργία και τα μικρομάγαζα στα λουκέτα, αλλά την ίδια ώρα τα μονοπώλια να αυξάνουν τα κέρδη τους στο α' τρίμηνο του 2011 έναντι του αντίστοιχου περσινού κατά 500% (π.χ. «Μότορ Οϊλ»).

Ο λόγος τελικά είναι ένας: Δεν έχουμε να κάνουμε με μία Ελλάδα, αλλά με δύο Ελλάδες.

Η μία είναι η Ελλάδα των λίγων, η άλλη είναι η Ελλάδα των πολλών.

Η μία είναι η Ελλάδα των εκμεταλλευτών και η άλλη είναι η Ελλάδα των καταπιεζόμενων.

Ο αμύθητος πλούτος της Ελλάδας των λίγων προϋποθέτει τις στερήσεις της Ελλάδας των πολλών. Ο αμύθητος πλούτος της Ελλάδας των λίγων προέρχεται από την καταδυνάστευση της Ελλάδας των πολλών.

Η φτώχεια των πολλών αποτελεί το λίπασμα για τον πλούτο των λίγων.

Ο πλούτος της ολιγάριθμης τάξης της Ελλάδας των λίγων είναι ακριβώς εκείνος ο πλούτος που έχει κλαπεί από την πολυάριθμη τάξη της Ελλάδας των πολλών.

Οι πολλοί είναι αυτοί που δουλεύουν, που παράγουν, που δημιουργούν, που το δικαίωμά τους για δουλειά γίνεται εμπόρευμα και που η αποστέρηση του δικαιώματός τους για δουλειά γίνεται κέρδος. Για τους λίγους.

Οι λίγοι είναι αυτοί που σφετερίζονται, που ιδιοποιούνται, που εισπράττουν το αποτέλεσμα της δουλειάς των άλλων, που εκμεταλλεύονται το δικαίωμα για δουλειά των άλλων. Των πολλών.

Αυτή η «ετεροβαρής» σχέση είναι που καθιστά τους Ελληνες εφοπλιστές πάμπλουτους παγκοσμίως, αλλά τους Ελληνες ναυτεργάτες πάμφτωχους παγκοσμίως.

Τους Ελληνες βιομήχανους να πλαισιώνουν τις λίστες των παγκόσμιων «Κροίσων», αλλά τους Ελληνες μισθωτούς να πλαισιώνουν τις λίστες των παγκόσμιων πειραματόζωων των μνημονίων.

Τους Ελληνες τραπεζίτες να αναρριχώνται στους πλέον επιχορηγούμενους παγκοσμίως, αλλά τον ελληνικό λαό εκ των πλέον γδαρμένων από τους τοκογλύφους παγκοσμίως.

Αυτή η «ετεροβαρής» σχέση δεν πρόκειται να «βελτιωθεί» αν στη θέση του ΠΑΣΟΚ έρθει η ΝΔ, όπως δε «βελτιώθηκε» ποτέ όποτε στη θέση του ενός ήρθε ο άλλος.

(Παρεμπιπτόντως: Όσοι μιλούν και τάζουν «βελτίωση» της θέσης των κολασμένων εννοούν την παραμονή των κολασμένων στην Κόλαση για μια ζωή. Αλλά το θέμα δεν είναι μια «βελτιωμένη» θέση στην Κόλαση. Το θέμα είναι η έξοδος από την Κόλαση).

Δεν πρόκειται να αλλάξει αν το ΠΑΣΟΚ παραμείνει στη θέση του με τους φίλους του, ή αν έρθει η ΝΔ στη θέση του ΠΑΣΟΚ με τους δικούς της φίλους, ή αν όλοι μαζί «ομόψυχα» και «συναινετικά» μοιράσουν από κοινού τις καρέκλες με τους φίλους τους.

