Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

Πόλεμος σ' όλα τα μέτωπα


Αν τους πεις «απατεώνες», τους αθωώνεις. Οι απατεώνες - ακόμα και οι απατεώνες - έχουν κάποια τσίπα.
Αυτοί δεν έχουν ίχνος τσίπας.
Καταργούν τις Συμβάσεις και δηλώνουν ότι κατοχυρώνουν τις Συμβάσεις.
Μειώνουν τους μισθούς και δηλώνουν ότι τους προστατεύουν.
Απολύουν εργάτες και δηλώνουν ότι εξασφαλίζουν όρους για τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
Δείχνουν τα ελλείμματα στις ΔΕΚΟ και νομοθετούν για τζάμπα εργάτες στον ιδιωτικό τομέα.
***
Την ίδια στιγμή στα έντυπα της αστικής τάξης περιγράφεται καθαρά η μεγάλη εικόνα: Οτι η καπιταλιστική κρίση είναι τόσο βαθιά και εκφράζεται με τέτοια οξύτητα που ισοδυναμεί με πόλεμο μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων.
Σε ένα τέτοιο σκηνικό είναι αστεία τα φούμαρα περί ανάπτυξης (εκτός κι αν πράγματι τελικός στόχος είναι να επιβάλουν κινέζικους μισθούς).
Σε κάθε περίπτωση κράτα σημείωση το πώς ο ένας μετά τον άλλον οι εκπρόσωποι της τρόικας λένε από τη μια μπράβο στην κυβέρνηση κι από την άλλη βγάζουν την ουρά τους απέξω δηλώνοντας πως οι ίδιοι δε ζήτησαν τη μείωση μισθών. Σαν τους συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ που ενώ τρεις δεκαετίες στηρίζουν το σύνολο των κυβερνητικών πολιτικών δηλώνουν πως δεν έχουν συμφωνήσει για το είδος του μπαλτά που θα κόψει τα κεφάλια των εργατών.
***
Περνά στα ψιλά των εφημερίδων, έχει όμως το συμβολισμό του: Η μεγάλη επίθεση στις Συμβάσεις θα περάσει από τη Βουλή σαν υποτροπολογία της τροπολογίας τάδε στο νομοσχέδιο για τις ΔΕΚΟ. Σαν κάτι φωτογραφικές διατάξεις ειδικού αποτελέσματος που περνάνε κατά καιρούς από τη Βουλή νύχτα. Μόνο που πρόκειται για τη μεγαλύτερη κρατική παρέμβαση που έχει γίνει μέχρι τώρα στις σχέσεις κεφαλαίου - εργασίας.
Αυτός ο νόμος δεν αφορά ένα - δύο χρόνια, αλλά όλη τη ζωή της εργατικής τάξης από δω και πέρα.
Ακόμα κι αν έβαζαν σήμερα πλώρη οι εργάτες για να πάρουν πίσω βήμα βήμα όσα σε μια νύχτα θα χάσουν, θα χρειαστεί να μετρήσουν με όρους αιώνα τα χιλιόμετρα των ματωμένων αγώνων που θα απαιτηθούν. Αξίζει τόσος κόπος και αίμα; Οχι. Οι εξελίξεις μπορούν να επιταχυνθούν υπέρ της εργατικής τάξης, αν η ίδια αποφασίσει γι' αυτό.
Η εργατική τάξη είναι υποχρεωμένη τώρα να κάνει το άλμα που θα την οδηγήσει να συγκροτηθεί σε τάξη για τον εαυτό της. Είναι υποχρεωμένη να δει κατάματα την πραγματικότητα όχι μόνο του καπιταλισμού γενικά, αλλά και το ρόλο του κράτους στον καπιταλισμό. Είναι υποχρεωμένη να αποδομήσει έναν έναν τους μύθους που έχει φορτωθεί - και αποδεχτεί - με πρώτον αυτόν της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Η μεθόδευση για την κατάργηση των Συμβάσεων αναδεικνύει και το Κοινοβούλιο σε τρανό μηχανισμό της δικτατορίας της αστικής τάξης. Δεν είναι η πρώτη φορά, τώρα είναι κραυγαλέα.
***
Το γεγονός ότι όλα τα μεγάλα κανόνια της αστικής προπαγάνδας δουλεύουν σε 24ωρη βάρδια σε κανάλια, σταθμούς και εφημερίδες για να πείσουν την εργατική τάξη ότι θα αγιάσει με τη σφαγή της, δείχνει την ένταση που αποκτά αυτός ο πόλεμος.
Το γεγονός ότι κάτι «αριστερούτσικοι» τέτοιες μέρες όλο κι όλο που βρίσκουν να πουν είναι ότι «άργησε ο Ολι Ρεν στο ραντεβού του με τους Ελληνες βουλευτές» δείχνει και με ποιους σφογγοκωλάριος πρέπει να ξεμπερδεύουν οι εργάτες.
Και το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ προβάλλει τα ελεγχόμενα από τους καπιταλιστές επιχειρησιακά σωματεία που το ίδιο έστησε, δείχνει πως 30 χρόνια τώρα αυτό το κόμμα δούλευε μεθοδικά για να είναι παροπλισμένα την κρίσιμη στιγμή σημαντικά τμήματα της εργατικής τάξης.
Ο πόλεμος των καπιταλιστών μεταξύ τους και όλων μαζί ενάντια στην εργατική τάξη είναι ήδη εδώ. Αλίμονο σ' όποιον δεν έχει φροντίσει να 'χει καθαρή την πλάτη του.
Το ΚΚΕ έγκαιρα έδειξε το δρόμο για να μπει φρένο - σε πρώτη φάση - στις ορέξεις των καπιταλιστών, για να νικήσει η εργατική τάξη στη συνέχεια. Η συμπόρευση - συστράτευση μαζί του αναδεικνύεται σε «εκ των ων ουκ άνευ» όρο για να κερδηθεί αυτός ο πόλεμος, για να αλλάξει, δηλαδή, η τάξη που βρίσκεται στην εξουσία, σαν προϋπόθεση για να εφαρμοστεί μια πολιτική που να υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα

