Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ! ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ



 
Η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για τη διδασκαλία μιας μόνο δεύτερης ξένης Γλώσσας στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για απολύσεις στο Δημόσιο Σχολείο, οδηγεί σε παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, καταστρατήγησης ωραρίου, κατάργησης των όποιων οργανικών θέσεων με το πρόσχημα της παύσης διδασκαλίας του επιστημονικού αντικειμένου.

 
Το μέτρο αυτό αποδεικνύει τι σημαίνει «Νέο Σχολείο»: «σχολείο ΑΕ», σχολείο διαφοροποιημένο, σχολείο με απλήρωτους, ελαστικά εργαζόμενους, χωρίς δικαιώματα εκπαιδευτικούς.
Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στην πολιτική αυτονομίας της «σχολικής μονάδας» και των γενικότερων αναδιαρθρώσεων στο εκπαιδευτικό σύστημα: Κενά και τοποθετήσεις ανά συγκεκριμένο σχολείο. Σχολεία αποκεντρωμένα με διαφορετικό αναλυτικό πρόγραμμα και διαφορετικό προσωπικό που θα το υλοποιεί κάθε χρονιά. Περιορισμός των προσλήψεων, αύξηση του ωραρίου εργασίας, περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων είναι κομμάτια του ίδιου «παζλ».

 
Συνάδελφε, συναδέλφισσα
Η απόφαση του Υπουργείου μας καταδικάζει στον εργασιακό μεσαίωνα!
Μην αναγνωρίζεις το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα σαν δικό σου. Δεν έχεις καμία ευθύνη. Το χρέος είναι όλο «παράνομο», αποτυπώνει τις προκλητικές επιδοτήσεις των καπιταλιστών από τον κρατικό προϋπολογισμό, τις δεκάδες φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν, τους υπέρογκους νατοϊκούς εξοπλισμούς, τις αντιπαραγωγικές δαπάνες των ολυμπιακών αγώνων. Σε ένα χρόνο πάνω από 100 δις ευρώ (!) δόθηκαν στις τράπεζες, ενώ μόνο στις τράπεζες της Ελβετίας, οι καταθέσεις των ελλήνων καπιταλιστών ανέρχονται στα 600 δις ευρώ (!).

 
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ!
Αγώνας μαζί με όλο το λαό κόντρα στην πολιτική κυβέρνησης–ΕΕ –ΔΝΤ-πλουτοκρατίας που τσακίζει κάθε λαϊκό δικαίωμα και μετατρέπει την παιδεία σε εμπόρευμα.

 
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ
ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!
  • Καμιά απόλυση! Καμιά συζήτηση για χάσιμο οργανικών θέσεων. Κάθε εκπαιδευτικός να έχει οργανική θέση!
  • Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους. Μαζικοί διορισμοί από το Υπουργείο Παιδείας. Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής απασχόλησης. Κατάργηση του ΑΣΕΠ.
  • Μονιμοποίηση τώρα όλων των συμβασιούχων στην εκπαίδευση (αναπληρωτών, ωρομισθίων) χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

     
Καμμιά θυσία-την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία!

ΕΙΣΗΓΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ: Λειτουργικά κέρδη 2,1 δισ. ευρώ στο α' τρίμηνο - Αύξηση 7,1% στα καθαρά κέρδη μετά και τις τρανταχτές φοροελαφρύνσεις



 
Κόντρα και στην καπιταλιστική κρίση, σε κραυγαλέα αντίθεση και με την κάθετη πτώση του επιπέδου λαϊκής κατανάλωσης, οι ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι συνέχισαν και για το α' τρίμηνο του 2011 σε φάση κερδοφορίας με αρκετούς από αυτούς να πετυχαίνουν ακόμη αύξηση κερδών.
Τα λειτουργικά κέρδη που απέσπασαν 248 εισηγμένες στο χρηματιστήριο της Αθήνας, που δημοσίευσαν ισολογισμούς τριμήνου, έφτασαν σε 2,1 δισ. ευρώ, ενώ τα μετά από φόρους κέρδη εμφανίζουν και αύξηση 7,9%. Η εξέλιξη έχει να κάνει και με τις προκλητικές παραπέρα μειώσεις των φορολογικών συντελεστών που μπήκαν σε εφαρμογή από την 1η Γενάρη, από την αλματώδη άνοδο συγκεκριμένων κλάδων και επιχειρήσεων. Να σημειωθεί ότι αρκετές από τις εμφανιζόμενες ως ζημιογόνες δε δημοσίευσαν ισολογισμούς τριμήνου με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ασφαλής σύγκριση σε σχέση με το α' τρίμηνο του 2010.
Σύμφωνα με τους ισολογισμούς τους (επεξεργασία: Πήγασος ΑΕΠΕΥ):
Τα λειτουργικά κέρδη (EBIΤDA) διαμορφώνονται σε 2,1 δισ. ευρώ (από 2,5 δισ. ευρώ στο α' τρίμηνο του 2010) με υποχώρηση 16,2%. Η τελική σούμα εμφανίζεται κάθετα συμπιεσμένη από τις ζημιές που εμφανίζουν 137 εταιρείες.
Ο τζίρος φτάνει στα 18,9 δισ. ευρώ (από 18,6 δισ. ευρώ) με αύξηση 1,6%.
Τα κέρδη (μετά από φόρους) σε 444,5 χιλιάδες ευρώ (από 412.000) με αύξηση 7,9%.
Από τις 248 επιχειρήσεις οι 111 (45%) εμφανίζουν κέρδη. Από αυτές οι 41 καταγράφουν αύξηση κερδών, οι 54 μείωση και 16 επιστροφή σε κέρδη μετά από ζημιές για το 2010. Από τις συνολικά 137 ζημιογόνες (55%) οι 60 εμφανίζουν αύξηση ζημιάς, οι 38 μείωση, ενώ οι 39 από αυτές κατέγραψαν κερδοφορία στο α' τρίμηνο του 2010.
Από τη σκοπιά της μάζας του λειτουργικού κέρδους (EBITDA) που απέσπασαν ξεχωρίζουν: ΟΤΕ: 393,3 εκατ. ευρώ, ΔΕΗ: 327,6 εκατ. ευρώ, ΟΠΑΠ: 214,1 εκατ. ευρώ, Εθνική Τράπεζα: 177,1 εκατ. ευρώ, ΕΛΠΕ: 164,2 εκατ. ευρώ, «Μότορ Οιλ»: 118,2 εκατ. ευρώ, «Κόκα Κόλα»: 109,6 εκατ. ευρώ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο: 93,3 εκατ. ευρώ, Τράπεζα Κύπρου: 81,7 εκατ. ευρώ, «Βιοχάλκο»: 70,7 εκατ. ευρώ.
Από τη σκοπιά των ποσοστών αύξησης του καθαρού κέρδους (μετά από φόρους) στη σχετική λίστα φιγουράρουν και νευραλγικές επιχειρήσεις, κλάδοι ολόκληροι (ύδρευση, λιμάνια) που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να βγάλει στο σφυρί. Τα ποσοστά αύξησης διαμορφώνονται: ΕΥΔΑΠ 3.001%, «Ικτίνος» 2.064%, «Σπύρου» 1.611%, Γεν. Εμπορίου: 1.579%, «Νηρεύς»: 1.398%, ΟΛΘ 1.266%, ΕΛΒΑΛ 759%, Εθνική Τράπεζα 655%, «Μότορ Οιλ» (φιγουράρει και στην προηγούμενη λίστα) 398%, Γιούρομπανκ 363%.