Αυτή η σχέση μεταξύ πλούτου - φτώχειας δεν είναι προϊόν της θέσης που καταλαμβάνει το κάθε κόμμα γύρω από το τραπέζι της εξουσίας. Είναι προϊόν της εξουσίας και του χαρακτήρα της εξουσίας που υπηρετεί το κάθε κόμμα ή πολλά κόμματα μαζί.

Η σχέση αυτή, που φέρνει στο κεφάλαιο πλούτο και στην εργασία φτώχεια, είναι προϊόν της ανειρήνευτης, της αγεφύρωτης αντίθεσης ανάμεσα στο κεφάλαιο, από τη μια μεριά, και την εργασία, από την άλλη.

Αν αυτή η αντίθεση δεν επιλυθεί προς όφελος της εργασίας και εις βάρος του κεφαλαίου, τότε ο πλούτος των λίγων θα συνεχίσει να αυξάνεται ευθέως αναλόγως της δυστυχίας των πολλών.

Για να αλλάξει και να ανατραπεί εκ βάθρων αυτή η σχέση, την πολιτική εξουσία που σήμερα κατέχει το κεφάλαιο και την διαχειρίζεται μέσω των κομμάτων του, πρέπει να την πάρουν οι εργάτες και όλα τα καταπιεζόμενα στρώματα της κοινωνίας. Και να την διαχειριστούν προς όφελός τους μέσω του δικού τους Κόμματος.

Άλλη λύση δεν υπάρχει.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΛΕΙΝΕΙ ΚΑΙ ΟΛΟΗΜΕΡΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

 

Το Υπουργείο Παιδείας κλείνει τη συντριπτική πλειοψηφία των ολοήμερων τμημάτων των σχολείων (παλαιού τύπου) που είναι μικρότερα από 6/θέσια καθώς και όλα τα τμήματα που δεν έχουν 15 μαθητές και άνω.

Στα ολοήμερα σχολεία φοιτούσαν πάνω από 140.000 μαθητές, για τη λειτουργία τους δούλευαν περίπου 4.000 δάσκαλοι και 7.000 εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων.

Η απόφαση αυτή συνιστά νέα επίθεση στη ζωή της λαϊκής οικογένειας, ανοίγει το δρόμο στην άμεση περικοπή θέσεων εργασίας, στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

Και το μέτρο αυτό αποδεικνύει τι σημαίνει «Νέο Σχολείο»:«σχολείο ΑΕ», σχολείο διαφοροποιημένο, σχολείο με απλήρωτους, ελαστικά εργαζόμενους, χωρίς δικαιώματα εκπαιδευτικούς.

Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στην πολιτική αυτονομίας της «σχολικής μονάδας» και των γενικότερων αναδιαρθρώσεων στο εκπαιδευτικό σύστημα: Κενά και τοποθετήσεις ανά συγκεκριμένο σχολείο. Σχολεία αποκεντρωμένα με διαφορετικό αναλυτικό πρόγραμμα και διαφορετικό προσωπικό που θα το υλοποιεί κάθε χρονιά. Περιορισμός των προσλήψεων, αύξηση του ωραρίου εργασίας, περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων είναι κομμάτια του ίδιου «παζλ».

 

Οι εξελίξεις φέρνουν στην επιφάνεια εκ των πραγμάτων ως μοναδική εναλλακτική λύση το Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο, που θα ολοκληρώνει τη διαπαιδαγωγητική εργασία του, χωρίς να χρειάζεται κανένα φροντιστήριο μέσα ή έξω από αυτό, γιατί θα παρέχει όλα τα εφόδια για το μέλλον. Από τη θέση του σχολείου ολοκληρωμένης διαπαιδαγωγητικής εργασίας με ενιαία συγκροτημένο πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ανάγκες κάθε ηλικίας, αντιπαλεύουμε το ολοήμερο
ανταποδοτικό
σχολείο και νηπιαγωγείο, που με το ασυνάρτητο δεύτερο πρόγραμμά του μετατρέπεται σε χώρο στάθμευσης των παιδιών, απ' όπου οι γονείς τα παραλαμβάνουν σωματικά και πνευματικά εξοντωμένα, αντί για περισσότερο μορφωμένα.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21^ΟΥ ΑΙΩΝΑ!