Τετάρτη 15 Δεκέμβρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ-ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ

ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΧΡΕΟΣ
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ –ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ


Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, τα αστικά κόμματα, κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να συντρίψουν τις ζωές και τα δικαιώματα μας. Αυτός είναι ο δικός τους μονόδρομος για την προστασία των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζιτών, των μονοπωλιακών ομίλων. Να πτωχεύσει ο λαός για να σωθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Μας οδήγησαν ήδη στη μαζική ανεργία και τη φτώχια.


Ο νέος κρατικός προϋπολογισμός της κυβέρνησης, της τρόικας και του μνημονίου μειώνει μισθούς, συντάξεις και επιδόματα, οδηγεί σε νέες μαζικές απολύσεις και στην ανεργία πολλές ακόμη εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, ιδιαίτερα νέους και νέες, αυξάνει τη φορολογία και τις τιμές των καταναλωτικών προϊόντων, επιβάλλει πρόσθετα χαράτσια για τις υποβαθμισμένες και απαράδεκτες υπηρεσίες στη μόρφωση, την Υγεία, την Πρόνοια, παραδίνει στο μεγάλο κεφάλαιο κρατικές επιχειρήσεις, γη, παραλίες, δάση, αυξάνει τις φοροαπαλλαγές, τα προνόμια και τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου. Η επίθεση στις ΔΕΚΟ, στο Δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα αφορά όλη την εργατική τάξη. Τα μέτρα έχουν στόχο την σωτηρία της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει παντού και η επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα αποκτά μόνιμα χαρακτηριστικά.


ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.
ΑΥΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ, ΦΤΩΧΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ,
ΓΙΑ ΝΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΛΑΟΣ.


 

Οι θυσίες ούτε τέλος έχουν, ούτε θετικό αποτέλεσμα θα έχουν για το λαό. Αντίθετα.
Απορρίπτουμε το μνημόνιο διαρκείας κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ.

Στα εκβιαστικά τους διλήμματα απαντάμε:


 

Να χρεοκοπήσει η πλουτοκρατία και όχι ο λαός.

Καμία θυσία για την πλουτοκρατία. Διεκδικούμε τα δικαιώματά μας.

Δουλειά για όλους, μόρφωση, Υγεία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία.


Η υψηλή κερδοφορία τους, οι τεράστιες κρατικές χρηματοδοτήσεις και οι φοροαπαλλαγές δημιούργησαν το κρατικό χρέος. Αυτοί να πληρώσουν και όχι ο λαός.
Στην κυβέρνηση και την τρόικα απαντάμε: κάτω τα χέρια από τα Ασφαλιστικά Ταμεία, τις συντάξεις και τα Νοσοκομεία. Να καλύψει τώρα η κυβέρνηση τα τεράστια χρέη που έχει το κράτος προς τα Ταμεία και τους Οργανισμούς. Να πληρώσει η πλουτοκρατία.


Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις. Απορρίπτουμε τους μισθούς πείνας. Την ελαστική, μερική και ανασφάλιστη εργασία. Δεν ανεχόμαστε, δε συναινούμε στο να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας στη φτώχεια και την ανεργία, χωρίς δικαιώματα, για τα κέρδη των μονοπωλίων.

Δε δεχόμαστε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας χωρίς σύγχρονη, δημόσια, δωρεάν Υγεία και Πρόνοια για όλους. Χωρίς σύγχρονη, δημόσια και δωρεάν μόρφωση. Δε δεχόμαστε να ζήσουμε με σχολεία και Πανεπιστήμια στην υπηρεσία των μονοπωλίων και της αγοράς.
Να αποκρούσουμε όλοι μαζί τις νέες αυξήσεις στο ΦΠΑ, στο πετρέλαιο θέρμανσης, στο ηλεκτρικό ρεύμα. Για να σταματήσει το χαράτσι της περαίωσης σε βάρος των αυτοαπασχολούμενων και των εργαζόμενων με «μπλοκάκι».