Ερώτηση Kοινοβουλευτικής Ομάδας KKE προς την Υπουργό Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για την κατάργηση επιλογής δεύτερης ξένης γλώσσας


Μεγάλη αναστάτωση σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς έχει φέρει η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας σύμφωνα με οποία (Φ. 12 /518/61284/Γ1/27-05-2011) από τη σχολική χρονιά 2011-2012 και για τα επόμενα σχολικά έτη, θα διδάσκεται στα δημοτικά σχολεία όλης της χώρας, εκτός από τα Αγγλικά μία και μόνο δεύτερη ξένη γλώσσα. Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στην κατεύθυνση του «Νέου Σχολείου» για διαφοροποιημένα σχολεία (στην περίπτωση αυτή για «γαλλόφωνα» και «γερμανόφωνα») για παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.
Η εξέλιξη αυτή έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες:
  • Οι μαθητές της φετινής Ε' τάξης εξαναγκάζονται από την επόμενη σχολική χρονιά 2011-2012 να παρακολουθήσουν άλλη 2η ξένη γλώσσα από αυτήν που επέλεξαν και διδάχθηκαν μία ολόκληρη σχολική χρονιά.
  • Δημιουργία πολυπληθών τμημάτων με αποτέλεσμα, η εκμάθηση και διδασκαλία της 2ης ξένης γλώσσας να μην είναι αποτελεσματική.
    Το πρόβλημα όμως αφορά και τους εκπαιδευτικούς καθώς ανοίγει ο δρόμος για την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, καταστρατήγησης ωραρίου, κατάργηση οργανικών θέσεων τους με το πρόσχημα της παύσης διδασκαλίας του επιστημονικού αντικειμένου τους.

     
    Ερωτάται η κ. Υπουργός, τι μέτρα προτίθεται να λάβει ώστε να ανακληθεί η απόφαση αυτή και να διασφαλιστούν οι οργανικές θέσεις των εκπαιδευτικών αυτών των ειδικοτήτων, με βασικό χαρακτηριστικό τη μόνιμη και σταθερή εργασία.

     
    Οι βουλευτές

     
    Σπύρος Χαλβατζής
    Γιάννης Γκιόκας
    Γιάννης Ζιώγας
    Γιάννης Πρωτούλης

     

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

Ένα τυπικό παράδειγμα


Το όνομα της καλής εταιρείας είναι «Praktiker».
Είναι η πολυεθνική που βεβαίως έχει απλώσει τα πλοκάμια και στην Ελλάδα.
Είναι το μονοπώλιο που ήδη έχει προκαλέσει μια εκατόμβη απολυμένων.
Είναι η επιχείρηση που από χτες έχει θέσει σε εφαρμογή τη μείωση μισθών των εναπομεινάντων εργαζομένων κατά 25%.
Ε, λοιπόν, αυτή η εταιρεία που εφαρμόζει τους νόμους του ΠΑΣΟΚ για την εκ περιτροπής εργασία- που ψηφίστηκαν στο όνομα της κρίσης - έχει τζίρο που την τελευταία εξαετία ξεπερνά το 1,5 δισ. ευρώ!
*
Το μονοπώλιο που έχει απολύσει μέχρι στιγμής εκατό εργαζόμενους αξιοποιώντας τους νόμους του Λοβέρδου - τους νόμους που ψηφίστηκαν για να «βοηθηθούν» οι «αναξιοπαθούσες» επιχειρήσεις - έχει την εξαετία 2005 - 2010, δηλαδή τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της κρίσης, αθροιστικά κέρδη που ξεπερνούν τα 178 εκατομμύρια ευρώ!
*
Το μονοπώλιο που περικόπτει το 1/4 του μισθού των εργαζομένων – εφαρμόζοντας τις αποφάσεις του Παπακωνσταντίνου και της τρόικας για τη «σωτηρία της χώρας» - μόνο μέσα στο 2010 είχε κέρδη 24 εκατομμύρια ευρώ!
*
Επειδή, δηλαδή, τα κέρδη της μειώθηκαν από το 2009 στο 2010 κατά 4%, η «Praktiker» κόβει μισθούς κατά... 25%! Δηλαδή, για κάθε μια μονάδα πτώσης των κερδών της, επιβάλλει έξι φορές μεγαλύτερη μείωση του μισθού του εργάτη!
Και προσοχή:
Η «Praktiker» δεν κόβει μισθούς και δεν απολύει γιατί είχε ζημιές (που και ζημιές να είχε οι τελευταίοι που θα έφταιγαν είναι οι εργαζόμενοι).
Κόβει μισθούς και απολύει εργαζόμενους γιατί μειώθηκαν ελάχιστα τα... κέρδη της! Κόβει μισθούς και απολύει εργαζόμενους όχι γιατί «χάνει», αλλά για να συνεχίσει να υπερκερδοφορεί.
***
Γιατί, λοιπόν, γίνονται όλα αυτά; Γιατί μειώνονται οι μισθοί, γιατί διογκώνονται οι ουρές των ανέργων, γιατί καταπατούνται τα εργασιακά δικαιώματα;
Γιατί η Ελλάδα έχει καταπλακωθεί από την κατάθλιψη, γιατί σε κάθε σπίτι ξεχειλίζει ο φόβος για το αύριο, γιατί κάθε τόπος δουλειάς έχει μετατραπεί σε τόπο ανασφάλειας για το μεροκάματο της επόμενης μέρας, γιατί τα όνειρα μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης ναυαγούν στο αρχιπέλαγος του τρόμου μιας επαπειλούμενης απόλυσης;
*
Αυτός είναι - μας λένε οι «σοσιαλιστές» - ο σκληρός, αλλά «αναγκαίος» δρόμος που πρέπει να πορευτούμε για «να σωθεί η χώρα».
Αυτό είναι - μας λένε οι πρόθυμοι της «συναίνεσης» - το βαρύ μα «αναπόφευκτο» τίμημα που πρέπει να επωμιστεί ο λαός για «να σωθούμε από τη χρεοκοπία», «να σωθούμε από το χρέος», «να σωθούμε από την κρίση».
*
Είναι ελεεινοί και τρισάθλιοι.
Είναι απατεώνες και ψεύτες.
Είναι οι εκπρόσωποι που ταιριάζουν στην τάξη των πιο σαρκοβόρων εκμεταλλευτών που έχει γεννήσει η Ιστορία της ανθρωπότητας.
*
Οδηγούν τους εργαζόμενους στον αφανισμό.
Ο πραγματικός λόγος είναι ότι αφανίζοντας τους εργαζόμενους, περιφρουρούν τα κέρδη των μονοπωλίων. Αυτή είναι η αποστολή τους. Οσο για τη χώρα και το λαό αυτής της χώρας, είναι έννοιες που οι πατριδοκάπηλοι ανέκαθεν έχουν γραμμένες στα παλιά τους τα παπούτσια.
*
Στέλνουν τους μισθωτούς στα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και επικαλούνται το δημόσιο χρέος. Αλλά το μοναδικό «χρέος» που αναγνωρίζουν είναι το «χρέος» τους να υπηρετούν σαν πιστά σκυλιά τα αφεντικά τους, τους κεφαλαιοκράτες.
Δεκάρα δε δίνουν για το δημόσιο χρέος, που οι ίδιοι το προκάλεσαν μέσω του φαύλου κύκλου των δανείων. Των ίδιων δανείων που φαγώθηκαν και συνεχίζουν να ξεκοκαλίζονται από τις κλίκες της πλουτοκρατίας.
*
Ξεκληρίζουν τη νέα γενιά, τους συνταξιούχους, τους ανθρώπους όχι για να αποφευχθεί η «χρεοκοπία της χώρας», αλλά γιατί η κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν πρέπει να αντισταθμιστεί και να συμψηφιστεί μέσα από τη χρεοκοπία των λαϊκών στρωμάτων.
***
Για τα γραβατωμένα αθύρματα της καπιταλιστικής εξουσίας, όλα τα προηγούμενα δεν είναι παρά ένα «παραλήρημα αφορισμών». Ενα «ακατάσχετο υβρεολόγιο» που προέρχεται από τις «παρωπιδοφόρες γραφίδες του ΚΚΕ»...
*
Απέναντι στην τόση κομψότητα των ταξικών μας αντιπάλων, απέναντι στην τόση φινέτσα των πολιτικών τους φερέφωνων και της πλειάδας των κλόουν που απαρτίζουν την αυλή των διασκεδαστών τους, θα επιμείνουμε να απαντάμε με τους ξερούς αριθμούς της πραγματικότητας.
Και μη διανοηθούν να μιλήσουν για «μεμονωμένο» παράδειγμα. Το παράδειγμα της «Praktiker» είναι ένα από τα πολλά. Αρκεί να συμβουλευτεί κανείς τους ισολογισμούς των μονοπωλίων.
Το παράδειγμα, ως εκ τούτου, είναι ενδεικτικό, είναι τυπικό και μαζί αποκαλυπτικό ως προς το τι συμβαίνει - και γιατί συμβαίνει ό,τι συμβαίνει - απ' άκρη σ' άκρη σήμερα στην Ελλάδα.