Αγώνας μαζί με όλο το λαό κόντρα στην πολιτική κυβέρνησης–ΕΕ –ΔΝΤ-πλουτοκρατίας που τσακίζει κάθε λαϊκό δικαίωμα και μετατρέπει την παιδεία σε εμπόρευμα.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!

• Να μην κλείσει κανένα σχολείο! Καμιά απόλυση! Καμιά συζήτηση για χάσιμο οργανικών θέσεων. Κάθε εκπαιδευτικός να έχει οργανική θέση!
  
• Στα ολοήμερα τμήματα να εξασφαλιστούν:1) Πλήρης σίτιση όλων των μαθητών στο σχολείο, με μαγειρεία και τραπεζαρία, 2)Χώροι κατάλληλοι για την ξεκούραση και το παιχνίδι των μαθητών, 3)15 μαθητές/τμήμα κι ένας δάσκαλος να τα βοηθά στην προετοιμασία της μελέτης για την επόμενη μέρα.
  
• Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους. Μαζικοί διορισμοί από το Υπουργείο Παιδείας. Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής απασχόλησης. Κατάργηση του ΑΣΕΠ. Μονιμοποίηση τώρα όλων των συμβασιούχων στην εκπαίδευση (αναπληρωτών, ωρομισθίων) χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  
• Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και Ενιαίο Δωδεκάχρονο σχολείο για όλα τα παιδιά.
  

Καμμιά θυσία-την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία!

ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ! ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ

 

Η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για τη διδασκαλία μιας μόνο δεύτερης ξένης Γλώσσας στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για απολύσεις στο Δημόσιο Σχολείο, οδηγεί σε παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, καταστρατήγησης ωραρίου, κατάργησης των όποιων οργανικών θέσεων με το πρόσχημα της παύσης διδασκαλίας του επιστημονικού αντικειμένου.

 

Το μέτρο αυτό αποδεικνύει τι σημαίνει «Νέο Σχολείο»: «σχολείο ΑΕ», σχολείο διαφοροποιημένο, σχολείο με απλήρωτους, ελαστικά εργαζόμενους, χωρίς δικαιώματα εκπαιδευτικούς.

Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στην πολιτική αυτονομίας της «σχολικής μονάδας» και των γενικότερων αναδιαρθρώσεων στο εκπαιδευτικό σύστημα: Κενά και τοποθετήσεις ανά συγκεκριμένο σχολείο. Σχολεία αποκεντρωμένα με διαφορετικό αναλυτικό πρόγραμμα και διαφορετικό προσωπικό που θα το υλοποιεί κάθε χρονιά. Περιορισμός των προσλήψεων, αύξηση του ωραρίου εργασίας, περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων είναι κομμάτια του ίδιου «παζλ».

 

Συνάδελφε, συναδέλφισσα

Η απόφαση του Υπουργείου μας καταδικάζει στον εργασιακό μεσαίωνα!

Μην αναγνωρίζεις το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα σαν δικό σου. Δεν έχεις καμία ευθύνη. Το χρέος είναι όλο «παράνομο», αποτυπώνει τις προκλητικές επιδοτήσεις των καπιταλιστών από τον κρατικό προϋπολογισμό, τις δεκάδες φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν, τους υπέρογκους νατοϊκούς εξοπλισμούς, τις αντιπαραγωγικές δαπάνες των ολυμπιακών αγώνων. Σε ένα χρόνο πάνω από 100 δις ευρώ (!) δόθηκαν στις τράπεζες, ενώ μόνο στις τράπεζες της Ελβετίας, οι καταθέσεις των ελλήνων καπιταλιστών ανέρχονται στα 600 δις ευρώ (!).