Να πληρώσουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες, να καταργηθούν τα προνόμιά τους, να φορολογηθούν με 45% τα κέρδη τους, να σταματήσουν οι τεράστιες νατοϊκές πολεμικές δαπάνες, που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας.

Απορρίπτουμε το μνημόνιο διαρκείας, το μονόδρομο των μονοπωλίων της Ε.Ε. και των κομμάτων τους. Ανάπτυξη για το λαό, όχι για την πλουτοκρατία.

Στέλνουμε αγωνιστικό μήνυμα στους εργαζόμενους και στους λαούς της Ευρώπης, μήνυμα αλληλεγγύης και αντεπίθεσης. Η Ε.Ε., τα ευρωπαϊκά μονοπώλια, ο καπιταλισμός είναι ο κοινός εχθρός. Δεν αλλάζουν.


Πατριωτισμός για μας είναι το δίκιο του λαού και όχι τα συμφέροντα του καπιταλισμού. Τα κόμματα της πλουτοκρατίας για τα συμφέροντά τους δε θυσιάζουν μόνο τα λαϊκά δικαιώματα. Προωθούν επικίνδυνες συμφωνίες εμπλοκής της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Λαϊκή συμμαχία να εμποδίσουμε τη νατοποίηση, συνδιαχείριση του Αιγαίου.


 

Μεγαλώνει, όμως, και η ανησυχία τους, όσο διαπιστώνουν ότι οι εκβιασμοί, τα διλήμματα, το ψέμα και ο αποπροσανατολισμός πιάνουν σε όλο και λιγότερους, όπως έδειξαν οι πρόσφατες εκλογές. Όσο διαπιστώνουν, ότι τα δεκανίκια τους στο συνδικαλιστικό κίνημα, ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, ΕΚ Καστοριάς, δεν μπορούν να συγκρατήσουν τους αγώνες και τη λαϊκή οργή, δεν λειτουργούν ως ασφαλή για το σύστημά τους «αμορτισέρ».

Οργάνωση σε κάθε τόπο δουλειάς, λαϊκές επιτροπές αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά.

- Παραμερίζουμε τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ-ΕΚ Καστοριάς και τα δεκανίκια τους, αλλάζουμε το συσχετισμό δύναμης σε βάρος τους.

- Κλάδο τον κλάδο, γειτονιά τη γειτονιά, ενώνουμε τις δυνάμεις μας, όλη η εργατική τάξη σε ενιαίο και συντονισμένο αγώνα απέναντι στα μονοπώλια, την Ε.Ε. και τα κόμματά τους. Αυτή είναι η μόνη γραμμή ταξικής ενότητας και πάλης. Είναι η γραμμή του ΠΑΜΕ. Στηριχτείτε με εμπιστοσύνη στο ΠΑΜΕ.

- Αποδυναμώνουμε παντού το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, συνολικά στους υποστηρικτές της Ε.Ε.

- Δυναμώνουμε το συντονισμό και την κοινή δράση εργατών, αυτοαπασχολούμενων, μικρών και μεσαίων ΕΒΕ, φτωχών αγροτών, νεολαίας, γυναικών. Χτίζουμε τη λαϊκή συμμαχία ενάντια στο κεφάλαιο, μπορούμε να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική, μπορούμε να διεκδικήσουμε ουσιαστικές κατακτήσεις. Μπορούμε να ανοίξουμε το δρόμο για μια καλύτερη ζωή για μας και τα παιδιά μας.


ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ, ΤΗΝ ΠΑΣΕΒΕ, ΤΗΝ ΠΑΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΣ.
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Για τη νέα σχολική χρονιά


 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η Γραμματεία Καστοριάς του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου σας εύχεται καλή αγωνιστική σχολική χρονιά. 

Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά με αυξημένη την τιμή της «δωρεάν» Παιδείας, λόγω των βάρβαρων μέτρων της κυβέρνησης, στα σχολεία «περισσεύουν» τα κενά εκπαιδευτικών, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, οι ελλείψεις και οι συμπτύξεις τμημάτων ενώ παράλληλα, η κυβέρνηση «δοκιμάζει» το σχολείο της αγοράς.

Τα σχολεία ανοίγουν σήμερα και μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς έχουμε να αντιμετωπίσουμε «τη δυσκολότερη σχολική χρονιά», σύμφωνα και με την «ομολογία» της υπουργού Παιδείας. Είναι φανερό ότι η συγκεκριμένη δήλωση έγινε, ώστε, στη συνέχεια, με «μπαλώματα» να έρθουν και να πούνε πως έκαναν τα πάντα! Η πραγματικότητα, όμως, δεν κρύβεται και τη βιώνουν ήδη οι γονείς που πληρώνουν τα έξοδα για τη «δωρεάν» Παιδεία, ενώ γνωρίζουν ότι θα δεινοπαθήσουν για να τα βγάλουν πέρα.