Πρόταση για απεργία για τα νέα μέτρα



 
Εργάτη, Εργάτρια, Συνταξιούχε,
    Νέα και Νέε,
   
Οι ώρες είναι κρίσιμες για τη ζωή και το μέλλον το δικό μας αλλά και των οικογενειών μας. Δεν μας επιτρέπεται ούτε να μοιρολογούμε ούτε να φυγομαχούμε απέναντι στην λυσσασμένη επίθεση κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤ.
Έχουμε ιερό χρέος στα παιδιά μας και στους εαυτούς μας να ματαιώσουμε την επιχείρηση μετατροπής των εργαζομένων σε σύγχρονους δούλους.
Έχουμε υποχρέωση να ματαιώσουμε τη μανιασμένη επίθεσή τους σε βάρος των δικαιωμάτων μας να μην περάσουν τα νέα μέτρα κόλαση για το λαό.
Αγώνας, πάλη και σύγκρουση για τη ριζική ανατροπή αυτής της πολιτικής, ειναι η μόνη απάντηση για να μην παραδοθούμε στα νύχια των αδηφάγων αρπακτικών της ολιγαρχίας του πλούτου. Τα μέτρα του ετοιμάζεται να υλοποιήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ ανοίγουν τον δρόμο για να μας βάλουν στη μέγγενη που θα συνθλίψει ότι εργασιακό δικαίωμα μας έχει απομείνει.
Να μην επιτρέψουμε τα παιδιά μας να δουλεύουν με μισθούς πείνας. Αν δεν παλέψουμε για την ανατροπή αυτής της πολιτικής το εργασιακό τους μέλλον θα είναι κόλαση.
Γιατί προωθούν:
1. Οι νέοι ηλικίας μέχρι 25 ετών να προσλαμβάνονται με μειωμένο μισθό κατά 20% από την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, δηλαδή, με 500 ευρώ μισθό περίπου, αφού και οι κλαδικές συμβάσεις ή μειώνονται ή καταργούνται. Όλα αυτά μέσα σε καθεστώς ομηρίας 2ετούς σύμβασης, ενώ παράλληλα σχεδιάζεται η κατάργηση της εισφοράς για τους εργοδότες στον ΟΑΕΔ, ΟΕΕ, ΟΕΚ, αποκλείοντας τους έτσι από το δικαίωμα επιδότησης της ανεργίας όταν απολυθούν καθώς και από τις παροχές των άλλων Οργανισμών. Γενικεύεται η επίθεση στους μισθούς αφού οι μειώσεις θα επεκταθούν σε όλους τους εργαζόμενους αφού μ' αυτό τον τρόπο τορπιλίζονται οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
2. Ενταφιάζεται το 8ωρο. Παρατείνεται από 6 σε 12 μήνες η περίοδος, όπου ο εργοδότης μπορεί να αυξάνει τον εργάσιμο χρόνο από 8 ώρες σε 10 ώρες και 12, πράγμα που καταργεί τις υπερωρίες, εντατικοποιεί την εργασία, απορυθμίζει τον οικογενειακό και ατομικό προγραμματισμό, προκαλεί ανεπανόρθωτες βλάβες στην οργανική και ψυχική υγεία της εργατικής τάξης και αυξάνει τις πιθανότητες για εργατικά ατυχήματα.
3. Παρατείνεται η ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου από 2 σε 3 χρόνια, που σημαίνει κατάργηση αποζημιώσεων, θωράκιση του οπλοστασίου της μεγαλοεργοδοσίας για να τρομοκρατεί και να εκβιάζει .
4. Καταργείται δια νόμου με όχημα τις ατομικές συμφωνίες μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου το όποιο εμπόδιο μπορούσε να τεθεί από τα Συνδικάτα στην εφαρμογή της διευθέτησης χρόνου εργασίας .
Όλα αυτά επιχειρείται να εφαρμοστούν συνδυαστικά με μια νέα φοροαφαίμαξη σε βάρος του λαού έμμεσων και άμεσων φόρων με δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων, με το ξήλωμα των ΒΑΕ, την συρρίκνωση των ιατροφαρμακευτικών παροχών.
Δεν πρέπει να αφήσουμε λεπτό να πάει χαμένο. Να σημάνει συναγερμός σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σωματείο. Οι σωματειακές επιτροπές, τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια συνδικάτα, οι ομοσπονδίες να οργανώσουν τη διαφώτιση των εργαζόμενων, των λαϊκών μαζών για τη νέα αντιλαϊκή επιδρομή.
Να πάρουν απόφαση για προκήρυξη-συμμετοχή στην απεργία όπως προτείνει το ΠΑΜΕ και απαιτούν οι συγκεκριμένες συνθήκες, την ημέρα που θα ξεκινήσει η συζήτηση στη Βουλή για τα νέα μέτρα – λαιμητόμο.
Η απεργία αυτή να είναι το ξεκίνημα αγώνων που επιβάλλεται να κλιμακωθούν για να παρεμποδιστεί η νέα αντιλαϊκή επέλαση για να αντεπιτεθεί ο λαός.
Με συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις με κάθε μέσο να καταδικαστούν τα νέα μέτρα. Να αποκαλυφθούν τα πελώρια ψέματα της κυβέρνησης ότι οι δέσμες των νέων μέτρων αντιμετωπίζουν το χρέος και το έλλειμμα, αφού οι μειώσεις μισθών δεν έχουν απολύτως καμία επίδραση στους λεγόμενους δημοσιονομικούς στόχους. Αποδεικνύεται περίτρανα για άλλη μια φορά ότι τα ελλείμματα και τα χρέη αποτελούν ένα άλλοθι για να φτηνύνει η εργατική δύναμη. Για να μπορεί το αστικό κράτος να παρέχει στα μονοπώλια και τους κεφαλαιοκράτες νέα πιο παχυλά προνόμια όπως φοροαπαλλαγές, επιχορηγήσεις κλπ. Γι' αυτούς παίρνονται τα μέτρα για να προστατευτεί και να διευρυνθεί η κερδοφορία τους.
Η απεργία αυτή θα είναι μια σκληρή αναμέτρηση με το μεγάλο κεφάλαιο δηλαδή με τον πυρήνα της εξουσίας, την γενεσιουργό αιτία τα δεινών της εργατικής-λαϊκής οικογένειας.
Οι ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να σηκώνουν το βάρος της αντίστασης και της ρήξης με αυτή τη βαρβαρότητα, αφού εδώ και χρόνια προωθούν την ταξική υποταγή. Είναι δέσμιοι της πολιτικής που στόχο έχει να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο το ΠΑΜΕ τους καταγγέλλει ότι έχουν τεράστιες ευθύνες και σημαντική συμβολή για την υλοποίηση της αντεργατικής – αντιλαϊκής πολιτικής.
Το ΠΑΜΕ ΚΑΛΕΙ όλο τον εργαζόμενο λαό, τους αυτοαπασχολούμενους, τις γυναίκες, τη νεολαία να ριχτούν στη μάχη ούτως ώστε κάθε τόπος δουλειάς να γίνει οχυρό αντίστασης, στη νέα βαρβαρότητα που εξαπολύεται εναντίον τους. Οι εργασιακοί χώροι να γίνουν εκκολαπτήρια νέων κοινωνικών λαϊκών δυνάμεων που θα δυναμιτίσουν τα θεμέλια της στρατηγικής των μονοπωλίων που απαιτεί νέο εργατικό αίμα για τη διασφάλιση και διεύρυνση της κερδοφορίας του. Να δρομολογήσουν εξελίξεις που θα φέρουν το λαό στο προσκήνιο με στόχο την κατεδάφιση όλου του πολιτικοοικονομικού οικοδομήματος του καπιταλισμού που όσο σαπίζει γίνεται αποκρουστικό και βάρβαρο για την λαϊκή πλειοψηφία. Ο πλούτος που παράγεται είναι τεράστιος και μας ανήκει εμείς πρέπει να γίνουμε οι αφέντες του.
Όλοι στη μάχη κανένας άνθρωπος του μόχθου αμέτοχος. Η αγωνία και ο φόβος τους να γίνουν ο εφιάλτης των σφετεριστών του παραγόμενου πλούτου και των πολιτικών τους εκφραστών.