 

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21^ΟΥ ΑΙΩΝΑ!

Αγώνας μαζί με όλο το λαό κόντρα στην πολιτική κυβέρνησης–ΕΕ –ΔΝΤ-πλουτοκρατίας που τσακίζει κάθε λαϊκό δικαίωμα και μετατρέπει την παιδεία σε εμπόρευμα.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!

• Καμιά απόλυση! Καμιά συζήτηση για χάσιμο οργανικών θέσεων. Κάθε εκπαιδευτικός να έχει οργανική θέση!
  
• Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους. Μαζικοί διορισμοί από το Υπουργείο Παιδείας. Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής απασχόλησης. Κατάργηση του ΑΣΕΠ.
  
• Μονιμοποίηση τώρα όλων των συμβασιούχων στην εκπαίδευση (αναπληρωτών, ωρομισθίων) χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  
  
   

Καμμιά θυσία-την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία!

ΕΙΣΗΓΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ: Λειτουργικά κέρδη 2,1 δισ. ευρώ στο α' τρίμηνο - Αύξηση 7,1% στα καθαρά κέρδη μετά και τις τρανταχτές φοροελαφρύνσεις

 

Κόντρα και στην καπιταλιστική κρίση, σε κραυγαλέα αντίθεση και με την κάθετη πτώση του επιπέδου λαϊκής κατανάλωσης, οι ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι συνέχισαν και για το α' τρίμηνο του 2011 σε φάση κερδοφορίας με αρκετούς από αυτούς να πετυχαίνουν ακόμη αύξηση κερδών.

Τα λειτουργικά κέρδη που απέσπασαν 248 εισηγμένες στο χρηματιστήριο της Αθήνας, που δημοσίευσαν ισολογισμούς τριμήνου, έφτασαν σε 2,1 δισ. ευρώ, ενώ τα μετά από φόρους κέρδη εμφανίζουν και αύξηση 7,9%. Η εξέλιξη έχει να κάνει και με τις προκλητικές παραπέρα μειώσεις των φορολογικών συντελεστών που μπήκαν σε εφαρμογή από την 1η Γενάρη, από την αλματώδη άνοδο συγκεκριμένων κλάδων και επιχειρήσεων. Να σημειωθεί ότι αρκετές από τις εμφανιζόμενες ως ζημιογόνες δε δημοσίευσαν ισολογισμούς τριμήνου με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ασφαλής σύγκριση σε σχέση με το α' τρίμηνο του 2010.

Σύμφωνα με τους ισολογισμούς τους (επεξεργασία: Πήγασος ΑΕΠΕΥ):

Τα λειτουργικά κέρδη (EBIΤDA) διαμορφώνονται σε 2,1 δισ. ευρώ (από 2,5 δισ. ευρώ στο α' τρίμηνο του 2010) με υποχώρηση 16,2%. Η τελική σούμα εμφανίζεται κάθετα συμπιεσμένη από τις ζημιές που εμφανίζουν 137 εταιρείες.

Ο τζίρος φτάνει στα 18,9 δισ. ευρώ (από 18,6 δισ. ευρώ) με αύξηση 1,6%.

Τα κέρδη (μετά από φόρους) σε 444,5 χιλιάδες ευρώ (από 412.000) με αύξηση 7,9%.

Από τις 248 επιχειρήσεις οι 111 (45%) εμφανίζουν κέρδη. Από αυτές οι 41 καταγράφουν αύξηση κερδών, οι 54 μείωση και 16 επιστροφή σε κέρδη μετά από ζημιές για το 2010. Από τις συνολικά 137 ζημιογόνες (55%) οι 60 εμφανίζουν αύξηση ζημιάς, οι 38 μείωση, ενώ οι 39 από αυτές κατέγραψαν κερδοφορία στο α' τρίμηνο του 2010.