Την ίδια ώρα τα κενά στα σχολεία δε λείπουν, έχουν προχωρήσει σε συμπτύξεις τμημάτων, παραμένουν τα προβλήματα υλικοτεχνικής υποδομής σε σχολεία λαϊκών συνοικιών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν καλύπτονται ούτε τα λειτουργικά έξοδα! Ολα αυτά είναι τα «συνηθισμένα» προβλήματα(!), που φέτος αυξάνονται, λόγω των μειωμένων κονδυλίων (και) για την Παιδεία. Υπάρχουν και τα «καινούρια», τα σχέδια της κυβέρνησης για το σχολείο της αγοράς, που μπαίνουν σε εφαρμογή και μετατρέπουν τα σχολεία σε επιχειρήσεις.

Είναι έτοιμοι να γκρεμίσουν ό,τι έχει μείνει απ' τη «δωρεάν» Παιδεία και τα ενιαία σχολικά προγράμματα. Η μόρφωση που «προσφέρουν» στα παιδιά μας μετατρέπεται, ακόμα περισσότερο, σε χρηστικές δεξιότητες για την κατασκευή ευέλικτου εργατικού δυναμικού. Το σχολείο γίνεται, πια, απροκάλυπτα μια μηχανή παραγωγής «παιδιών της αγοράς», που θα καταλαβαίνουν τον κόσμο, μόνο μέσα απ' την ...ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. Η διεκδίκηση δικαιωμάτων μπαίνει στο στόχαστρο και, πριν ξεκινήσει η σχολική χρονιά, το υπουργείο έδωσε εντολή στους διευθυντές εκπαίδευσης: «Προληπτική και έγκαιρη αντιμετώπιση του φαινομένου των καταλήψεων»! 

Τα σχέδιά τους δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις ανάγκες μας και των παιδιών μας. Η δύναμη, όμως, είναι στα χέρια μας, στα χέρια των γονιών και των μαθητών μας. Η διεκδίκηση μέτρων στήριξης της λαϊκής οικογένειας, ώστε να μην αναγκαστεί κανένας μαθητής να σταματήσει το σχολείο, η διεκδίκηση μόνιμων διορισμών στην εκπαίδευση, η απαίτηση για τα απαραίτητα κονδύλια για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων είναι μονόδρομος για να εξασφαλιστούν τα στοιχειώδη. Η παράλληλη αντίθεση σε κάθε βήμα που διαμορφώνει τα σχολεία - επιχειρήσεις είναι προϋπόθεση για να σταματήσει η κατασκευή των «δούλων του 21ου αιώνα».


 

Για να μην πληρώσει τα «σπασμένα» της πλουτοκρατίας και στην εκπαίδευση η λαϊκή οικογένεια, 

για να ικανοποιηθούν τώρα οι διευρυμένες μορφωτικές ανάγκες των νέων,


 

 ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010

Στον άλλο δρόμο


 

Ορισμένα ενδεικτικά κυβερνητικά μέτρα για την «ανάπτυξη» είναι: Χορήγηση ενισχύσεων στις επιχειρήσεις ύψους 4,3-5,7 δισ. ευρώ την τριετία 2011-2013, φοροαπαλλαγές για τις επενδύσεις, μείωση της φορολόγησης των ΑΕ από 24% σε 20% από 1-1-2011, παράδοση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου στο κεφάλαιο, τα ΣΔΙΤ, το ΕΣΠΑ κλπ.

Με το μνημόνιο, η κυβέρνηση παίρνει από το λαό και δίνει στους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Αυτή η «ανάπτυξη» είναι αντιλαϊκή, στηριγμένη επίσης στους μειωμένους μισθούς, στη δουλειά ως το θάνατο, στη φοροληστεία των εργαζομένων κλπ.

Ο λαός να αρνηθεί να πληρώσει την κρίση και το χρέος που δημιούργησε η κερδοφορία του κεφαλαίου και η κρατική χρηματοδότησή του.

Να διεκδικήσει επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους, πλήρη, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σ' αυτούς, στις οικογένειές τους, κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, δραστική φορολόγηση του κεφαλαίου, σταμάτημα των δαπανών για ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς.

Να οργανώσει δράση κατά της ακρίβειας, των αντιλαϊκών φορολογικών μέτρων, της ληστείας από τις τράπεζες, κατά της αύξησης της τιμής στο ψωμί, στο πετρέλαιο θέρμανσης, στα τιμολόγια σε νερό, ρεύμα, τηλέφωνο, διαγραφή των χρεών των ανέργων και χαμηλά αμειβόμενων εργαζομένων.

Να απαγορευτούν οι πλειστηριασμοί για κατοικίες λαϊκών οικογενειών, για χρέη φτωχών αγροτών. Ολα τα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς, κατάργηση των τροφείων. Διεκδίκηση σταθερής εργασίας σε ασφαλείς συνθήκες, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.