Δελτίο Τύπου για απογραφείς



 
Την Τετάρτη 1η Ιούνη πραγματοποιήθηκε πλατιά σύσκεψη νέων εργαζόμενων που εργάστηκαν στην πρόσφατη απογραφή, ώστε να αντιμετωπιστούν ενιαία και οργανωμένα οι εκβιασμοί και οι απειλές, η συνεχιζόμενη κοροϊδία και ο εμπαιγμός.

 
Στην απογραφή ένας μεγάλος στρατός ανέργων κυρίως φοιτητές, κλήθηκε με το κριτήριο της ανεργίας να εργαστεί χωρίς σύμβαση, χωρίς ασφάλιση και κακοπληρωμένα με μισθούς-κοροϊδία. Ο κάθε απογραφέας πληρώνεται με 1,7€ το διαμέρισμα και 1,3€ το κάθε μέλος οικογένειας. Σε αυτά τα ποσά θα υπάρξουν κρατήσεις οι οποίες δεν αφορούν ασφαλιστικά δικαιώματα αλλά φόρους. Κανένας εργαζόμενος δεν έχει υπογράψει σύμβαση, δε γνωρίζει ποτέ θα πληρωθεί και πόσο. Η κυβέρνηση πατάει πάνω στη δυσκολία που έχει αυτό το περιστασιακά-ανοργάνωτο κομμάτι εργαζόμενων να συντονιστεί και να διεκδικήσει. Μέσω διάφορων "υπευθύνων" ή με εκτεταμένες διαρροές, δημιουργούν συγχύσεις και αβεβαιότητα στους εργαζόμενους. Η περιστασιακή εργασία των 15 ημερών στους απογραφείς και των 4 μηνών στους τομεαρχες, τους κάνει πιο αδίστακτους. Εμπαίζουν κυριολεκτικά χιλιάδες νέους, εκβιάζουν και απειλούν.

 
Οι εργαζόμενοι που δούλεψαν στην απογραφή δεν το έκαναν για χόμπι. Η συντριπτική πλειοψηφία είναι άνεργοι, σπουδαστές που εργάστηκαν για να ενισχύσουν το οικογενειακό εισόδημα, για να καλύψουν βασικά έξοδα. Κανείς δε δούλεψε για πλάκα ή τζάμπα.

 
Καλούμε όλους τους απογραφείς να αντιμετωπίσουν αγωνιστικά το καθεστώς εκμετάλλευσης και κοροϊδίας, να οργανώσουν την πάλη τους. Η κατάσταση που αντιμετωπίζετε σήμερα δεν είναι προσωρινή, δεν είναι κατάσταση που συναντάτε σε ένα μεταβατικό στάδιο της ζωής σας ή πρόσκαιρο φαινόμενο λόγω της κρίσης. Ακουμπάει στη σταθερή κατεύθυνση που υπάρχει για επέκταση της μερικής εργασίας, το χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων, τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης. Η κυβέρνηση μέσω της "ανεξάρτητης" Στατιστικής Αρχής σας παραδίδει τα πρώτα μαθήματα εκμετάλλευσης. Να μη γνωρίζετε τα δικαιώματα σας, να είστε πειθαρχημένοι στον εργοδότη σας χωρίς να διεκδικείτε.

 
Η εμπειρία από την απογραφή αποτελεί δίδαγμα για κάθε νέο και νέα. Όλοι στα σωματεία. Ακόμα και μια ώρα ή βδομάδα ή 6 μήνες να πιάσει ένας εργαζόμενος δουλειά δεν επιτρέπεται να είναι μόνος. Η εκμετάλλευση δεν ξεχωρίζει ούτε μόνιμους ούτε περιστασιακά εργαζόμενους, ούτε νέους ούτε παλιούς. Αν δεν υπάρχει οργάνωση, οι εργαζόμενοι αποτελούν εύκολη λεία για τους εκμεταλλευτές.

 
Το ΠΑΜΕ και το ΜΑΣ καλούν σε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας την Τρίτη 7/6 στις 11πμ έξω από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (Πειραιώς 46 & Επονιτών).

 
Να ενημερωθούν όλοι οι συνάδελφοι μας. Σε κάθε πανεπιστήμιο και ΤΕΙ, σε κάθε γειτονιά, να μην αφεθεί εργαζόμενος-απογραφέας μόνος του.

 

 

 
Να διεκδικήσουμε:

 
-Την άμεση πληρωμή των απογραφέων-τομεαρχων. Να δοθεί συγκεκριμένη ημερομηνία.
-Οι άνεργοι που εργάστηκαν για 15 μέρες να συνεχίσουν να βρίσκονται στο ταμείο ανεργίας εφόσον το επιθυμούν.
-Οι κρατήσεις να αφορούν ένσημα και ασφαλιστική κάλυψη. Υπάρχουν εργαζόμενοι που χρειάζονται ένσημα για ανανέωση βιβλιαρίου. Κανένας εργαζόμενος να μη μείνει εκτεθειμένος.
-Να αναγνωριστεί ως προϋπηρεσία η εργασία στην απογραφή.

 

 

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Ηρθαν ντυμένοι φίλοι οι εχθροί μου…


Η κυβέρνηση και η ΝΔ, οι Αλαφούζοι και οι Μπομπολαίοι, το συγκρότημα Λαμπράκη και το «ΑΛΤΕΡ», ο μητροπολίτης Ανθιμος (θα πάει και στη συγκέντρωση!), ο μητροπολίτης Αμβρόσιος, ο Τράγκας, ο Πρετεντέρης και σειρά γνωστών και μη εξαιρετέων Μέσων - στηριγμάτων της πλουτοκρατίας, αυτοί και άλλοι, όλοι τους, πήραν υπό την προστασία τους τους συγκεντρωμένους στο Σύνταγμα και αλλού.
Είναι οι ίδιοι που στηρίζουν το Μάαστριχτ, την ΟΝΕ, τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, τον «ευρωμονόδρομο». Είναι οι ίδιοι που κρύβουν από το λαό τις πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, οι ίδιοι που επιχειρούν να τον αποπροσανατολίζουν και να κρύβουν ότι φταίνε τα κέρδη του κεφαλαίου για την ανεργία, τη φτώχεια, την ανασφάλεια, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, το κλείσιμο των μικρομάγαζων. Οι ίδιοι που νοιάζονται να πληρώσει ο λαός την κρίση και το χρέος που προκάλεσαν η κερδοφορία του κεφαλαίου και η αναρχία στην καπιταλιστική παραγωγή. Οι ίδιοι που δυσφημούν όλες τις κινητοποιήσεις και τους πιάνει ο πόνος για το κέντρο της Αθήνας! Όλοι αυτοί θωπεύουν τους συγκεντρωμένους...
Δε θα τα έκαναν αυτά, δε θα μπορούσαν ούτε θα ήθελαν να εκμεταλλευτούν τη δίκαιη αγανάκτηση των συγκεντρωμένων, τις δικαιολογημένες αντιδράσεις τους για το μέλλον που τους έχουν ετοιμάσει, αν οι χιλιάδες που κινητοποιούνται πρόβαλλαν μια πολιτική πρόταση που θα έθιγε το κακό στη ρίζα του. Τέτοια πρόταση δεν έχει προβληθεί μέχρι τώρα, γι' αυτό και προσπαθούν με τον τρόπο τους να τους ρυμουλκήσουν σε ανώδυνους για το σύστημα δρόμους.
Ας προβληματιστούν.
Και μόνο το γεγονός ότι οι εχθροί τους ήρθαν ντυμένοι φίλοι, είναι αρκετό για να σκεφτούν τα επόμενα βήματά τους.