Από τη σκοπιά της μάζας του λειτουργικού κέρδους (EBITDA) που απέσπασαν ξεχωρίζουν: ΟΤΕ: 393,3 εκατ. ευρώ, ΔΕΗ: 327,6 εκατ. ευρώ, ΟΠΑΠ: 214,1 εκατ. ευρώ, Εθνική Τράπεζα: 177,1 εκατ. ευρώ, ΕΛΠΕ: 164,2 εκατ. ευρώ, «Μότορ Οιλ»: 118,2 εκατ. ευρώ, «Κόκα Κόλα»: 109,6 εκατ. ευρώ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο: 93,3 εκατ. ευρώ, Τράπεζα Κύπρου: 81,7 εκατ. ευρώ, «Βιοχάλκο»: 70,7 εκατ. ευρώ.

Από τη σκοπιά των ποσοστών αύξησης του καθαρού κέρδους (μετά από φόρους) στη σχετική λίστα φιγουράρουν και νευραλγικές επιχειρήσεις, κλάδοι ολόκληροι (ύδρευση, λιμάνια) που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να βγάλει στο σφυρί. Τα ποσοστά αύξησης διαμορφώνονται: ΕΥΔΑΠ 3.001%, «Ικτίνος» 2.064%, «Σπύρου» 1.611%, Γεν. Εμπορίου: 1.579%, «Νηρεύς»: 1.398%, ΟΛΘ 1.266%, ΕΛΒΑΛ 759%, Εθνική Τράπεζα 655%, «Μότορ Οιλ» (φιγουράρει και στην προηγούμενη λίστα) 398%, Γιούρομπανκ 363%.

Ερώτηση Kοινοβουλευτικής Ομάδας KKE προς την Υπουργό Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για την κατάργηση επιλογής δεύτερης ξένης γλώσσας

Μεγάλη αναστάτωση σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς έχει φέρει η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας σύμφωνα με οποία (Φ. 12 /518/61284/Γ1/27-05-2011) από τη σχολική χρονιά 2011-2012 και για τα επόμενα σχολικά έτη, θα διδάσκεται στα δημοτικά σχολεία όλης της χώρας, εκτός από τα Αγγλικά μία και μόνο δεύτερη ξένη γλώσσα. Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στην κατεύθυνση του «Νέου Σχολείου» για διαφοροποιημένα σχολεία (στην περίπτωση αυτή για «γαλλόφωνα» και «γερμανόφωνα») για παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

Η εξέλιξη αυτή έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες:

• Οι μαθητές της φετινής Ε' τάξης εξαναγκάζονται από την επόμενη σχολική χρονιά 2011-2012 να παρακολουθήσουν άλλη 2^η ξένη γλώσσα από αυτήν που επέλεξαν και διδάχθηκαν μία ολόκληρη σχολική χρονιά.
  
• Δημιουργία πολυπληθών τμημάτων με αποτέλεσμα, η εκμάθηση και διδασκαλία της 2^ης ξένης γλώσσας να μην είναι αποτελεσματική.
  
  Το πρόβλημα όμως αφορά και τους εκπαιδευτικούς καθώς ανοίγει ο δρόμος για την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, καταστρατήγησης ωραρίου, κατάργηση οργανικών θέσεων τους με το πρόσχημα της παύσης διδασκαλίας του επιστημονικού αντικειμένου τους.
  
  
   
  Ερωτάται η κ. Υπουργός, τι μέτρα προτίθεται να λάβει ώστε να ανακληθεί η απόφαση αυτή και να διασφαλιστούν οι οργανικές θέσεις των εκπαιδευτικών αυτών των ειδικοτήτων, με βασικό χαρακτηριστικό τη μόνιμη και σταθερή εργασία.
  
  
   
  Οι βουλευτές
  
  
   
  Σπύρος Χαλβατζής
  
  Γιάννης Γκιόκας
  
  Γιάννης Ζιώγας
  
  Γιάννης Πρωτούλης