Αποκλειστικά δημόσιες δωρεάν παροχές σε Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Χρειάζεται κεντρικός πανεθνικός σχεδιασμός, λαϊκή εξουσία, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, της γης, του εξωτερικού εμπορίου και χονδρεμπορίου, των τραπεζών. Παραγωγικοί συνεταιρισμοί των φτωχών αγροτών και επαγγελματοβιοτεχνών. Αποδέσμευση της χώρας από ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010

Ως πότε;



Με την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Μ. Χρυσοχοΐδης στο υπουργείο Ανάπτυξης - και με το «ένστολο» ύφος, που έχει φιλοτεχνήσει από τη θητεία του στο προηγούμενο υπουργείο - δήλωσε σε τόνο βαρύ και ασήκωτο:
*
«Είμαστε αποφασισμένοι να προστατέψουμε το εισόδημα των εργαζομένων. Είμαστε εδώ για να πολεμήσουμε τον πληθωρισμό»!
*
Ελεος και πάλι έλεος!
Πόσο πολιτικό θράσος διαθέτουν, τελικά, για να φτάνουν στο σημείο να μιλούν - αυτοί (!) - για προστασία του εισοδήματος των εργαζομένων; Αυτοί που μείωσαν το εισόδημα των εργαζομένων, αυτοί πουκατάργησαν μισθούς και δώρα, αυτοί που «πάγωσαν» μεροκάματα, αυτοί που ληστεύουν το ταμείο της λαϊκής οικογένειας!
*
Μιλούν για πληθωρισμό. Αυτοί!
Για έναν πληθωρισμό που «τρέχει» με 5,5% και που, με όλες τις μετρήσεις, προκύπτει ότι οι 4 και πλέον μονάδες του «τέρατος», που κατατρώει ακόμα περισσότερο τα λαϊκά εισοδήματα (εισοδήματα τα οποία θα τα... προστατέψουν!), οφείλονται στους φόρους, στους φόρους και στους κόντρα φόρους, που οι ίδιοι (αυτοί που θα «πολεμήσουν τον πληθωρισμό»!) έχουν επιβάλει...
Μιλούν για προστασία από τον πληθωρισμό αυτοί που έβαλαν τον άνθρωπό τους στη ΓΣΕΕ, τον Παναγόπουλο, να υπογράφει με τον ΣΕΒ «αυξήσεις» ύψους ...18 λεπτά του ευρώ (κι αυτά για του χρόνου!), όταν μέσα σε ένα χρόνο - σύμφωνα με τις μετρήσεις ακόμα και του Ελληνικού Κέντρου Καταναλωτών - η επιβάρυνση ενός μέσου νοικοκυριού για αγορά βασικών αγαθών αυξήθηκε κατά 105 ευρώ,τουλάχιστον...
***
Το θέμα, βέβαια, δεν είναι προσωπικό, δεν εξαντλείται δηλαδή στον Χρυσοχοΐδη. Την ίδια μέρα με αυτόν, ο άλλος υπουργός, ο Παπακωνσταντίνου, δήλωνε ότι η κυβέρνηση θα αναζητήσει έσοδα, με τρόπο που, όπως είπε, θα επιφέρει
*
«το λιγότερο δυνατό πρόβλημα στην οικονομία και την αγορά»!
*
Δε θα μας απασχολήσει το ερώτημα, αν έχει απομείνει λίγο φιλότιμο(έτσι κι αλλιώς το ερώτημα έχει απαντηθεί), αλλά για ποια αγορά τολμούν να μιλάνε;
Αυτή την αγορά που το ένα στα τρία μαγαζιά έβαλαν λουκέτο! Μιλάνε για την αγορά που έχουν μείνει τα μαγαζιά χωρίς δουλειά, γιατί αυτοί φρόντισαν πριν να αφήσουν την εργατιά χωρίς λεφτά!
*
Για ποια έσοδα μιλάνε;
Για εκείνα που τώρα λένε - σε ένα ρεσιτάλ αγριανθρωπισμού - ότι θα τα πάρουν από την αύξηση του πετρελαίου θέρμανσης (!) καθότι τους λείπει ένα δισεκατομμύριο, αλλά είναι οι ίδιοι που πριν δυο βδομάδες πρόσφεραν κι άλλα 25 δισεκατομμύρια «ενισχύσεις» στους τραπεζίτες!
*
Για ποια οικονομία μιλάνε;
Αυτήν την οικονομία που την έχουν οδηγήσει στην ύφεση του -4% (!),ποσοστό που αντιστοιχεί σε οικονομίες κρατών που έχουν υποστεί ήττα και καταστροφή μόνο έπειτα από... πολεμική αναμέτρηση!
***
Είναι, επομένως, προφανές:
Εδώ έχουμε να κάνουμε, πράγματι, με πόλεμο.
Εναν αδυσώπητο πόλεμο που τον κήρυξαν αυτοί, τον κήρυξε η πλουτοκρατία, η κυβέρνησή της, τα κόμματά της, οι διεθνείς της οργανισμοί, εναντίον του Ελληνα εργάτη, αγρότη, άνεργου, μικροεπαγγελματία.
*
Πρόκειται για έναν ανελέητο ταξικό πόλεμο, που,
πέραν της τσέπης και των δικαιωμάτων,
μέσω της ανερμάτιστης δημαγωγίας και της τηλε-επιδοτούμενης προπαγάνδας, στρέφεται εναντίον και της ψυχής, και του μυαλού των ανθρώπων του μόχθου.
*
Αν έχει, λοιπόν, κάποιο νόημα να στέκεται κανείς, όπως έγινε παραπάνω, στην εξοργιστική επίδειξη της τακτικής του αβυσσαλέου εμπαιγμούαπό την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι για να αποδείξει ότι το κόμμα αυτό έχει τόση σχέση με την αλήθεια, όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο.
Αυτό είναι γνωστό όπως και ότι το διαζύγιο του ΠΑΣΟΚ με την ειλικρίνεια (αν υποθέσουμε ότι είχε ποτέ κάποια σχέση μαζί της) είναι - εδώ και... αιώνες - οριστικό και αμετάκλητο.
*
Συνεπώς, η επισήμανση του πολιτικού ψεύδους και της ανερυθρίαστης υποκρισίας του συγκεκριμένου κόμματος, και των παραπλήσιων με την ομοειδή πολιτική, έχει αξία μόνο στο βαθμό που σχετίζεται με τις αντοχές του ελληνικού λαού και αναδεικνύει στο προσκήνιο το βασικό ερώτημα:
Αλήθεια, πόσο ακόμα θα ανέχεται ο ελληνικός λαός, πόσο θα αντέχει αυτήν την απροκάλυπτη κοροϊδία, την ιταμή προσβολή της νοημοσύνης του, τον άνευ ορίων ιησουιτισμό;

Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010

Όλοι στο παλλαϊκό συλλαλητήριο


 

Όλοι στο παλλαϊκό συλλαλητήριο

Σάββατο 11 Σεπτέμβρη στην πλατεία Αριστοτέλους

Στη ΔΕΘ διαδηλώνουμε για τις λαϊκές ανάγκες


 

Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο καταδίκης της πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της κυβέρνησης του μνημονίου και των άλλων κομμάτων της πλουτοκρατίας.


 

Λαϊκός ξεσηκωμός και οργάνωση

Να μην πληρώσει την κρίση ο λαός, να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες μας


 

Μόνο οι αγώνες που οργανώνονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου μπορούν να δώσουν δύναμη και λύση στο λαό.


 

Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο στη ΔΕΘ που οργανώνουν το ΠΑΜΕ με την ΠΑΣΥ και την ΠΑΣΕΒΕ, το Σάββατο στις 6 το απόγευμα στην πλατεία Αριστοτέλους ενόψει των εγκαινίων της ΔΕΘ, στη Θεσσαλονίκη.

Η αναχώρηση του λεωφορείου για το παλλαϊκό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στη Θεσσαλονίκη θα γίνει από την Καστοριά στις 3 μ.μ. από το χώρο της λαϊκής αγοράς.

Πληροφορίες-συμμετοχές τηλ. 6975737936

Γραμματεία Καστοριάς ΠΑΜΕ

Στυλοβάτες του συστήματος της εκμετάλλευσης


 

Με αφορμή τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης πολλοί έσπευσαν να υποδείξουν ότι η χώρα χρειάζεται αλλαγή πολιτικής και όχι προσώπων. Απ' τα στελέχη της ΝΔ, ως τους συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ που χτες είχαν συναντήσεις με τον Α. Σαμαρά και τον Αλ. Τσίπρα, μέχρι την ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, τον Αλ. Τσίπρα αλλά και τον Αλ. Αλαβάνο και τον πρόεδρο της «Δημοκρατικής Αριστεράς» Φ. Κουβέλη, άπαντες συνηγόρησαν υπέρ της αλλαγής πολιτικής. Κατά το «τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται» παρέλειψαν να σημειώσουν ότι αιτούνται αλλαγή διαχείρισης και τίποτα περισσότερο. Δημιουργώντας συγχρόνως συνειρμούς ότι είναι δυνατόν και εφικτό στο πλαίσιο της κυριαρχίας των μονοπωλίων να υπάρξει μια διαχείριση που θα ευνοεί συγχρόνως εκτός απ' τα κέρδη τους και το λαό και τα συμφέροντά του. Είναι δυνατόν; Αν ήταν τότε, γιατί αυτή η κυβέρνηση όπως και η προηγούμενη να επιμείνουν με τέτοιο σθένος στην προώθηση μιας πολιτικής που διογκώνει τη λαϊκή οργή και δυσαρέσκεια; Ολοι οι προαναφερόμενοι σπεύδουν να απαντήσουν ότι αυτό συμβαίνει λόγω των «δεσμών του μνημονίου».