Για την «επιμόρφωση» των εκπαιδευτικών στο αντιδραστικό περιεχόμενο του «Νέου Σχολείου»


Συναδέλφισσα-συνάδελφε
Τις μέρες αυτές ξεκινάνε σεμινάρια του Υπουργείου Παιδείας με συγχρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση για το ρόλο και το περιεχόμενο του «Νέου Σχολείου».
Όλο το περιεχόμενο της πιλοτικής επιμόρφωσης συνιστά προπαγάνδα για το «Νέο Σχολείο», στυγνή ιδεολογική χειραγώγηση του εκπαιδευτικού!
  • Καλούν τους εκπαιδευτικούς να «επιμορφωθούν» στη φιλοσοφία και τους στόχους του «Νέου Σχολείου». Δηλαδή να αποδεχτούν το σχολείο της αγοράς, της διαφοροποίησης, των δεξιοτήτων. Να αρνηθούν το δικαίωμα στην ενιαία και δωρεάν παιδεία, χωρίς χορηγούς, χωρίς επιχειρηματική δράση.
  • Καλούν τους εκπαιδευτικούς να «επιμορφωθούν» στα νέα προγράμματα και στο ψηφιακό σχολείο. Δηλαδή να δουλέψουν πιο αποφασιστικά στη διαθεματικότητα, στη σχετικιστική-υποκειμενική αντίληψη για τη γνώση και την αλήθεια, να αποδεχτούν ως κυρίαρχο το ρόλο των «νέων τεχνολογιών» στην εκπαίδευση στη λογική της αντικατάστασης της γνώσης από την πληροφόρηση. Να αρνηθούν ότι πρέπει να διδάξουν ότι η αλήθεια είναι αντικειμενική, ότι ο εκπαιδευτικός έχει τον πρώτο και κύριο ρόλο, παιδαγωγική ευθύνη στο να μορφώσει ολόπλευρα τα παιδιά.
  • Καλούν τους εκπαιδευτικούς να προωθήσουν στη διδασκαλία τους όλες τις δεξιότητες (8) που θέτει ως στόχο η Ευρωπαϊκή Ένωση για να γίνει πιο ανταγωνιστική, πιο κερδοφόρα. Θέλουν τον εκπαιδευτικό να αποδεχτεί την αντιδραστική απάντηση που δίνει το κεφάλαιο στις σύγχρονες δυνατότητες που δίνει η εποχή μας για ολόπλευρη μόρφωση για όλους. Θέλουν τον εκπαιδευτικό να διδάξει την επιχειρηματικότητα, ότι εργάτης και κεφάλαιο είναι μια οικογένεια, να σκέφτεται από πολύ νωρίς για τον εργοδότη.
  • Καλούν τους εκπαιδευτικούς να «επιμορφωθούν» στην αυτό-αξιολόγηση δηλαδή την αυτοχειρία τους, να αποδεχτούν το νέο ρόλο του διευθυντή-manager, να αξιολογούνται με βάση τα κριτήρια της αγοράς, της διαφοροποίησης, της ανταγωνιστικότητας.

     
Το περιεχόμενο της πιλοτικής επιμόρφωσης στρέφεται ενάντια στο δικαίωμα των παιδιών της λαϊκής οικογένειας να μορφώνονται ολόπλευρα. Στρέφεται ενάντια στον παιδαγωγικό ρόλο του εκπαιδευτικού και τον μετατρέπει σε παπαγαλάκι των κατευθύνσεων της κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΟΟΣΑ.
Συνάδελφοι
Τα «κίνητρα συμμετοχής» και η μοριοδότηση που δίνει το Υπουργείο είναι το καρότο για να προωθηθεί η επίθεση στα ίδια τα δικαιώματά μας, στον παιδαγωγικό ρόλο μας, στο εισόδημά μας, στην ίδια τη ζωή μας.
Η «επιμόρφωση» δεν έχει καμιά σχέση με τη λαϊκή ανάγκη να γίνει ο εκπαιδευτικός καλύτερος, επιστημονικά πληρέστερος, πιο ικανός στο να μορφώνει ολόπλευρα τα παιδιά. Δεν έχει καμιά σχέση με την ανάγκη για ένα ενιαίο σχολείο, βασικό, υποχρεωτικό για όλα τα παιδιά, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν. Δεν θέλουν ούτε έναν τέτοιο εκπαιδευτικό, ούτε ένα τέτοιο σχολείο. Θέλουν το «σχολείο ΑΕ» και το δάσκαλο σκυφτό.
Συνάδελφοι. Έχετε πείρα! Ξέρετε πολύ καλά, το ζείτε καθημερινά ότι η πολιτική που κόβει μισθούς, ανεβάζει τιμές, που επιτίθεται σε όλα τα μέτωπα της ζωής σας είναι η ίδια που φτιάχνει το «Νέο Σχολείο». Κοινός στόχος τους είναι η κερδοφορία των επιχειρήσεων, είναι η διαμόρφωση ημιμαθούς, φθηνού και ευέλικτου εργατικού δυναμικού.
Σήμερα που η επίθεση στη ζωή της λαϊκής οικογένειας, στο δικαίωμα να μορφώνονται τα παιδιά της, εξελίσσεται σε όλα τα μέτωπα, η ίδια η ζωή δείχνει ότι το «νέο σχολείο» είναι ακόμα πιο αντιδραστικό και ταξικό. Αποδεικνύεται τρανταχτό ψέμα ότι δήθεν η κυβέρνηση θα φτιάξει «το σχολείο της δημιουργικής μάθησης» και «της ελεύθερης σκέψης
Συναδέλφισσα-συνάδελφε
Μην σκύψεις το κεφάλι! Το ερώτημα που όλοι μας πρέπει να απαντήσουμε είναι τι τύπο ανθρώπου θέλουμε να διαμορφώνει, να «βγάζει» το σχολείο. Και σε αυτό μέσος δρόμος δεν υπάρχει. Είτε θα γίνουμε δάσκαλοι που θα τολμήσουμε να διδάξουμε την αλήθεια, τον αγώνα και τελικά την αξιοπρεπή και τίμια στάση ζωής στους μαθητές μας, είτε θα μετρήσουμε το μπόι μας με βάση τα κριτήρια των επιχειρήσεων που βλέπουν σε κάθε μαθητή και έναν πιθανό πελάτη και αυριανό εργαζόμενο προς εκμετάλλευση.
Καλούμε τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ, τις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους να πάρουν αποφάσεις καταγγελίας του περιεχομένου αυτών των σεμιναρίων.

 
Πάλη για την παιδεία και τον εκπαιδευτικό
των σύγχρονων λαϊκών αναγκών!