Αρκεί όπως δήλωσε χτες ο Αλ. Τσίπρας για την έξοδο απ' την κρίση «η ακύρωση του μνημονίου και η διεκδίκηση μιας άλλης πολιτικής στήριξης του κοινωνικού κράτους, της ανάπτυξης, στήριξης της οικονομίας και των εργαζόμενων»; Φταίει η ανικανότητα της κυβέρνησης που «δυστυχώς επιλέγει ένα φάρμακο για την έξοδο από την κρίση που είναι χειρότερο από την ίδια την ασθένεια»; Αρκεί, όπως δήλωσε ο συνομιλητής του απ' την ΑΔΕΔΥ, «να απαλλαγεί ο λαός μας, η κοινωνία, όλοι από το μνημόνιο το οποίο δημιουργεί τεράστια προβλήματα»;

Αλήθεια τότε γιατί εκεί όπου δεν υπάρχουν «μνημόνια», Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία παντού, δεν προωθείται μια τέτοια πολιτική στήριξης του κοινωνικού κράτους και των χειμαζόμενων λαϊκών στρωμάτων; Μήπως και εκεί οι κυβερνήσεις από ολιγωρία ή ανικανότητα έχουν κάνει «λάθος επιλογές»; 'Η μήπως και εκεί τα εφάρμοσαν μερικά χρόνια πριν; Ευρωενωσιακά μέτρα είναι. Ρητορικά τα ερωτήματα. Η απάντηση είναι προφανής. Ούτε ολιγωρία, ούτε λάθος είναι οι επιλογές των κυβερνήσεων των χωρών - μελών της ΕΕ. Είναι συνειδητές, αυτές ακριβώς που στις δοσμένες συνθήκες έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να διασφαλίσει κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα. Είναι προαποφασισμένες για να ξεφορτωθεί τα «βαρίδια» όσων δικαιωμάτων απέμειναν στους εργαζόμενους. Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού, εκ μέρους των στυλοβατών του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης

Καμιά ανοχή!

Βρήκαν πάλι θέμα τα αστικά ΜΜΕ για αποπροσανατολισμό του λαού. Κυβερνητικός ανασχηματισμός. Τα παρασκήνια, ο χαρακτήρας του, τα πρόσωπα κλπ. Βεβαίως είναι είδηση, αλλά το μαγείρευαν κάμποσο καιρό τα αστικά επιτελεία. Για έναν και μόνο λόγο. Η άγρια αντιλαϊκή πολιτική ξεσήκωσε αγώνες. Η συνέχισή της μπορεί να τροφοδοτήσει νέους. Οι ανησυχίες των αστών για την κυβέρνηση και το αστικό πολιτικό σύστημα και οι δυσκολίες του να χειραγωγεί λαϊκές δυνάμεις στην αέναη εντεινόμενη καπιταλιστική βαρβαρότητα, ήταν έκδηλες.

Τα αδιέξοδα της πολιτικής τους στη διαχείριση της κρίσης και των χρεών, προκαλούν φόβο. Μια μορφή εκτόνωσης είναι και ο ανασχηματισμός.

Αλλά η πολιτική που θα εφαρμόζει η ανασχηματισμένη κυβέρνηση θα είναι βαθιά αντιδραστική. Αναζητήθηκαν, λοιπόν, πρόσωπα ικανά να την εφαρμόζουν απαρέγκλιτα και ταυτόχρονα να μπορούν να ξεγελούν το λαό. Η πολιτική που οδηγεί το λαό στη χρεοκοπία δεν είναι αποτέλεσμα λαθών ή κακού συντονισμού της κυβέρνησης, ούτε αριθμού υπουργείων ή ονομασίας τους. Είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής που υπηρετεί τα συμφέροντα των μονοπωλίων.

Να κλείσει ο λαός τ' αυτιά του σ' αυτήν την κοροϊδία.

Να αλλάξει το συσχετισμό δύναμης προς όφελός του, με όπλο την πάλη και την ψήφο στις εκλογές του Νοέμβρη. Καμιά εμπιστοσύνη και ανοχή στην αναπαλαιωμένη βάρβαρη κυβέρνηση. Να εμπιστευτεί τη δύναμή του, να οργανώσει τη συμμαχία του, για αντεπίθεση - ανατροπή.

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

«Πιστεύω εις ένα Μνημόνιο,
πατΕΕρα ΠΑΣΟΚκράτορα,
εκ-ποιητή ουρανού και γης,
ορατών (ΔΝ)Τε πάντων και αοράτων».
Αμήν...

Για τις μαζικές μετακινήσεις καθηγητών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση


 

Η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ καταγγέλλει την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών ειδικοτήτων (καλλιτεχνικών, μουσικών, γυμναστών, πληροφορικών κ.ο.κ.) που γίνεται με μοχλό τις μαζικές μετακινήσεις στην Α΄βάθμια. Το γεγονός αποτελεί πρόκληση όταν στη Β΄βάθμια υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών. Με τις μετακινήσεις αυτές αντικειμενικά θα ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση για 27άρια και 30άρια τμήματα, για υποχρεωτικές υπερωρίες κ.λ.π.

Το ΠΑΜΕ είχε πρωτοστατήσει τα τελευταία χρόνια στο να αποκαλυφθούν οι ανομολόγητοι στόχοι που κρύβονταν πίσω από αυτές τις μετακινήσεις: Αύξηση του ωράριου, διαμόρφωση κυλιόμενων ωραρίων στις ζώνες του πρωινού προγράμματος και του ολοήμερου δημοτικού 8–4 μ.μ., διάθεση μέχρι και σε έξι δημοτικά σχολεία (!!!) για να συμπληρώσει ο εκπαιδευτικός ωράριο, κατάργηση της έννοιας της οργανικότητας κ.α. Τονίζουμε ότι με το νομοσχέδιο για τη Δια Βίου Μάθηση που φέρνει τώρα στη βουλή η κυβέρνηση προωθείται η υποχρεωτική μετακίνηση εκπαιδευτικών στα δημόσια ΙΕΚ τα οποία με τον Καλλικράτη είναι στην ευθύνη της Περιφέρειας και του Δήμου.

Επίσης τονίζουμε ότι οι μετακινήσεις αυτές προβάλλονται ως υποχρεωτικές οι οποίες ούτε λίγο ούτε πολύ παραβιάζουν ακόμα και αυτή την αντιδραστική σημερινή νομοθεσία και εφαρμόζεται το αρχικό «καθηκοντολόγιο Γκεσούλη», το οποίο προέβλεπε συμπλήρωση ωραρίου και σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες!!!

Αυτά για τους οπαδούς της αστικής νομιμότητας που στην πράξη εφαρμόζουν το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του αφεντικού», το δίκιο των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση.

Το ΠΑΜΕ έτσι κι αλλιώς δεν αναγνωρίζει αυτές τις μετακινήσεις. Καταγγέλλει τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Αττικής που πρώτος «έσυρε το χορό» των υποχρεωτικών μετακινήσεων με έγγραφα που έστειλε στα σχολεία, του τύπου «ΕΝΤΕΛΕΣΘΑΙ»!!! Ψεύδεται ο Περιφερειακός Διευθυντής όταν λέει ότι οι μετακινήσεις αφορούν μόνο αποσπασμένους. Μετακινήσεις στην Α΄βάθμια έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη και για συναδέλφους που έχουν οργανική θέση.


 

Το ΠΑΜΕ καλεί σε οργάνωση της πάλης από τα κάτω για να μην περάσουν αυτά τα μέτρα!

  • Να γίνουν τώρα πρόσθετοι μόνιμοι διορισμοί, με μοναδική προϋπόθεση το πτυχίο, που να καλύπτουν όλα τα κενά.
  • Καμιά μετακίνηση εκπαιδευτικού από τη δευτεροβάθμια στην πρωτοβάθμια που θα συνοδεύεται από την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Κανένας συνάδελφος με μετακίνηση από Νομό σε Νομό και από Γραφείο Εκπαίδευσης σε Γραφείο Εκπαίδευσης. Συμπλήρωση ωραρίου στα πλαίσια του ίδιου Γραφείου Εκπαίδευσης. Καμία συζήτηση για διάθεση στην Α΄βάθμια χωρίς να καλυφθούν πρώτα όλα τα κενά και χωρίς αίτηση των συναδέλφων.
  • Να αποτραπεί κάθε υπονόμευση των εργασιακών σχέσεων, του ωράριου, των οργανικών θέσεων. Άρνηση υλοποίησης κυλιόμενων ωραρίων.
  • Άρνηση διδασκαλίας στη "ζώνη της αγοράς" (ελεύθερη ζώνη) των 800 ολοήμερων πιλοτικών δημοτικών σχολείων.
  • Καμία διάθεση στα ΙΕΚ.
  • Άρνηση διδασκαλίας σε 27άρια και 30άρια τμήματα. Κανένα τμήμα πάνω από 20 μαθητές.
  • Άρνηση ανάληψης υποχρεωτικών υπερωριών. Να μην πάρουν οι συνάδελφοι ούτε μία ώρα υπερωρίας, που σε αυτές τις συνθήκες σημαίνει αφαίρεση θέσεων εργασίας.


 

Ο δρόμος του λαού είναι ένας: οργάνωση από τα κάτω, δυνάμωμα της ταξικής πάλης, συσπείρωση στο ΠΑΜΕ, μαζική φυγή από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μετωπική συσπείρωση εργαζόμενων γονέων–μαθητών -εκπαιδευτικών, συμμαχία εργατικής τάξης και λαϊκών στρωμάτων για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για την Παιδεία και την Κοινωνία των λαϊκών αναγκών.