Τρίτη 31 Μαΐου 2011

«Οι "φίλοι" των αγανακτισμένων»


Ας δούμε μερικά κομμάτια του παζλ:
α) Τον περσινό Μάη, ως απάντηση στο μνημόνιο, στην Αθήνα και σε όλες τις πόλεις της χώρας, πραγματοποιήθηκε - κατά κοινή ομολογία - μια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις της μεταπολίτευσης. Αλλά ο όγκος και το μήνυμά της «θάφτηκαν» κανονικά από τα ΜΜΕ, τα οποία σε μια αποθέωση της τυμβωρυχίας, ως γνήσιες ύαινες, έσπευσαν να «κατασπαράξουν» τους δολοφονημένους της «Μαρφίν», με στόχο να φρενάρουν τη λαϊκή ανάταση.
Μέσα από τα ίδια αυτά ΜΜΕ, με εμφανή στόχο να χτυπηθεί στην «καρδιά» η λαϊκή αφύπνιση, διακινήθηκε ο γκαιμπελισμός των προθύμων του μνημονίου, που προσπάθησαν να περάσουν την προβοκάτσια ενάντια στο ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ για τα γεγονότα στον Αγνωστο Στρατιώτη.
β) Φέτος το Μάη, πριν τρεις βδομάδες, μια λαοθάλασσα κατέβηκε στους δρόμους και διαδήλωσε ενάντια στην πολιτική της λεηλασίας. Η φωνή της λαοπλημμύρας «πνίγηκε» από τα δελτία ειδήσεων.
γ) Πάλι τον περσινό Μάη, στο κάλεσμα του ΚΚΕ στο Πεδίον του Αρεως, ανταποκρίθηκε πλήθος λαού. Η Αθήνα «βούλιαξε», αλλά η συγκέντρωση «εξαφανίστηκε» από τα κανάλια.
Λίγες μέρες νωρίτερα το πανό του ΚΚΕ στην Ακρόπολη με κεντρικό σύνθημα «Peoples of Europe Rise up» (σ.σ.: «Λαοί της Ευρώπης Ξεσηκωθείτε») προκάλεσε την μήνιν του κατεστημένου. Οι ίδιοι - από τους πολιτικούς προύχοντες του καθεστώτος μέχρι τους «Πορτοσάλτε» των ΜΜΕ - που τότε με αφορμή το πανό του ΚΚΕ έθεταν ακόμα και ζήτημα «νομιμότητας» (!) του ΚΚΕ, είναι οι ίδιοι που εδώ και μερικές μέρες εκθειάζουν τις κινητοποιήσεις των «αγανακτισμένων» στην Ισπανία, όπου δεσπόζει το πανό με το ίδιο ακριβώς σύνθημα...
δ) Από πέρσι μέχρι φέτος δεν υπάρχει εκπρόσωπος του δικομματισμού και των «παραφυάδων» του που να μην έχει περιγράψει από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση ως... κυκλοφοριακό πρόβλημα «που ταλαιπωρεί τους πολίτες».
Δεν υπάρχει «μαρκουτσοφόρος» που δεν έχει χρεώσει την οικονομική ασφυξία και τα λουκέτα στην αγορά στο γεγονός ότι «οι διαδηλωτές κλείνουν τους δρόμους».
Δεν υπάρχει ενσωματωμένη γραφίδα που δεν έχει κατηγορήσει την πιο μικρή ή την πιο μεγάλη απεργία, την πιο μικρή ή την πιο μεγάλη κινητοποίηση, σαν ένδειξη «ανευθυνότητας». Σαν υπαίτια πρόκλησης «κοινωνικής αναταραχής». Σαν πράξη «αντιπατριωτική» που «υπονομεύει την πορεία σωτηρίας της χώρας».
Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι αυτή είναι η στάση του κυρίαρχου πολιτικού και εκδοτικού - τηλεοπτικού κατεστημένου απέναντι στις λαϊκές διαμαρτυρίες.
Και ω του θαύματος!
Εδώ και μερικά 24ωρα οι πλέον ορκισμένοι εχθροί των λαϊκών συγκεντρώσεων διαγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος πρώτος θα αποθεώσει το «κίνημα των αγανακτισμένων»! Πασχίζουν να αποδείξουν ότι «είναι κι αυτοί εκεί»! Οτι αγαπούν τους διαδηλωτές όσο τίποτα άλλο στον κόσμο!
Από τον ΣΚΑΪ που πέρσι μεγαλοστελέχη του ζητούσαν την κατάργηση άρθρων του Συντάγματος για να τίθενται εκτός νόμου οι συναθροίσεις (!) μέχρι το MEGA των γνωστών «απεργοφάγων», από τους απηνείς διώκτες των διαδηλωτών στα διόδια, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και στα λιμάνια μέχρι το STAR της... Πετρούλας, όλοι τους ομνύουν στο «κίνημα των αγανακτισμένων»!
Τι έγινε ρε παιδιά!;...
Για να καταλάβουμε τι έγινε, (σ.σ.: και για την ακρίβεια για να καταλάβουμε «πού θέλουν να το πάνε» αυτό που γίνεται), αξίζει να σταθούμε σε όσα λένε οι «φίλοι των αγανακτισμένων».
1) Καμία άλλη έννοια, καμία άλλη λέξη δεν έχει αποθεωθεί από την περασμένη Τετάρτη στα ΜΜΕ όσο δύο λέξεις: «Αγανακτισμένοι» και «αυθόρμητο». Το αποκορύφωμα ήρθε από τον Πεταλωτή: Κι αυτός δήλωσε, χτες, λάτρης των «αγανακτισμένων». Κι αυτός εμφανίστηκε οπαδός του «αυθορμητισμού» τους!
«Ζήτω η αγανάκτηση των μαζών» (!), λοιπόν, με μια, όμως, προϋπόθεση: Οτι η αγανάκτηση δε θα οργανωθεί, δε θα έχει στόχευση, δε θα αποκτήσει ορίζοντα, αλλά θα παραμείνει στον αστερισμό του... «αυθόρμητου». Σε αυτή την περίπτωση θα έχει στο πλευρό της από την κυβέρνηση μέχρι τη ΝΔ, από το MEGA μέχρι τον ΣΚΑΪ!
Οσο, επομένως, η «αγανάκτηση» είναι «αυθόρμητη», έχει καλώς. Αλλά γιατί σπεύδουν να θωπεύσουν το «αυθόρμητο» και να το αντιπαραβάλουν με το «συνειδητό»; Γιατί επαινούν τον «αγανακτισμένο», αλλά πετροβολούν τον «συνειδητοποιημένο»; Γιατί κολακεύουν τον «αγανακτισμένο», αλλά συκοφαντούν τον «οργανωμένο»; Και γιατί δεν πρέπει ο «αγανακτισμένος» να εκδηλώνει την αγανάκτησή του «οργανωμένα»;
Διότι μάλλον έχουν αντιληφθεί περίφημα την ακρίβεια της διαπίστωσης του Λένιν:
«...το "αυθόρμητο στοιχείο" δεν αποτελεί στην ουσία τίποτε άλλο παρά εμβρυακή μορφή του συνειδητού». Χωρίς την ανάπτυξη του συνειδητού, όμως, τα αυθόρμητα ξεσπάσματα δε θα γίνουν ποτέ τίποτα «περισσότερο (από) ξεσπάσματα απόγνωσης κι εκδίκησης παρά αγώνας»(Λένιν, «Τι να κάνουμε;», σελ. 30, «Σύγχρονη Εποχή»).
Σήμερα, συνεπώς, αφού οι υπεύθυνοι των λαϊκών δεινών δεν μπορούν να αποτρέψουν την «αγανάκτηση», δίνουν όλο το βάρος τους ώστε να σκοτώσουν το «έμβρυο» του μετασχηματισμού της αγανάκτησης σε συνειδητή οργάνωση και σε συντονισμένη πάλη ενάντια σε όσους και σε όσα προκαλούν την αγανάκτηση.
«Μείνετε... αυθορμήτως αγανακτισμένοι», συνιστούν στην πλατεία οι «φίλοι των αγανακτισμένων». Και επιμένουν: «Κρατήστε την αγανάκτησή σας μακριά από κάθε οργάνωση». Πασχίζουν να κρατήσουν μακριά την αγανάκτηση ή ακόμα και να την στρέψουν ενάντια στο οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα.
Λογικό: Οσο ο «αυθορμήτως αγανακτισμένος» διατηρείται σε κατάσταση «ανοργάνωτου αυθορμητισμού», τόσο μειώνονται και οι κίνδυνοι να μετατραπεί σε «συνειδητοποιημένο», σε «χειραφετημένο», σε «αποφασισμένο», σε «εξεγερμένο» και σε «επαναστατημένο».
Το θέμα, λοιπόν, είναι να αποτρέψουν τη μετατροπή της «αγανάκτησης» σε συλλογική δράση. Θέλουν να καπηλευτούν τη δίκαιη «αγανάκτηση». Να την ενσωματώσουν μετατρέποντάς την σε ένα ανώδυνο, ξεστρατισμένο άχτι. Να κόψουν τις γέφυρές της με το οργανωμένο εργατικό κίνημα, που αφενός θα οξυγονώσει το κίνημα, αφετέρου θα μετατρέψει την αγανάκτηση σε ό,τι τρέμουν περισσότερο: Σε ταξικό πολιτικό αγώνα.
2) «Οι φίλοι των αγανακτισμένων» εκστασιάζονται επειδή το «κίνημα των αγανακτισμένων» είναι, όπως ακατάπαυστα επαναλαμβάνουν, «ακομμάτιστο». Κάθε δεύτερη πρότασή τους είναι και μια «συμβουλή» προς την πλατεία: «Παραμείνετε ακομμάτιστοι»!
Στην ουσία, δηλαδή, εκείνο που πιπιλίζουν στο αυτί των ανθρώπων που κατεβαίνουν στις πλατείες δεν είναι μια διαπίστωση (ότι «είναι ακομμάτιστοι», αλλά μια «εντολή» που προωθείται μέσω της «αγαθής» παρότρυνσης και της «ανιδιοτελούς» προτροπής:
«Πρέπει να είστε ακομμάτιστοι», «πρέπει να είστε μακριά από κόμματα», «και οι 300 φταίνε» κ.ο.κ.
Αλλά ας το σκεφτούμε: Οι κήρυκες του «ακομμάτιστου» για ποιο πράγμα, τελικά, «αγωνιούν»;
Φοβούνται μήπως οι άνθρωποι που διαδηλώνουν εναντίον της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, πάνε με το... ΠΑΣΟΚ;
Φοβούνται, αυτούς που διαδηλώνουν εναντίον της πολιτικής της ΝΔ και που οδήγησε την κατάσταση ως εδώ, μήπως τους τυλίξει η... ΝΔ;
Οι γραφίδες και τα κανάλια που επαινούν την «υπευθυνότητα του ΛΑ.Ο.Σ.», φοβούνται μήπως οι άνθρωποι που διαδηλώνουν εναντίον του μνημονίου που υπερψήφισε το ΛΑ.Ο.Σ., πάνε με το... ΛΑ.Ο.Σ.;
Οι ίδιοι που μόλις πριν λίγα χρόνια επιχείρησαν να κατασκευάσουν ένα «ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ του 20%», αγωνιούν μήπως η πλατεία που αγκομαχάει από την πολιτική της ΕΕ, πάει με τον... ΣΥΝ της ΕΕ;
Προφανώς, λοιπόν, το «ακομμάτιστο» κήρυγμα, με ολίγην από το «όλοι ίδιοι είναι», ούτε «ουδέτερο» είναι, ούτε και τόσο ακομμάτιστο.
Για την ακρίβεια, παρότι ποζάρει σαν «ακομμάτιστο», βολεύει αφάνταστα τα κόμματα που με την πολιτική τους προκαλούν τα δεινά και την αγανάκτηση του κόσμου.
3) Οι χτεσινοί «εισαγγελείς» της «ανομίας», της «αναρχίας», της «κοινωνικής αταξίας» που προκαλούν οι διαδηλώσεις, μεταμορφωμένοι πλέον, ξεκινούν τη θωπεία και την κολακεία προς τους «αγανακτισμένους» εξηγώντας ότι η «λατρεία» τους οφείλεται στο εξής γεγονός:
«Στην πλατεία είναι όλη η κοινωνία», «στην πλατεία είναι και οι επιχειρηματίες», όπως διαλαλούσε χτες ο ΣΚΑΪ.
Φανταστείτε, δηλαδή, τη χαρά τους αν κατάφερναν να μετατρέψουν την πλατεία σε «πανεθνικό σύμβολο συναίνεσης», όπου θα κατέβαινε μέχρι και ο Παπανδρέου, ο ίδιος δηλαδή που όταν τον ρωτούν δεν έχει πρόβλημα να απαντά ότι αν ήταν εργαζόμενος θα κατέβαινε κι αυτός στις πορείες (!) ή ο Σαμαράς που χτες πήρε επ' ώμου στην κοινοβουλευτική του ομάδα τους «αγανακτισμένους»!
Αλλά πόσο «ακηδεμόνευτος» είναι ο χαβάς των βάρδων του «Λαός και Κολωνάκι»; Τελικά, πόσο «ακηδεμόνευτο» είναι το κήρυγμα που ξεχειλίζει από τη λογική του «όλοι το ίδιο είμαστε»; Μήπως αυτή δεν είναι η άλλη όψη του «όλοι μαζί τα φάγαμε»;
Οι τάχα οπαδοί του «ακηδεμόνευτου», ως άλλοι προφήτες της «κατάργησης των τάξεων», δεν είναι παρά χυδαίοι προπαγανδιστές που θέλουν να «καπελώσουν», να κηδεμονεύσουν και να οδηγήσουν τον κόσμο στην απάτη πως «όλοι ένα πράγμα είμαστε». Αλλά πουλώντας το εν λόγω παραμύθι από τα «θεωρεία» τους, ένα αποκαλύπτουν οι «φίλοι των αγανακτισμένων»: Οτι σε τόση εκτίμηση έχουν την «πλατεία», που της συμπεριφέρονται λες και δεν έχει ίχνος νοημοσύνης! Λες και στην «πλατεία» δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ότι είναι άλλο πράγμα ο εργάτης που του κόβουν το μισθό και άλλο πράγμα ο τραπεζίτης που παίρνει τα «πακέτα».

 
«Η πλατεία είναι γεμάτη», όπως λέει και το τραγούδι.
Αλλά το τραγούδι δε σταματά εκεί. Κόντρα σε όσους θέλουν να το σταματήσουν εκεί, κόντρα σε όσους το κόβουν, η «πλατεία» ας επιβάλει να ακουστεί και ο παρακάτω στίχος: «...να η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά»!

 

Το «κίνημα στις πλατείες»


Οι κινητοποιήσεις στις πλατείες είναι μια μορφή έκφρασης αγανάκτησης, δυσαρέσκειας λαϊκών ανθρώπων, νεολαίας, που ως τώρα, οι περισσότεροι, δε συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις. Αντιδρούν μ' αυτή τη μορφή, κάτω από τις οξύτατες συνέπειες στη ζωή της λαϊκής οικογένειας λόγω της ανελέητης καθολικής επίθεσης που δέχεται από την κυρίαρχη πολιτική, και καλώς κινητοποιούνται. Μια πολιτική, στην οποία, ανεξάρτητα από το βαθμό συνειδητοποίησης των πραγματικών αιτιών εφαρμογής της από τους συμμετέχοντες στις κινητοποιήσεις, εκφράζουν μ' αυτή τη δράση μια μορφή αντίθεσης. Που εφαρμόζεται προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση σε όφελος του κεφαλαίου, γεγονός που καταστρέφει το λαό, τη νεολαία. Αυτό που κατά κόρον προβάλλεται από τα αστικά ΜΜΕ για τις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις είναι η μορφή και ο τρόπος οργάνωσης. Δεν υπάρχει, λένε, καμιά οργανωμένη δύναμη πίσω απ' αυτές, υπάρχει «αυτοοργάνωση», γίνονται από τα μπλογκς και το ίντερνετ, είναι «αυθόρμητες» και γι' αυτό «αυθεντικές».
Το ΚΚΕ χρόνια τώρα λέει ότι ο λαός πρέπει να πάρει την υπόθεση της πάλης για την ανατροπή αυτής της πολιτικής στα χέρια του. Να οργανωθεί στο δικό του κίνημα, που διεκδικώντας την ικανοποίηση όλων των λαϊκών αναγκών έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πολιτική των αστικών κυβερνήσεων, την εξουσία των μονοπωλίων. Σε ένα τέτοιο κίνημα πάντα θα υπάρχει λαϊκή πρωτοβουλία, αυτενέργεια, θα συνδυάζει το συνειδητό με το αυθόρμητο. Για παράδειγμα, όλη η προηγούμενη δράση του, ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ, του μετωπικού σχήματος ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ για την οργάνωση πολύμορφων κινητοποιήσεων απόκρουσης των άγριων αντεργατικών - αντιλαϊκών μέτρων, και την ανάδειξη της διεξόδου με την παλλαϊκή πάλη κόντρα σ' αυτή την πολιτική ως την ανατροπή της, που επίσης συνδέεται με την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, έχει επίδραση σ' αυτές τις κινητοποιήσεις.
Τα αστικά επιτελεία, προβάλλοντας αυτήν τη δράση ως «γνήσιο κίνημα», αναδεικνύουν ότι κανείς δεν προέβαλε οποιαδήποτε ιδεολογία, ότι απέδειξαν πως η κοινωνική δράση στην Ελλάδα, ακόμη και η διαμαρτυρία ή η αμφισβήτηση, μπορεί να εκδηλωθεί χωρίς τους λόχους του ΠΑΜΕ. Δηλαδή, προβάλλοντας αυτά τα στοιχεία, καλλιεργούν την αντιπαράθεση με το οργανωμένο λαϊκό - ταξικό κίνημα. Οσοι συγκεντρώνονται στις πλατείες έχουν πολιτικές επιλογές, συζητούν πολιτικές επιλογές (το να φύγει το μνημόνιο και αυτοί που το έφεραν τι είναι;), έχουν ιδεολογικές επιλογές που αντιστοιχούν στις πολιτικές επιλογές τους, ανεξάρτητα από το βάθος αυτών των επιλογών, είναι άνθρωποι που έχουν στηρίξει χρόνια κυρίως τα δύο μεγάλα κόμματα και χτυπιέται η ζωή τους από τις πολιτικές επιλογές αυτών των κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα, ανεξάρτητα αν ήταν ή δεν ήταν, ή δεν αισθάνονται ενταγμένοι σε ένα κόμμα. Αλλωστε, η κινητοποίηση είναι μια πολιτική επιλογή.
Γιατί, όμως, τα αστικά ΜΜΕ καλλιεργούν την αντίθεση αυτών των κινητοποιήσεων με το οργανωμένο ταξικό πολιτικό κίνημα; Γιατί αυτό το κίνημα μπορεί να λέει κάτω το μνημόνιο και να φύγουν αυτοί που το έφεραν, αλλά το τι θα γίνει μετά, πώς θα λυθούν τα προβλήματά τους, ποια η διέξοδος, εδώ έχουν κενό. Δεν έχουν σαφή πολιτικό στόχο εναντίωσης στα μονοπώλια, στην πολιτική που τα ενισχύει, στην ΕΕ, ως υπαίτιους για τα βάσανα του λαού. Ξέρουν, επίσης, ότι η μεγάλη πλειοψηφία όσων συμμετέχουν στις πλατείες δεν έχουν εμπειρία από εργατικούς - κοινωνικούς αγώνες. Είναι, όμως, λαϊκά στρώματα που δείχνουν τάσεις χειραφέτησης από την κυρίαρχη πολιτική, αποφασίζουν να κινητοποιηθούν, ενώ μέχρι τώρα αντιμετώπιζαν με ανοχή την επιδείνωση του βιοτικού τους επιπέδου απ' αυτήν την πολιτική.
Ξέρουν ότι αυτοί οι λαϊκοί άνθρωποι, οι νέοι, μπορεί κάτω από προϋποθέσεις να συναντηθούν, να αποκτήσουν δεσμούς με το λαϊκό κίνημα, με το οποίο τους καλλιεργούν αντιπαράθεση. Και σε μια πορεία να συναντηθούν με το ταξικό κίνημα και το ΚΚΕ. Ξέρουν ακόμα καλά ότι τα συνθήματα της απειθαρχίας και της ανυπακοής δημιούργησαν προϋποθέσεις για λαϊκή αυτενέργεια και κινητοποίηση. Γι' αυτό η αστική τάξη και τα επιτελεία της παρεμβαίνουν προληπτικά, προσπαθώντας να υπερτονίσουν στις λαϊκές συνειδήσεις τις δεδομένες διαφορές ανάμεσα στην οργανωμένη ταξική πάλη, από τη μια, και τα «ακομμάτιστα» και «αυθόρμητα» ξεσπάσματα, από την άλλη. Για να δημιουργούν συνθήκες χειραγώγησης, εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης σε ανώδυνες για το σύστημα επιλογές. Ενας αγώνας με τέτοιο περιεχόμενο εύκολα ενσωματώνεται, γεγονός που συντελεί στο να απογοητεύεται η πλειοψηφία όσων τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα στους δρόμους.
Το παράδειγμα της Ισπανίας δημιουργεί τέτοιους προβληματισμούς, όπου, στις τοπικές εκλογές, οι ηγέτες του αντίστοιχου κινήματος καλλιεργούσαν την «αποχή». Βολικό για το σύστημα. Δεν είχαν πολιτική στόχευση τέτοια που να χτυπούν τον αντίπαλο. Βεβαίως, το ενδεχόμενο μιας τέτοιας κατάληξης αυτής της δράσης θα είναι μια εμπειρία η οποία στη συνέχεια μπορεί να μετατραπεί σε συνειδητή πολιτική πάλη. Όλα τα παραπάνω πρέπει να προβληματίσουν στο πώς δε θα τους εγκλωβίσουν στο αστικό πολιτικό σύστημα αυτοί που έγιναν δήθεν φίλοι τους, όπως τα διάφορα αστικά επιτελεία.
Με τους λαϊκούς ανθρώπους που κινητοποιούνται μ' αυτές τις μορφές μπορούμε και πρέπει να συναντηθούμε. Να βοηθήσουμε να κατανοήσουν ότι η διέξοδος στα προβλήματά τους βρίσκεται στην κοινή λαϊκή πάλη ενάντια στην πολιτική των μεγαλοεπιχειρηματιών και των κομμάτων τους. Το ΚΚΕ και το ταξικό κίνημα προσεγγίζουν τις κινητοποιήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη με διάθεση ενιαίας συσπείρωσης και πάλης, με στόχευση τον πραγματικό αντίπαλο των εργαζομένων και του λαού, ο οποίος είναι ταξικός και πολιτικός: Είναι η εξουσία των μονοπωλίων, τα κόμματα και οι μηχανισμοί της πλουτοκρατίας, που κλιμακώνουν σήμερα την αντιλαϊκή επίθεση.